Jeszcze nie tak dawno w londyńskiej dzielnicy Charlton, na wypełnionym po brzegi około 27-tysięcznym stadionie The Valley, mogliśmy śledzić zmagania miejscowej drużyny z takimi potęgami brytyjskiego futbolu jak Manchester United, FC Liverpool czy Arsenal. Dziś najwierniejsi fani muszą się zadowolić starciami z Peterborough, Walsall albo Luton Town, z którymi to londyńczycy rywalizują o awans z League One do Championship.
W odróżnieniu do wielu angielskich klubów, Charlton Athletic został założony przez zwykłą społeczność. Na początku czerwca 1905 roku dokonała tego grupa znajomych zamieszkująca na co dzień ulice w okolicach Tamizy. „The Addicks” w swojej długiej historii zmieniali lokalizacje nad wyraz często. W pierwszych dwudziestu latach istnienia mieli swoją siedzibę na Siemen’s Meadow, by następnie występować na Woolwich Common, Pound Park, Angerstein Athletic Park i The Valley. W związku z połączeniem się w 1923 roku z Catford Southend, Charlton przeniosło się chwilowo na The Mount. Już rok później jednak wrócili na stare śmieci. Od 1924 roku nastąpiła stabilizacja, która została przerwana w 1985. Wtedy to tymczasowym domem stało się Selhurst Park. Po chwilowej przeprowadzce na Upton Park, ponownie znaleźli się na The Valley w 1992 roku, gdzie można ich oglądać do tej pory.
Czerwień i miecz
Czerwony pozostał dominującym kolorem na koszulkach przez właściwie cały okres istnienia klubu. Na początku lat 60-tych przedstawiono nową wersje herbu. Znajduję się na nim biały miecz, który prawdopodobnie zapożyczono od wpływowej w dzielnicy Charlton rodziny Spencer-Percival. Prawdopodobnie, gdyż mówi się również, że był to pomysł Corporation of London. Sam symbol miał na celu zachęcić miejscowych robotników do kibicowania drużynie.
„The Addicks”
Jest kilka teorii co do pochodzenia przydomku stołecznej drużyny. Najbardziej popularna mówi, iż „Addicks” wywodzą się od słowa haddock, którym to w południowolondyńskim slangu określa się plamiaka. Jest to nic innego jak gatunek ryby serwowanej w lokalnym barze. Podawana wraz z frytkami, miała stać się ulubionym pomeczowym przysmakiem piłkarzy Charltonu. Działo się to w czasach, gdy klub jeszcze nie należał do struktur ligowych. Siedziba ekipy z Londynu na The Valley stała się pretekstem do innego określenia – „The Valiants”. Jest ono o tyle uniwersalne, iż słowo valiants oznacza dzielni, mężni. Wpasowuje się to idealnie w dumnie noszony miecz widoczny na ich koszulkach.
Legendy Charltonu
Najwięcej występów w barwach „The Addicks” ma bramkarz Sam Bartram, który w latach 1934-1956 wystąpił w 623 meczach. Drugą legendą, która aż 591 razy zakładała czerwoną koszulkę jest Keith Peacock, który w 2011 roku pełnił nawet przez krótki czas funkcję trenera tymczasowego zespołu. Najskuteczniejszym strzelcem w historii Charltonu jest Derek Hales ze 168 bramkami. W erze występów w Premier League londyńczycy mieli w swoich szeregach wielu znakomitych graczy, w tym reprezentantów kraju. Jednym z nich jest na pewno wychowanek Charltonu – Scott Parker, który to w swojej karierze zagrał blisko 450 spotkaniach w najwyższej klasie rozgrywkowej oraz zatrzymując się na 18. meczach w angielskiej kadrze. Innym graczem, który dzięki świetnym występom w „The Addicks” trafił do reprezentacji Anglii był Darren Bent. W 68 grach strzelił 31 goli, co po spadku zespołu z Premier League wykorzystał Tottenham. Przechodząc do „Kogutów” za kwotę 16.5 mln funtów stał się wówczas najdroższym zakupem w historii „Spurs”.
