Wychowanek Manchesteru United przestawiony ze skrzydła na lewą obronę, który z Blackpool w 2021 roku awansował do Championship.
Urodził się 11 stycznia 1997 roku w Manchesterze. Grał w młodzieżowym klubie Fletcher Moss Rangers, z którego wyszli też Wes Brown, Danny Welbeck, Marcus Rashford i Jesse Lingard. Jako 10-latek trafił do akademii Manchesteru United, klubu, któremu kibicował.
W akademii był szybkim lewoskrzydłowym, który uwielbiał mijać rywali, i długo opierał się zmianie pozycji. W grudniu 2016 roku szef akademii Nicky Butt przestawił go na lewą obronę. Mitchell przyznawał, że na początku się wahał, ale później uznał Butta za jedną z najważniejszych osób w swojej karierze.
Kilka miesięcy po zmianie pozycji José Mourinho, rotując składem przed finałem Ligi Europy, włączył go do kadry pierwszej drużyny. 21 maja 2017 roku, w ostatniej kolejce sezonu, Mitchell zagrał od początku na lewej obronie w wygranym 2:0 meczu z Crystal Palace na Old Trafford. Pilnował Wilfrieda Zahy, a przed meczem radami pomagali mu Paul Pogba, Michael Carrick i Phil Jones. Był to jego jedyny mecz w barwach United. Mourinho dwa razy zabierał go na tournée z pierwszą drużyną, a Mitchell mówił potem, że to jemu zawdzięcza karierę.
W styczniu 2018 roku odszedł na wypożyczenie do Hearts, bo w United nie dostawał szans. Craig Levein przekonał go do przenosin do Edynburga; w pierwszym meczu Mitchell został wybrany piłkarzem spotkania, a pierwszego gola strzelił z 25 metrów w Pucharze Szkocji z St Johnstone. W Hearts spędził łącznie rok w dwóch wypożyczeniach. W grudniu 2018 roku dostał w meczu z Aberdeen pierwszą czerwoną kartkę w karierze, bo zapomniał, że ma już żółtą.
W 2020 roku, w wieku 23 lat, odszedł z United. W czasie pandemicznego lockdownu formę pomagał mu odbudować trener Gary Caldwell. Przeszedł do Blackpool, z którym w 2021 roku wygrał finał baraży League One i awansował do Championship. Mówił, że w tamtym Blackpool najważniejsza była drużyna i atmosfera bez złej energii. W Hibernian przez rok wystąpił tylko dziesięć razy, bo zatrzymywały go kontuzje.
W styczniu 2023 roku znów spotkał się z Caldwellem, tym razem w Exeter City, i strzelił gola w pierwszym meczu na własnym stadionie. Spędził tam dwa i pół roku; poważne zerwanie więzadeł kolana wykluczyło go z gry na większą część 2024 roku. Latem 2025 roku przeszedł na zasadzie wolnego transferu do Leyton Orient.
Sam określa się jako wszechstronnego, ofensywnie nastawionego zawodnika, który lubi prowadzić piłkę i pokazać trochę fantazji. Gra na lewej obronie, jako wahadłowy i na lewym skrzydle. Caldwell chwalił jego drybling, dośrodkowania i wbieganie na dalszy słupek.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Anglii od U-16 do U-20.
25
z 90 możliwych
1
co 25 minut
0
Łącznie · Na 90 min