Cierpliwość po boltońsku

Zastanawiający fakt, że pomimo naprawdę dobrych nazwisk piłkarze Boltonu grają fatalnie. Wygląda to jak bunt! Ślamazarne akcje, bez polotu i pomysłu przeprowadzane ataki, niepoukładana gra w defensywie, proste błędy, dziwna presja przed najcieńszymi rywalami – to wszystko brzmi bardzo tajemniczo. Przy tym ogromnie dziwi postawa samego trenera, który przegrywając z najgorszym Wigan, dalej uspokajającym uśmiechem tłumaczy: „Nie martwcie się, mamy czas na utrzymanie w lidze”. Bomba tyka, ale Szkot dalej cieszy się zaufaniem góry, bo przecież niespełna dwa lata temu Megson w identycznej sytuacji wyleciał. Trzeba oddać trenerowi to, co jego – po 26 kolejkach w sezonie 2009/2010 „Kłusaki” również dryfowały w strefie spadkowej, mając tylko trzy oczka więcej niż teraz. 

Najwidoczniej były szkocki napastnik chce udowodnić wszystkim, że jest specjalistą wytrzymującym największą presję i działającym najefektywniej, gdy w ręku ma reklamówkę pełną trotylu z huraganowo palącym się lontem. Zimowe okienko transferowe „Kłusaki” spędziły spokojnie, pozbywając się najlepszego ogiera w stajni, bo ten nie chciał przedłużyć kontaktu. W zamian Coyle sprowadza do swojej stadniny graczy o wątpliwej reputacji lub wypożycza źrebaki. W tym samym czasie zapierające się nogami, rękami i… Queen’s Park Rangers kupuje na potęgę, by nie wpaść do strefy spadkowej, bo to jest jak z najgorszym uzależnieniem – wejść łatwo, ale wydostanie się graniczy z cudem i jest związane z wielką pracą, czego w mieście Bolton nie zaobserwowaliśmy. A Owen tylko się uśmiecha i powtarza: „mamy czas!”.

Pogoda ducha i uśmiech na twarzy Szkota bierze się właśnie z tej dużej ilości wolnych chwil, bo sztuką jest, by w tak pędzącym świecie móc rozkoszować się wolnym czasem. Do pozazdroszczenia! Jednak ja mam pomysł, co z tym fantem uczynić. Zawsze można poszperać na rynku piłkarskim, dłużej trenować czy choćby szukać nowych rozwiązań – powinno pomóc!

Bolton ma drugą najgorszą obronę w lidze, aż 54 stracone gole, podczas gdy dziewiąty Everton wpuścił tylko 27 goli. Ze strzelonymi też nie jest najlepiej – 29 piłek w siatce stawia „Kłusaki” na końcu trzeciej ćwiartki tabeli. A przecież Coyle był prawie wybitnym napastnikiem, rozegrał w karierze ponad 660 meczów z lekko ponad 240 bramkami, generalnie w zespołach niższej marki i głównie szkockich. Największy postęp ekipa zrobiła w postrzeganiu swojego stadionu. Ubiegły sezon to tylko cztery porażki na Reebok, dzisiaj to najłatwiejszy grunt w całej ekstraklasie. Menedżer w styczniu nawoływał piłkarzy do podniesienia rangi własnego klepiska – kopacze usłuchali i ograli Liverpool, a trzy tygodnie później zostali rozbici przez „The Latics”.

Najnowsza historia uczy, że by dalej cieszyć się z rangi ekstraklasowca, trzeba zdobyć co najmniej 35 oczek. To aż 75% obecnej puli w 12 pozostałych pojedynkach. Kluczowe będzie przyjęcie QPR już 10 marca na swoich włościach. Jeśli spojrzymy na poprzednie sezony, drużyny, które na mecie rozgrywek mogły odetchnąć z ulgą, miały po osiem zwycięstw na swoim koncie. To niewiele przy obecnych sześciu piłkarzy z Reebok. Jednak w tamtych przypadkach decydowały wymęczane remisy. Rok temu „Wolves” przy siedmiu podziałach punktów zwyciężyło aż 11 spotkań. Bolton obecnie spotkań bez rozstrzygnięcia ma aż dwa. Owen Coyle, który początkowo okazał się zbawieniem, teraz wydaje się przekleństwem własnej stajni. Ale spokojnie… przecież mamy czas, by wygrywać,  panie Coyle!

• Bolton Wanderers
• Owen Coyle

Zastanawiający fakt, że pomimo naprawdę dobrych nazwisk piłkarze Boltonu grają fatalnie. Wygląda to jak bunt! Ślamazarne akcje, bez polotu i pomysłu przeprowadzane ataki, niepoukładana gra w defensywie, proste błędy, dziwna presja przed najcieńszymi rywalami – to wszystko brzmi bardzo tajemniczo. Przy tym ogromnie dziwi postawa samego trenera, który przegrywając z najgorszym Wigan, dalej uspokajającym uśmiechem tłumaczy: „Nie martwcie się, mamy czas na utrzymanie w lidze”. Bomba tyka, ale Szkot dalej cieszy się zaufaniem góry, bo przecież niespełna dwa lata temu Megson w identycznej sytuacji wyleciał. Trzeba oddać trenerowi to, co jego – po 26 kolejkach w sezonie 2009/2010 „Kłusaki” również dryfowały w strefie spadkowej, mając tylko trzy oczka więcej niż teraz. 

Najwidoczniej były szkocki napastnik chce udowodnić wszystkim, że jest specjalistą wytrzymującym największą presję i działającym najefektywniej, gdy w ręku ma reklamówkę pełną trotylu z huraganowo palącym się lontem. Zimowe okienko transferowe „Kłusaki” spędziły spokojnie, pozbywając się najlepszego ogiera w stajni, bo ten nie chciał przedłużyć kontaktu. W zamian Coyle sprowadza do swojej stadniny graczy o wątpliwej reputacji lub wypożycza źrebaki. W tym samym czasie zapierające się nogami, rękami i… Queen’s Park Rangers kupuje na potęgę, by nie wpaść do strefy spadkowej, bo to jest jak z najgorszym uzależnieniem – wejść łatwo, ale wydostanie się graniczy z cudem i jest związane z wielką pracą, czego w mieście Bolton nie zaobserwowaliśmy. A Owen tylko się uśmiecha i powtarza: „mamy czas!”.

Pogoda ducha i uśmiech na twarzy Szkota bierze się właśnie z tej dużej ilości wolnych chwil, bo sztuką jest, by w tak pędzącym świecie móc rozkoszować się wolnym czasem. Do pozazdroszczenia! Jednak ja mam pomysł, co z tym fantem uczynić. Zawsze można poszperać na rynku piłkarskim, dłużej trenować czy choćby szukać nowych rozwiązań – powinno pomóc!

Bolton ma drugą najgorszą obronę w lidze, aż 54 stracone gole, podczas gdy dziewiąty Everton wpuścił tylko 27 goli. Ze strzelonymi też nie jest najlepiej – 29 piłek w siatce stawia „Kłusaki” na końcu trzeciej ćwiartki tabeli. A przecież Coyle był prawie wybitnym napastnikiem, rozegrał w karierze ponad 660 meczów z lekko ponad 240 bramkami, generalnie w zespołach niższej marki i głównie szkockich. Największy postęp ekipa zrobiła w postrzeganiu swojego stadionu. Ubiegły sezon to tylko cztery porażki na Reebok, dzisiaj to najłatwiejszy grunt w całej ekstraklasie. Menedżer w styczniu nawoływał piłkarzy do podniesienia rangi własnego klepiska – kopacze usłuchali i ograli Liverpool, a trzy tygodnie później zostali rozbici przez „The Latics”.

Najnowsza historia uczy, że by dalej cieszyć się z rangi ekstraklasowca, trzeba zdobyć co najmniej 35 oczek. To aż 75% obecnej puli w 12 pozostałych pojedynkach. Kluczowe będzie przyjęcie QPR już 10 marca na swoich włościach. Jeśli spojrzymy na poprzednie sezony, drużyny, które na mecie rozgrywek mogły odetchnąć z ulgą, miały po osiem zwycięstw na swoim koncie. To niewiele przy obecnych sześciu piłkarzy z Reebok. Jednak w tamtych przypadkach decydowały wymęczane remisy. Rok temu „Wolves” przy siedmiu podziałach punktów zwyciężyło aż 11 spotkań. Bolton obecnie spotkań bez rozstrzygnięcia ma aż dwa. Owen Coyle, który początkowo okazał się zbawieniem, teraz wydaje się przekleństwem własnej stajni. Ale spokojnie… przecież mamy czas, by wygrywać,  panie Coyle!