
Środkowy obrońca wychowany we włoskiej Brescii, mistrz Polski z Lechem Poznań i Obrońca Sezonu Ekstraklasy 2021/2022.
Urodził się 1 maja 1991 roku w Poznaniu, ale piłkarskie kroki stawiał w rodzinnej Murowanej Goślinie. Od ósmego do trzynastego roku życia trenował w tamtejszej Concordii, potem przeniósł się do akademii Lecha Poznań, gdzie opiekował się nim Mariusz Rumak, późniejszy trener pierwszej drużyny. Rósł tak szybko, że na początku brakowało mu równowagi mięśniowej i łapał urazy, ale po powrocie do gry robił szybkie postępy.
Jako nastolatek pojechał z reprezentacją Polski do lat 16 na turniej do Portugalii. Zobaczyli go tam skauci Juventusu i Brescii. Maurizio Micheli z Brescii zaprosił go do miasta i na ośrodek treningowy. Salamon wybrał Brescię i latem 2007 roku, jako 16-latek, wyjechał do Włoch, zanim zdążył zagrać seniorski mecz w Lechu.
W Brescii był początkowo środkowym pomocnikiem. Pierwszy sezon spędził w drużynie młodzieżowej, a w pierwszej jedenastce w Serie B po raz pierwszy wyszedł 17 stycznia 2009 roku w wygranym 4:0 meczu z Pisą. Sam przyznawał, że zagrał wtedy tylko poprawnie, bo przywykł do bycia jednym z najlepszych na boisku. Po awansie Brescii do Serie A klub uznał, że nie będzie miał szans na grę, i na sezon 2010/2011 wypożyczył go do trzecioligowej Foggii. W Brescii trener Sandro Calori ustawił go w środku obrony jako cofniętego rozgrywającego, nowoczesną wersję libero. Na meczach Brescii pojawił się Pep Guardiola, a prezes klubu Luigi Corioni rozmawiał z nim o Salamonie, ale na rozmowach się skończyło.
Na początku 2013 roku przeniósł się do AC Milan, w ostatnim dniu stycznia. Ubiegał się o niego też Zenit Sankt Petersburg. Zerwał więzadło w kostce w pożegnalnym meczu w Brescii i nie zdążył zadebiutować w Milanie. W lipcu 2013 roku trafił do Sampdorii Genua, gdzie kolejny uraz więzadeł kostki wyłączył go na trzy miesiące na zgrupowaniu reprezentacji, a po powrocie trener był już inny i Salamon nie zdołał wywalczyć miejsca w składzie. Do 2016 roku w Serie A wystąpił tylko epizodycznie.
Odbudowę zaczął od wypożyczenia do drugoligowej Pescary w sezonie 2014/2015. Klub przegrał finał baraży o awans z Bolonią, a Salamon opuścił zaledwie kilka meczów. W 2015 roku Cagliari kupiło go na stałe, a on jako podstawowy stoper wywalczył z nim mistrzostwo Serie B. Po awansie grał jednak rzadko i na sezon 2017/2018 wypożyczono go do SPAL, które w trakcie wypożyczenia wykupiło go. Latem 2018 roku został wypożyczony do Frosinone. W 2019 roku skłócił się z trenerem SPAL Leonardo Semplicim, a jego transfer do FC Basel upadł w ostatnich chwilach okna transferowego. Wiosną 2020 roku, za Luigiego Di Biagio, wrócił do składu i dobrze zagrał przeciwko Zlatanowi Ibrahimoviciowi. SPAL spadł wtedy do Serie B.
W styczniu 2021 roku, po niemal czternastu latach we Włoszech, wrócił do Lecha Poznań na podstawie umowy na trzy i pół roku. W sezonie 2021/2022 rozegrał całą jesień w lidze od pierwszej do ostatniej minuty, został liderem obrony mistrza Polski i dostał nagrodę dla najlepszego obrońcy ligi. W marcu 2022 roku w meczu reprezentacji ze Szkocją doznał urazu mięśnia przywodziciela. Lech zdobył tytuł bez niego, a Salamon pauzował do listopada 2022 roku i wrócił do wyjściowej jedenastki po dziesięciu miesiącach.
Wiosną 2023 roku świetnie zagrał w rewanżu z Djurgårdens IF w Lidze Konferencji. 13 kwietnia 2023 roku, w dniu meczu z Fiorentiną w ćwierćfinale, UEFA go zawiesiła, bo w badaniu antydopingowym po meczu z Djurgårdens wykryto chlortalidon, moczopędny środek uznawany za maskujący. Salamon zapewniał, że przyjął go nieświadomie: badania włosów i paznokci, które zlecił, według niego wskazały na zanieczyszczony suplement. UEFA nałożyła ośmiomiesięczne zawieszenie liczone od 13 kwietnia, a decyzję poznał 24 listopada 2023 roku. Na boisko wrócił 16 grudnia 2023 roku i rozegrał cały mecz z Radomiakiem. Wiosną 2024 roku, od 20. kolejki, został kapitanem Lecha.
W sezonie 2024/2025 trener Niels Frederiksen nie stawiał na niego na początku, a do wyjściowej jedenastki wrócił 19 października 2024 roku w meczu z Cracovią. Zdobył z Lechem drugie mistrzostwo Polski. W sierpniu 2025 roku, gdy w nowym sezonie w ogóle nie grał, rozwiązał kontrakt za porozumieniem stron i przeszedł do drugoligowego Carrarese. We Włoszech niemal nie grał, a w sierpniu 2026 roku rozwiązał kontrakt także z tym klubem.
Dobrze ustawia się w polu karnym i świetnie gra głową. Potrafi rozegrać piłkę z pomocnikami, a gdy trzeba, szuka długiego podania z głębi pola za linię obrony rywala. Łączy cechy nowoczesnego obrońcy grającego piłką z rolą tradycyjnego stopera. Nie wpada w panikę, kiedy musi podać poza blok obronny, i nie boi się wybić piłki na oślep.
W Brescii, gdzie wcześniej grał jako pomocnik, trener Calori zrobił z niego stopera rozpoczynającego akcje. W Lechu pełnił też rolę lidera defensywy i nazywano go kapitanem bez opaski.
Pierwsze powołanie dostał jesienią 2010 roku od Franciszka Smudy, jako gracz trzecioligowej Foggii. Zadebiutował dopiero 26 marca 2013 roku za Waldemara Fornalika, wychodząc w pierwszym składzie na wygrany 5:0 mecz eliminacji mistrzostw świata z San Marino w Warszawie. Kontuzja przerwała jego pierwszy epizod w kadrze.
Do kadry wrócił w marcu 2016 roku, gdy Adam Nawałka powołał go po dobrym sezonie w Cagliari. Zagrał niemal cały sparing z Serbią, a z Finlandią zaliczył asystę. Znalazł się w 23-osobowej kadrze na Euro 2016, ale na turnieju nie wszedł na boisko. Cały mecz zagrał we wrześniu 2016 roku w Astanie, w remisie 2:2 z Kazachstanem w eliminacjach mistrzostw świata, a potem na sześć lat zniknął z kadry.
W 2022 roku wrócił dzięki Czesławowi Michniewiczowi, który wystawił go od pierwszej minuty w swoim debiucie jako selekcjoner, w remisie 1:1 ze Szkocją w Glasgow 24 marca 2022 roku. Salamon zszedł jeszcze przed przerwą z urazem przywodziciela i nie zagrał w barażach o mistrzostwa świata. Za Fernando Santosa został dowołany w marcu 2023 roku w miejsce kontuzjowanych obrońców. W wygranym 1:0 meczu z Albanią 27 marca rozegrał całe spotkanie, a eksperci uznali go za najlepszego na boisku.
Po zawieszeniu za doping Michał Probierz powołał go w marcu 2024 roku. Na Euro 2024 Salamon wyszedł od pierwszej minuty w pierwszym meczu z Holandią w Hamburgu, przegranym 1:2, bo kontuzjowany był Paweł Dawidowicz. Zszedł w 86. minucie po nadepnięciu na stopę przy drugim golu rywali. W kolejnych meczach turnieju nie grał.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie B | Carrarese | Serie B | 1 | 57 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | Lech Poznań | Liga Europy | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026PKO BP Ekstraklasa | Lech Poznań | PKO BP Ekstraklasa | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Lech Poznań | Liga Mistrzów | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Superpuchar Polski | Lech Poznań | Superpuchar Polski | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025PKO BP Ekstraklasa | Lech Poznań | PKO BP Ekstraklasa | 17 | 1189 | 0 | 1 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 1 | 86 | 0 | 0 |
| 2023/2024PKO BP Ekstraklasa | Lech Poznań | PKO BP Ekstraklasa | 15 | 1361 | 0 | 1 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 2 | 130 | 0 | 0 |
| 2023/2024Puchar Polski | Lech Poznań | Puchar Polski | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2022/2023PKO BP Ekstraklasa | Lech Poznań | PKO BP Ekstraklasa | 10 | 728 | 0 | 0 |
| 2021/2022PKO BP Ekstraklasa | Lech Poznań | PKO BP Ekstraklasa | 25 | 2250 | 3 | 0 |
| 2021/2022Puchar Polski | Lech Poznań | Puchar Polski | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2020/2021PKO BP Ekstraklasa | Lech Poznań | PKO BP Ekstraklasa | 13 | 1081 | 1 | 1 |
| 2020/2021Puchar Polski | Lech Poznań | Puchar Polski | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2020/2021Serie B | SPAL | Serie B | 13 | 857 | 2 | 0 |
| 2020/2021Puchar Włoch | SPAL | Puchar Włoch | 1 | 46 | 0 | 0 |
| 2019/2020Serie A | SPAL | Serie A | 7 | 341 | 0 | 0 |
| 2019/2020Puchar Włoch | SPAL | Puchar Włoch | 1 | 25 | 0 | 0 |
| 2019/2020 | Spal | – | – | – | – | |
| 2018/2019Serie A | Frosinone | Serie A | 20 | 1723 | 0 | 0 |
| 2018/2019Puchar Włoch | Frosinone | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2017/2018Serie A | SPAL | Serie A | 22 | 1722 | 0 | 0 |
| 2017/2018 | Spal | – | – | – | – | |
| 2016/2017Serie A | Cagliari | Serie A | 15 | 831 | 0 | 0 |
| 2016/2017Puchar Włoch | Cagliari | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2015/2016 | Cagliari | – | – | – | – | |
| 2014/2015Serie A | Sampdoria | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
| 2013/2014Serie A | Sampdoria | Serie A | 2 | 76 | 0 | 0 |
| 2012/2013Serie A | AC Milan | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
| 2012/2013 | Brescia | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Brescia | – | – | – | – | |
| 2010/2011 | Foggia | – | – | – | – | |
| 2009/2010 | Brescia | – | – | – | – | |
| 2008/2009 | Brescia | – | – | – | – |
Bartosz Salamon ma 35 lat. Urodził się 1 maja 1991 roku (Poznán).
Bartosz Salamon jest zawodnikiem klubu Carrarese (Serie B).
Bartosz Salamon jest obrońcą.
Bartosz Salamon wrócił do Lecha Poznań w styczniu 2021 roku, po niemal czternastu latach we Włoszech, na podstawie umowy na trzy i pół roku. W sezonie 2021/2022 został najlepszym obrońcą ligi.
Bartosz Salamon zadebiutował w reprezentacji Polski 26 marca 2013 roku za Waldemara Fornalika. Wyszedł w pierwszym składzie na wygrany 5:0 mecz eliminacji mistrzostw świata z San Marino w Warszawie.
Bartosz Salamon zagrał na Euro 2024 w pierwszym meczu z Holandią w Hamburgu, przegranym 1:2. Zszedł w 86. minucie, a w kolejnych spotkaniach turnieju nie grał.





