

1. miejsce · 30 pkt · trener Ireneusz Pietrzykowski
Klub o robotniczych korzeniach, który w latach 2015–2017 trzy razy z rzędu zdobywał wojewódzki Puchar Polski.
Od wiosny 1961 roku Chełmianka Chełm rozgrywała mecze na Stadionie Miejskim przy ulicy I Pułku Szwoleżerów. W 2025 roku rozpoczęto jego przebudowę. Na czas prac drużyna przeniosła się na boisko ze sztuczną nawierzchnią przy ulicy Ceramicznej 3A.
Klubowe kolory to biel i zieleń, stąd określenie „Biało-Zieloni”.
Początki Chełmianki sięgają 1955 roku i Międzyzakładowego Klubu Sportowego działającego w zrzeszeniu Start. W 1957 roku zespół występował już jako Miejski Klub Sportowy Chełmianka Chełm.
W 1974 roku klub rozwiązano. Nazwa Chełmianka wróciła w 1976 roku, gdy połączono Zjednoczonych Chełm z RKS-em Rejowiec Fabryczny. W 1992 roku drużyna wycofała się z rozgrywek. Utworzony w 1999 roku Chełmski Klub Sportowy przyjął nazwę Chełmianka dwa lata później.
W 2010 roku zespół Pawła Łapińskiego awansował do III ligi. Pod wodzą Artura Bożyka chełmianie zdobyli trzy kolejne wojewódzkie Puchary Polski w latach 2015–2017. W pierwszych dwóch finałach pokonali Motor Lublin, a w trzecim Orlęta Radzyń Podlaski.
W 2019 roku po wygranej ze Zniczem Pruszków w rzutach karnych Chełmianka zagrała w 1/16 finału krajowego pucharu. Przegrała wówczas 0:2 z Lechią Gdańsk, obrońcą trofeum.
Historycznym przeciwnikiem w miejskich derbach była Gwardia Chełm. W 1987 roku oba zespoły spotkały się w III lidze.
Trener · Ireneusz Pietrzykowski
2,50
punktu na mecz
75%
wygranych · 25% remisów, 0% porażek
7
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 6 | 5 | 1 | 0 | 10:4 | 2,67 |
| Na wyjeździe | 6 | 4 | 2 | 0 | 10:2 | 2,33 |





