
Rosły środkowy napastnik, który w sezonie 2025/2026 jako gracz Levante UD został najlepszym piłkarzem do lat 23 w LaLidze.
Urodził się 24 lipca 2005 roku w Tavernes de la Valldigna, miasteczku około 80 kilometrów na południe od Walencji. Z okna domu widział boisko piłkarskie i po południach schodził kopać piłkę. Jako sześciolatek zwrócił uwagę trenera Javiego Tura, który mówił, że dzieci w tym wieku boją się uderzać piłkę głową, a on wchodził w to bez wahania.
Piłkarsko wychował się w UE Tavernes, a w wieku kadeta przeszedł do UD Alzira. Podczas pandemii gwałtownie urósł. Gdy Alzira go chciała, rodzina nie widziała potrzeby zmieniać otoczenia przez dojazdy, ale Carlos odpowiedział, że chce grać z najlepszymi. Latem 2022 roku, jako juniorowi drugiego roku, dołączył do Levante UD i zagrał w Juvenil A w División de Honor.
Pierwszy mecz w seniorskim zespole Levante rozegrał 18 lutego 2024 roku w Segunda División: wszedł w 83. minucie na wyjeździe z Racingiem Ferrol (0:0), za Mohę Bouldiniego. Miał wtedy 18 lat i nadal grał w juniorach. W marcu 2024 roku Real Madryt złożył ofertę za niego dla Castilli, ale Levante jej nie przyjęło. Dyrektor sportowy Felipe Miñambres tłumaczył, że klub widzi w nim ogromny potencjał.
W sezonie 2024/2025, w którym Levante awansowało do Primera División, strzelił sześć goli w drugiej lidze. Latem 2025 roku odrzucił kilka propozycji wypożyczenia i zdecydował się zostać, mimo że nie miał gwarancji gry, a przez prawie dwa miesiące w ogóle nie wychodził na boisko. Zmieniło się to wraz z przyjściem trenera Luísa Castro, który zobaczył go na treningu w Buñol. W marcu 2026 roku LaLiga wybrała go najlepszym piłkarzem miesiąca. Przed meczem z Getafe poprosił kolegów z drużyny, żeby stanęli z nim na zdjęciu z tą nagrodą, bo jest wspólna. Sezon skończył z jedenastoma golami w 25 meczach ligowych, z których dziesięć strzelił w ostatnich trzynastu kolejkach. Levante utrzymało się w lidze, a w czerwcu 2026 roku LaLiga przyznała mu nagrodę dla najlepszego piłkarza do lat 23.
30 lipca 2026 roku Real Madryt ogłosił, że zawodnik podpisał kontrakt do 30 czerwca 2031 roku. Levante nazwało to największą sprzedażą wychowanka w historii klubu. Pierwszy mecz w nowych barwach zagrał 1 sierpnia w sparingu z Fiorentiną (2:2), w pierwszym meczu José Mourinho po powrocie do klubu. Mówił, że w dwa dni podpisał kontrakt, potrenował i zadebiutował. 22 sierpnia, w debiucie ligowym, wszedł w 80. minucie na stadionie Espanyolu i w 90. minucie strzelił zwycięskiego gola w wygranym 2:1 meczu z Espanyolem. Jak mówił, Mourinho prosił go, by dał z siebie wszystko w tych dziesięciu minutach i pomógł Kylianowi Mbappé w ataku. Zwycięskiego gola po 90. minucie strzelił też w meczu z Elche.
Mierzy 194 cm, ale nie jest ociężałym napastnikiem. Jego gole padają różnymi sposobami: prawą nogą, lewą, głową i po kontratakach. Dobrze gra głową i potrafi utrzymać piłkę plecami do bramki, żeby rozegrać atak całej drużyny. Poprawił też wykończenie nogami. Luís Castro zwracał uwagę na to, że nie tylko strzela gole, ale daje drużynie więcej, i że jest pokorny i dużo pracuje.
W lutym 2024 roku, dwa dni po debiucie w Levante, zadebiutował w reprezentacji Hiszpanii U-19: w sparingu z Norwegią (5:0) strzelił dwa gole. Grał też w reprezentacji U-20.
We wrześniu 2026 roku selekcjoner David Gordo powołał go po raz pierwszy do kadry U-21. Zadebiutował 25 września w Tampere, wchodząc w 74. minucie meczu z Finlandią, przegranego 1:2. Tydzień później, 1 października, w eliminacjach mistrzostw Europy w wygranym 13:0 meczu z San Marino strzelił pięć goli i jako pierwszy piłkarz w historii hiszpańskiej kadry U-21 zdobył tyle bramek w jednym meczu.
2
co 23 minut
0
7,0
Minuty w sezonie
46′6 z 10 meczów




