Po pierwszych sześciu kolejkach można się pokusić o wstępną analizę siły poszczególnych drużyn występujących w Ekstraklasie. Co ciekawe, te sześć kolejek przyniosło zaskakujące rozstrzygnięcia. Słabo spisujących się faworytów zastąpiły w czołówce zespoły, które miały jedynie stanowić tło w walce potentatów o tytuł mistrzowski. Czyżbyśmy mieli do czynienia ze zmianą warty?
Jagiellonia Białystok
O Jagiellonii w Barwach Ekstraklasy pisaliśmy tydzień temu. Dobrej postawy tego zespołu nie można traktować w kategorii niespodzianki, bo „Jaga” to zespół konsekwentnie budowany od wielu lat i stabilizacji mogą jej pozazdrościć nawet najbogatsze kluby w kraju. Białostoczanie znaleźli się na pierwszym miejscu w tabeli, ale w ostatnim spotkaniu spisali się przeciętnie i ulegli Arce Gdynia 0:1. Teraz przed piłkarzami z Podlasia prawdziwy test, bo już w kolejnym spotkaniu przekonamy się, czy podopieczni Michała Probierza są już na tyle dojrzałym zespołem, żeby radzić sobie w trudnych momentach i wygrywać, kiedy nie idzie. Jeśli Jagiellonia zwycięży w kolejnym meczu z Zagłębiem Lubin, to potwierdzi swoje aspiracje mistrzowskie, jeśli jednak straci punkty na własnym stadionie, to może to być początek kryzysu i końca marzeń o tytule mistrzowskim.
Lech Poznań
Piłkarze Jagiellonii muszą potwierdzić w meczu z Zagłębiem, że są już na tyle dojrzałym zespołem, by liczyć się w walce o mistrzostwo Polski (fot. Maciej Gilewski / jagiellonia.pl)
Lech nie najlepiej rozpoczął rozgrywki ligowe. Można powiedzieć, że w meczach remisowych z Arką Gdynia i Widzewem Łódź poznaniacy bardziej odczuli stratę dwóch punktów niż zyskanie jednego. W czwartej kolejce miejsce w szeregu lechitom pokazała wdrapująca się na szczyt ligowej tabeli Jagiellonia i po tym spotkaniu okazało się, że „Kolejorz” znalazł się w środku tabeli. Oczywiście podopieczni Jacka Zielińskiego mają obecnie inne sprawy na głowie, bo mecze z Juventusem i Manchesterem City przyniosą nie tylko większe zyski, ale także prestiż. Nic dziwnego, że poznańska lokomotywa skupia się w tym momencie na europejskich pucharach. Pozostaje tylko pytanie, czy mistrzom Polski starczy sił, żeby skutecznie walczyć o obronę tytułu najlepszej drużyny w kraju.
Wisła Kraków
W Krakowie przemeblowaniu uległa cała defensywa. Zastąpienie takich zawodników, jak Głowacki, Marcelo czy Diaz będzie niezwykle trudne, tym bardziej że nowi piłkarze muszą zgrywać się w trakcie sezonu, co na pewno wpłynie na postawę bloku obronnego „Białej Gwiazdy”. Ostatni mecz przekonał wszystkich, że wiślaków wciąż stać na grę na wysokim poziomie, zwłaszcza w ofensywie, ale kolejne mecze pokażą, czy był to jednorazowy zryw z okazji powrotu na stadion przy ulicy Reymonta, czy może były to efekty pracy Roberta Maaskanta. Ten sezon dla Wisły nie jest jeszcze stracony, bo mimo słabej postawy udało się wygrać kilka spotkań, jednak silniejsi rywale powinni obnażyć wszystkie mankamenty ekipy spod Wawelu. Mało tego, jeśli słabsze ekipy nie przestraszą się krakowian i odważnie ruszą do ataku, to może się okazać, że mogą odnieść łatwe zwycięstwo, bo porównanie defensywy Wisły do sera szwajcarskiego wydaje się dla niej dużym komplementem. Holenderski szkoleniowiec ma niewiele czasu, żeby poukładać wszystkie klocki w defensywie, jeśli ta sztuka mu się nie powiedzie, to Wisła szybko odpadnie z walki o mistrzostwo Polski.
Zespół Korony Kielce złapał wiatr w żagle, który może ponieść ich na podium Ekstraklasy (fot. Tomasz Kubicki / korona-kielce.pl)
Przed sezonem uważana za jednego z głównych faworytów. Porozumienie z kibicami i głośne transfery miały przyczynić się do znacznie lepszej postawy zespołu z ulicy Łazienkowskiej. Stało się wręcz przeciwnie, a nie bez winy jest Maciej Skorża, który nie poradził sobie z tabunami obcokrajowców, którzy siłą rzeczy mogli być zarzewiem konfliktu w klubie. A wszystko zaczęło się od wręczenia opaski kapitańskiej Ivicy Vrdoljakowi, który jeszcze nic dla Legii nie zrobił poza podpisaniem lukratywnego kontraktu. Mało tego, Serb nawet nie mówił po polsku. Szybko okazało się, że stranieri nie są wyraźnie lepsi od tych, którzy do tej pory występowali w pierwszym składzie. W końcu wybuchła bomba, która eksplodować musiała, a o zdetonowanie jej został oskarżony Maciej Iwański, który na wszystkie możliwe sposoby pokazywał, że taka sytuacja mu się nie podoba. Trudno przewidzieć, jak dalej rozwinie się sytuacja w ekipie „Wojskowych”, łatwo jednak dojść do wniosku, że jeśli szkoleniowiec Legii nie znajdzie sposobu na zażegnanie konfliktu, to marzenia o mistrzostwie będzie trzeba odłożyć na kolejny rok.
Korona Kielce
W cieniu problemów potentatów i wschodzącej potęgi Jagiellonii Białystok rodzi się kolejny zespół, który jest w stanie namieszać w czołówce tabeli. W Kielcach budowa drużyny również trwa od dłuższego czasu i wydaje się, że trener Sasal ma już nie tylko szkielet drużyny, ale także wszystkie niezbędne ogniwa, które składają się na siłę zespołu, z ławką rezerwowych włącznie. Po słabym starcie Korona najpierw powstrzymała rozpędzoną Polonię Warszawa, a następnie zepsuła święto w Krakowie, stawiając opór tamtejszej Wiśle. Można powiedzieć, że siła kielczan skupia się na dobrej dyspozycji Andrzeja Niedzielana, ale mecz Pucharu Polski pokazał, że Maciej Tataj również wie, na czym polega strzelanie bramek. Nie można też przejść bez słowa obok znakomitej postawy Pawła Sobolewskiego, który wyrasta na czołowego asystenta w Ekstraklasie, oraz świetnej postawy bloku obronnego z Hernanim i Pavlem Stano w rolach głównych. „Złocisto-krwiści” rozkręcają się z meczu na mecz, nie ma w tym klubie presji wyniku i zbyt wygórowanych oczekiwań, nie ma kominów płacowych, które mogłyby zepsuć atmosferę w drużynie. Słowem, w Kielcach jest wszystko, czego potrzeba, by zbudować zespół na miarę gry w europejskich pucharach, a jeśli przydarzy się szansa na końcowy triumf w lidze, to doświadczeni Edi i Niedzielan będą potrafili wykorzystać nadarzającą się okazję.
Górnik Zabrze
W Zabrzu rodzi się drużyna, która może okazać się rewelacją sezonu (fot. gornikzabrze.pl)
Na drugim miejscu w tabeli niespodziewanie znalazł się Górnik Zabrze. Jest to w tej chwili chyba największa niespodzianka, obok fatalnej postawy Legii, bo kto się spodziewał, że beniaminek tak szybko usadowi się w ścisłej czołówce. Można oczywiście narzekać, że zabrzanie zagrali jak na razie tylko z jednym mocnym zespołem, którym była Polonią Warszawa, ale to nie znaczy, że w pozostałych meczach podopieczni Adama Nawałki są skazani na porażkę. Czternastokrotni mistrzowie Polski nie mają tak dużego potencjału kadrowego jak Wisła, Lech, Legia, Polonia, Korona czy Jagiellonia, można powiedzieć, że wydają się zespołem przeciętnym. Warto jednak zauważyć, że z meczu na mecz zespół z ulicy Roosvelta gra coraz lepiej. Pamiętamy przecież wiele przypadków, w których siła drużyny rodziła się w trakcie sezonu, podczas rozgrywek kreowały się też indywidualności, które były w stanie w pojedynkę rozstrzygać losy meczu. W Zabrzu taką indywidualnością już jest Grzegorz Bonin, a Tomasz Zahorski i Mariusz Magiera starają mu się dorównać, w ostatnim spotkaniu duże możliwości pokazał też Daniel Sikorski. Może więc Górnik będzie w tym sezonie taką rewelacją, jak rok temu Ruch Chorzów?
Widzew Łódź
Drugi beniaminek również spisuje się w tym sezonie bardzo dobrze. Wszyscy znamy historię Pawła Janasa, który wybrał Polonię Warszawa, niewykluczone, że po rundzie wiosennej były trener reprezentacji Polski pożałuje tej decyzji. Widzew miał bardzo trudny start. Bez najlepszego strzelca, Marcina Robaka, łodzianie musieli walczyć z Lechem Poznań, Koroną Kielce, Wisłą Kraków i Polonią Warszawa. Wyniki może nie były najlepsze, ale kibice mogli być zadowoleni z gry swoich pupili. Teraz po powrocie Robaka podopieczni Andrzeja Kretka zaaplikowali wrocławianom pięć bramek i kto wie, czy obecnie to właśnie łodzianie nie dysponują najlepszym atakiem w polskiej Ekstraklasie. Motorem napędowym ofensywy Widzewa jest Darvydas Sernas, który strzelił już sześć bramek w bieżących rozgrywkach oraz rozegrał doskonałą partię w meczu ze Śląskiem, wypracowując trzy bramki Robakowi, a na pochwałę zasługuje również postawa Bruno Pineiro, Piotra Grzelczaka czy Łukasza Brozia. Może więc zespół od dwóch lat szykujący się do walki w najwyższej klasie rozgrywkowej okaże się rewelacją sezonu i dołączy do grona drużyn walczących o tytuł mistrza Polski.
PGE GKS Bełchatów
Marcin Żewłakow znakomicie wkomponował się do drużyny z Bełchatowa (fot. gornikzabrze.pl)
Bełchatowianie byli rewelacją początku sezonu. Nikt się nie spodziewał, że po odejściu kilku czołowych zawodników i zmianie trenera ekipa Macieja Bartoszka wciąż będzie się liczyć w Ekstraklasie. Tymczasem do klubu trafił Marcin Żewłakow i okazało się, że wszystko jest pod niego doskonale poukładane. Mając wsparcie skrzydłowych w postaci Tomasza Wróbla i Macieja Małkowskiego, nietrudno o bramki, tym bardziej że w pomocy w świetnej formie znajduje się również Janusz Gol. Zespół z Bełchatowa uległ jednak w ostatnim spotkaniu Górnikowi Zabrze i niewykluczone, że był to dla niego kres dobrych wyników. Szansę zaprzeczenia tej tezie piłkarze klubu z ulicy Sportowej będą mieli już w niedzielę, kiedy to podejmą u siebie Wisłę Kraków. Jeśli uda im się zwyciężyć, to będzie to znak, że początkowe wyniki nie były dziełem przypadku.
Zmiana warty i co dalej?
Już kiedyś w lidze polskiej przerabialiśmy podobną historię. W sezonie 2006/2007 wydawało się, że mamy do czynienia ze zmianą warty, gdyż mistrzem Polski zostało Zagłębie Lubin, a na drugiej pozycji uplasował się PGE GKS Bełchatów. Jednak rok później wszystko wróciło do normy i w walce o mistrzostwo dalej liczyły się głównie Wisła i Legia. Pozostaje więc pytanie, czy nawet jeśli w tym roku uda się złamać dominację potentatów, to czy w przyszłym podrażnieni krezusi nie wrócą na należne im miejsce?
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz
Po pierwszych sześciu kolejkach można się pokusić o wstępną analizę siły poszczególnych drużyn występujących w Ekstraklasie. Co ciekawe, te sześć kolejek przyniosło zaskakujące rozstrzygnięcia. Słabo spisujących się faworytów zastąpiły w czołówce zespoły, które miały jedynie stanowić tło w walce potentatów o tytuł mistrzowski. Czyżbyśmy mieli do czynienia ze zmianą warty?
Jagiellonia Białystok
O Jagiellonii w Barwach Ekstraklasy pisaliśmy tydzień temu. Dobrej postawy tego zespołu nie można traktować w kategorii niespodzianki, bo „Jaga” to zespół konsekwentnie budowany od wielu lat i stabilizacji mogą jej pozazdrościć nawet najbogatsze kluby w kraju. Białostoczanie znaleźli się na pierwszym miejscu w tabeli, ale w ostatnim spotkaniu spisali się przeciętnie i ulegli Arce Gdynia 0:1. Teraz przed piłkarzami z Podlasia prawdziwy test, bo już w kolejnym spotkaniu przekonamy się, czy podopieczni Michała Probierza są już na tyle dojrzałym zespołem, żeby radzić sobie w trudnych momentach i wygrywać, kiedy nie idzie. Jeśli Jagiellonia zwycięży w kolejnym meczu z Zagłębiem Lubin, to potwierdzi swoje aspiracje mistrzowskie, jeśli jednak straci punkty na własnym stadionie, to może to być początek kryzysu i końca marzeń o tytule mistrzowskim.
Lech Poznań
Piłkarze Jagiellonii muszą potwierdzić w meczu z Zagłębiem, że są już na tyle dojrzałym zespołem, by liczyć się w walce o mistrzostwo Polski (fot. Maciej Gilewski / jagiellonia.pl)
Lech nie najlepiej rozpoczął rozgrywki ligowe. Można powiedzieć, że w meczach remisowych z Arką Gdynia i Widzewem Łódź poznaniacy bardziej odczuli stratę dwóch punktów niż zyskanie jednego. W czwartej kolejce miejsce w szeregu lechitom pokazała wdrapująca się na szczyt ligowej tabeli Jagiellonia i po tym spotkaniu okazało się, że „Kolejorz” znalazł się w środku tabeli. Oczywiście podopieczni Jacka Zielińskiego mają obecnie inne sprawy na głowie, bo mecze z Juventusem i Manchesterem City przyniosą nie tylko większe zyski, ale także prestiż. Nic dziwnego, że poznańska lokomotywa skupia się w tym momencie na europejskich pucharach. Pozostaje tylko pytanie, czy mistrzom Polski starczy sił, żeby skutecznie walczyć o obronę tytułu najlepszej drużyny w kraju.
Wisła Kraków
W Krakowie przemeblowaniu uległa cała defensywa. Zastąpienie takich zawodników, jak Głowacki, Marcelo czy Diaz będzie niezwykle trudne, tym bardziej że nowi piłkarze muszą zgrywać się w trakcie sezonu, co na pewno wpłynie na postawę bloku obronnego „Białej Gwiazdy”. Ostatni mecz przekonał wszystkich, że wiślaków wciąż stać na grę na wysokim poziomie, zwłaszcza w ofensywie, ale kolejne mecze pokażą, czy był to jednorazowy zryw z okazji powrotu na stadion przy ulicy Reymonta, czy może były to efekty pracy Roberta Maaskanta. Ten sezon dla Wisły nie jest jeszcze stracony, bo mimo słabej postawy udało się wygrać kilka spotkań, jednak silniejsi rywale powinni obnażyć wszystkie mankamenty ekipy spod Wawelu. Mało tego, jeśli słabsze ekipy nie przestraszą się krakowian i odważnie ruszą do ataku, to może się okazać, że mogą odnieść łatwe zwycięstwo, bo porównanie defensywy Wisły do sera szwajcarskiego wydaje się dla niej dużym komplementem. Holenderski szkoleniowiec ma niewiele czasu, żeby poukładać wszystkie klocki w defensywie, jeśli ta sztuka mu się nie powiedzie, to Wisła szybko odpadnie z walki o mistrzostwo Polski.
Legia Warszawa
Zespół Korony Kielce złapał wiatr w żagle, który może ponieść ich na podium Ekstraklasy (fot. Tomasz Kubicki / korona-kielce.pl)
Przed sezonem uważana za jednego z głównych faworytów. Porozumienie z kibicami i głośne transfery miały przyczynić się do znacznie lepszej postawy zespołu z ulicy Łazienkowskiej. Stało się wręcz przeciwnie, a nie bez winy jest Maciej Skorża, który nie poradził sobie z tabunami obcokrajowców, którzy siłą rzeczy mogli być zarzewiem konfliktu w klubie. A wszystko zaczęło się od wręczenia opaski kapitańskiej Ivicy Vrdoljakowi, który jeszcze nic dla Legii nie zrobił poza podpisaniem lukratywnego kontraktu. Mało tego, Serb nawet nie mówił po polsku. Szybko okazało się, że stranieri nie są wyraźnie lepsi od tych, którzy do tej pory występowali w pierwszym składzie. W końcu wybuchła bomba, która eksplodować musiała, a o zdetonowanie jej został oskarżony Maciej Iwański, który na wszystkie możliwe sposoby pokazywał, że taka sytuacja mu się nie podoba. Trudno przewidzieć, jak dalej rozwinie się sytuacja w ekipie „Wojskowych”, łatwo jednak dojść do wniosku, że jeśli szkoleniowiec Legii nie znajdzie sposobu na zażegnanie konfliktu, to marzenia o mistrzostwie będzie trzeba odłożyć na kolejny rok.
Korona Kielce
W cieniu problemów potentatów i wschodzącej potęgi Jagiellonii Białystok rodzi się kolejny zespół, który jest w stanie namieszać w czołówce tabeli. W Kielcach budowa drużyny również trwa od dłuższego czasu i wydaje się, że trener Sasal ma już nie tylko szkielet drużyny, ale także wszystkie niezbędne ogniwa, które składają się na siłę zespołu, z ławką rezerwowych włącznie. Po słabym starcie Korona najpierw powstrzymała rozpędzoną Polonię Warszawa, a następnie zepsuła święto w Krakowie, stawiając opór tamtejszej Wiśle. Można powiedzieć, że siła kielczan skupia się na dobrej dyspozycji Andrzeja Niedzielana, ale mecz Pucharu Polski pokazał, że Maciej Tataj również wie, na czym polega strzelanie bramek. Nie można też przejść bez słowa obok znakomitej postawy Pawła Sobolewskiego, który wyrasta na czołowego asystenta w Ekstraklasie, oraz świetnej postawy bloku obronnego z Hernanim i Pavlem Stano w rolach głównych. „Złocisto-krwiści” rozkręcają się z meczu na mecz, nie ma w tym klubie presji wyniku i zbyt wygórowanych oczekiwań, nie ma kominów płacowych, które mogłyby zepsuć atmosferę w drużynie. Słowem, w Kielcach jest wszystko, czego potrzeba, by zbudować zespół na miarę gry w europejskich pucharach, a jeśli przydarzy się szansa na końcowy triumf w lidze, to doświadczeni Edi i Niedzielan będą potrafili wykorzystać nadarzającą się okazję.
Górnik Zabrze
W Zabrzu rodzi się drużyna, która może okazać się rewelacją sezonu (fot. gornikzabrze.pl)
Na drugim miejscu w tabeli niespodziewanie znalazł się Górnik Zabrze. Jest to w tej chwili chyba największa niespodzianka, obok fatalnej postawy Legii, bo kto się spodziewał, że beniaminek tak szybko usadowi się w ścisłej czołówce. Można oczywiście narzekać, że zabrzanie zagrali jak na razie tylko z jednym mocnym zespołem, którym była Polonią Warszawa, ale to nie znaczy, że w pozostałych meczach podopieczni Adama Nawałki są skazani na porażkę. Czternastokrotni mistrzowie Polski nie mają tak dużego potencjału kadrowego jak Wisła, Lech, Legia, Polonia, Korona czy Jagiellonia, można powiedzieć, że wydają się zespołem przeciętnym. Warto jednak zauważyć, że z meczu na mecz zespół z ulicy Roosvelta gra coraz lepiej. Pamiętamy przecież wiele przypadków, w których siła drużyny rodziła się w trakcie sezonu, podczas rozgrywek kreowały się też indywidualności, które były w stanie w pojedynkę rozstrzygać losy meczu. W Zabrzu taką indywidualnością już jest Grzegorz Bonin, a Tomasz Zahorski i Mariusz Magiera starają mu się dorównać, w ostatnim spotkaniu duże możliwości pokazał też Daniel Sikorski. Może więc Górnik będzie w tym sezonie taką rewelacją, jak rok temu Ruch Chorzów?
Widzew Łódź
Drugi beniaminek również spisuje się w tym sezonie bardzo dobrze. Wszyscy znamy historię Pawła Janasa, który wybrał Polonię Warszawa, niewykluczone, że po rundzie wiosennej były trener reprezentacji Polski pożałuje tej decyzji. Widzew miał bardzo trudny start. Bez najlepszego strzelca, Marcina Robaka, łodzianie musieli walczyć z Lechem Poznań, Koroną Kielce, Wisłą Kraków i Polonią Warszawa. Wyniki może nie były najlepsze, ale kibice mogli być zadowoleni z gry swoich pupili. Teraz po powrocie Robaka podopieczni Andrzeja Kretka zaaplikowali wrocławianom pięć bramek i kto wie, czy obecnie to właśnie łodzianie nie dysponują najlepszym atakiem w polskiej Ekstraklasie. Motorem napędowym ofensywy Widzewa jest Darvydas Sernas, który strzelił już sześć bramek w bieżących rozgrywkach oraz rozegrał doskonałą partię w meczu ze Śląskiem, wypracowując trzy bramki Robakowi, a na pochwałę zasługuje również postawa Bruno Pineiro, Piotra Grzelczaka czy Łukasza Brozia. Może więc zespół od dwóch lat szykujący się do walki w najwyższej klasie rozgrywkowej okaże się rewelacją sezonu i dołączy do grona drużyn walczących o tytuł mistrza Polski.
PGE GKS Bełchatów
Marcin Żewłakow znakomicie wkomponował się do drużyny z Bełchatowa (fot. gornikzabrze.pl)
Bełchatowianie byli rewelacją początku sezonu. Nikt się nie spodziewał, że po odejściu kilku czołowych zawodników i zmianie trenera ekipa Macieja Bartoszka wciąż będzie się liczyć w Ekstraklasie. Tymczasem do klubu trafił Marcin Żewłakow i okazało się, że wszystko jest pod niego doskonale poukładane. Mając wsparcie skrzydłowych w postaci Tomasza Wróbla i Macieja Małkowskiego, nietrudno o bramki, tym bardziej że w pomocy w świetnej formie znajduje się również Janusz Gol. Zespół z Bełchatowa uległ jednak w ostatnim spotkaniu Górnikowi Zabrze i niewykluczone, że był to dla niego kres dobrych wyników. Szansę zaprzeczenia tej tezie piłkarze klubu z ulicy Sportowej będą mieli już w niedzielę, kiedy to podejmą u siebie Wisłę Kraków. Jeśli uda im się zwyciężyć, to będzie to znak, że początkowe wyniki nie były dziełem przypadku.
Zmiana warty i co dalej?
Już kiedyś w lidze polskiej przerabialiśmy podobną historię. W sezonie 2006/2007 wydawało się, że mamy do czynienia ze zmianą warty, gdyż mistrzem Polski zostało Zagłębie Lubin, a na drugiej pozycji uplasował się PGE GKS Bełchatów. Jednak rok później wszystko wróciło do normy i w walce o mistrzostwo dalej liczyły się głównie Wisła i Legia. Pozostaje więc pytanie, czy nawet jeśli w tym roku uda się złamać dominację potentatów, to czy w przyszłym podrażnieni krezusi nie wrócą na należne im miejsce?
