Christian Comotto

Pochodzenie

Urodził się 25 kwietnia 2008 roku w Rzymie. Jest synem Gianluki Comotto, byłego piłkarza Fiorentiny i Torino. Zaczynał w Perugii, potem trafił do juniorów Interu i Fiorentiny. We Florencji był kapitanem drużyn młodzieżowych. Jako 11-latek wygrał z Fiorentiną turniej w Toskanii, a w finale grali przeciwko Milanowi. Był w nim królem strzelców razem z Francesco Camardą, późniejszym kolegą z Milanu.

W 2020 roku przeszedł do akademii Milanu. W sezonie 2022/2023 strzelił 18 goli w drużynie U-15, a w kolejnym, w U-17 trenera Giovanniego Renny, 14 goli. W grudniu 2023 roku, jako 15-latek, po raz pierwszy znalazł się w kadrze Primavery na mecz Ligi Młodzieży UEFA w Newcastle.

Kariera

W sezonie 2024/2025 grał w Primaverze w wieku, w którym zwykle występuje się jeszcze w U-17, i miał najwięcej minut spośród zawodników rocznika 2008 w całych włoskich rozgrywkach Primavery. Pierwszego gola w niej zdobył w październiku 2024 roku w przegranym 2:3 meczu z Cremonese.

Latem 2025 roku trener Massimiliano Allegri zabrał go na przedsezonowe tournée pierwszej drużyny. Zagrał w trzech sparingach, w sumie 81 minut, a z Perth Glory strzelił gola z rzutu karnego, wykonanego „na łopatkę”. 4 sierpnia Milan wypożyczył go do Spezii w Serie B do końca sezonu 2025/2026. W lidze zadebiutował w sierpniu 2025 roku w przegranym 0:2 derbach z Carrarese: wszedł na boisko na początku drugiej połowy i dostał żółtą kartkę. Z wypożyczenia wrócił do Milanu latem 2026 roku, a trener Rúben Amorim włączył go do pierwszej drużyny.

Jego idolem był Luka Modrić. Często porównywano go do Sandro Tonalego, z którym się przyjaźni. W 2025 roku powiedział, że to dla niego zaszczyt, ale Tonali jest punktem odniesienia, jego poziom jest prawie nieosiągalny, a on sam ma jeszcze sporo drogi do przejścia.

Styl gry

Środkowy pomocnik, najczęściej rozgrywający, który grał też jako ofensywny pomocnik i ósemka. Jest szybki, dynamiczny i fizyczny, ma technikę i wizję gry. Potrafi budować akcje i prowadzić piłkę, groźny jest zarówno we wbiegnięciach w pole karne, jak i strzałami z dystansu. Dużo pracuje w defensywie, dzięki bieganiu i odbiorom.

Jako młodszy zawodnik był uważany za opóźnionego fizycznie. Potem szybko urósł (ma 185 cm), a jesienią 2024 roku miał w drużynie Primavery najwięcej przebiegniętych kilometrów i biegów o wysokiej intensywności.

Reprezentacja

Grał w reprezentacjach Włoch U-15, U-16, U-17 i U-19. Na mistrzostwach Europy U-17 w Albanii w 2025 roku zagrał 68 minut w wygranym 2:1 meczu z Czechami. W półfinale z Portugalią Włosi prowadzili dwa razy, ale po 2:2 przegrali w rzutach karnych. Comotto wszedł na boisko w 83. minucie i grał do końca dogrywki.

W marcu 2026 roku w pierwszej rundzie elitarnej eliminacji mistrzostw Europy U-19, w wygranym 3:0 meczu z Węgrami w Catanzaro, wszedł z ławki i w 85. minucie strzelił swojego pierwszego gola dla reprezentacji. Na turnieju finałowym w Walii w 2026 roku zagrał od początku w wygranym 2:0 meczu z Serbią i został zmieniony po 70 minutach. W remisie 0:0 z Chorwacją wszedł po przerwie. Włosi przegrali w ostatniej kolejce 0:1 z Ukrainą, zajęli trzecie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.