Cyril Ngonge

Pochodzenie

Urodził się 26 maja 2000 roku w Uccle (niderlandzkie Ukkel). Jest synem Michela Ngonge, napastnika, który w latach 90. grał m.in. w Seraing i La Louvière. Sam nie zaczął od piłki: najpierw trenował koszykówkę, a do futbolu zabrał go ojciec.

Jest wychowankiem Anderlechtu. Jak mówił, nie był tam ważnym zawodnikiem i jako 14-latek przeszedł do Club Brugge. Zmiana języka, kultury i drużyny, w której nikogo nie znał, była według niego bardzo trudna, ale wzmocniła go mentalnie i nauczyła brać odpowiedzialność za siebie.

Kariera

Do pierwszej drużyny Club Brugge wrócił po występach w młodzieżowej Lidze Mistrzów UEFA w sezonie 2018/2019, w której strzelił cztery gole w pięciu meczach. 2 grudnia 2018 roku, w wieku 18 lat, zadebiutował w lidze belgijskiej: w 20. minucie zmienił kontuzjowanego Emmanuela Dennisa w wygranym 3:0 meczu ze Standardem Liège. Dziewięć dni później zagrał od początku w Lidze Mistrzów z Atlético Madryt. Datę tego meczu ma wytatuowaną na ramieniu jako „grudzień 2018”.

Debiutu w pierwszej drużynie nie udało mu się przekuć w stałe miejsce. Latem 2019 roku, po przyjściu trenera Philippe'a Clementa, usłyszał, że może odejść, bo nie dostanie wielu minut. Opowiadał, że wcześniej Vincent Mannaert zapewniał go, że znajdzie miejsce w drużynie, i że ta sprzeczność bardzo go zabolała. Na sezon 2019/2020 został wypożyczony do rezerw PSV Eindhoven, grających w drugiej lidze holenderskiej. W styczniu 2020 roku miał tam pięć goli i dwie asysty w 15 meczach ligowych. Pod koniec lata 2020 roku odszedł z Club Brugge do RKC Waalwijk, a następnie przeszedł do FC Groningen. W październiku 2021 roku w meczu z AZ otworzył wynik strzałem „na skorpiona” w okienko.

W styczniu 2023 roku przeszedł do Hellasu Werona. W pierwszych dwóch meczach w podstawowym składzie strzelił dwa gole, potem uraz kostki odsunął go od składu. 11 czerwca 2023 roku w barażu o utrzymanie ze Spezią, wygranym 3:1, strzelił dwa gole w pierwszej połowie, w 26. i 38. minucie, i Hellas został w Serie A. Trenera Marco Baroniego uważał za jednego z tych, którzy pozwolili mu pokazać swoje umiejętności. 3 grudnia 2023 roku w meczu z Udinese Calcio strzelił z przewrotki wyrównującego gola i asystował przy bramce Thomasa Henry'ego w doliczonym czasie. Mecz skończył się wynikiem 3:3.

W styczniu 2024 roku kupiło go Napoli. Mówił, że chciał dokończyć sezon w Weronie i pomóc w utrzymaniu, ale oferta czteroipółletniego kontraktu i obietnice klubu były zbyt dobre, by ją odrzucić. W Napoli zadebiutował 28 stycznia 2024 roku w meczu Serie A z Lazio, a pierwszego gola strzelił 17 lutego w remisie z Genoą.

W sezonie 2024/2025, pod wodzą Antonio Conte, 26 października 2024 roku wyszedł w podstawowym składzie w wygranym 1:0 meczu z Lecce i uznał to za znak zaufania trenera. W Napoli grał razem z Romelu Lukaku, którego znał od dziecka. Conte prosił napastników o pomoc w obronie i o skuteczność w grze jeden na jednego. Ngonge zagrał w tym sezonie w kilkunastu meczach Serie A, także w ostatnim, wygranym 2:0 z Cagliari 23 maja 2025 roku, którym Napoli przypieczętowało mistrzostwo.

24 lipca 2025 roku Napoli wypożyczyło go do Torino z opcją wykupu. W Turynie spotkał się z Marco Baronim, który prowadził go w Weronie. 31 stycznia 2026 roku trafił na wypożyczenie do Espanyolu Barcelona. Tłumaczył, że w Napoli grał mniej, niż chciał, z powodu kontuzji i decyzji taktycznych, i że chce odzyskać formę z Werony. W pierwszym meczu w LaLidze, z Villarreal w lutym 2026 roku, grał ponad pół godziny i zaliczył asystę przy golu Cabrery. W pierwszym meczu w podstawowym składzie, z Celtą Vigo, grał niecałą godzinę.

28 sierpnia 2026 roku Monza wypożyczyła go z Napoli do końca czerwca 2027 roku z opcją wykupu.

Sukcesy

• 2025 Mistrzostwo Włoch z Napoli

Styl gry

To lewonożny skrzydłowy, który gra głównie z prawej strony i najgroźniejszy jest wtedy, gdy może wejść do środka na lewą nogę. Sam mówił, że jest dość szybki, ale jego główną zaletą są instynkt i technika. Podkreślał też instynkt strzelecki: nawet jako skrzydłowy strzela gole, co jest dziś rzadkie.

W młodzieżowej drużynie Club Brugge grał jako fałszywa dziewiątka u boku Loïsa Openda, w pierwszym zespole widziano go głównie na lewej stronie, a w PSV występował z prawej. W marcu 2024 roku mówił, że trener Napoli chce go widzieć na prawym skrzydle w ustawieniu 4-3-3, a nie jako napastnika, bo na tej pozycji klub miał już trzech zawodników.

Reprezentacja

W młodzieżowych reprezentacjach Belgii grał w kategoriach U-18 i U-19. W marcu 2024 roku mówił, że skontaktowała się z nim reprezentacja DR Konga, ale on nie podjął jeszcze decyzji. W reprezentacji Belgii zadebiutował 10 października 2024 roku w meczu Ligi Narodów z Włochami w Rzymie. W 87. minucie wszedł za Loïsa Openda przy remisie 2:2.