Billal Brahimi

Pochodzenie

Urodził się 14 marca 2000 roku w Paryżu, a wychował w Cergy-Pontoise. W wieku dziesięciu lat zaczął grać w Cergy-Pontoise FC, a potem przeszedł do pobliskiego AS Saint-Ouen-l'Aumône. Po kilku miesiącach w U-16 przesunięto go do U-17. Pod koniec sezonu testował się w Racing Colombes 92, ale w międzyczasie odezwał się do niego portugalski klub.

W 2016 roku, mając prawie 17 lat, pojechał na tydzień na testy do Portugalii. Tydzień zamienił się w cały sezon w drużynie U-18, bez podpisanego kontraktu. Nie znał portugalskiego i chodził tam do szkoły. Mówił, że wyjazd z domu w wieku 16 lat był bardzo trudny, ale pozwolił mu szybciej dorosnąć. Ponieważ nie był pełnoletni, nie mógł występować w meczach ligowych.

Po roku agent zaproponował mu testy w angielskim Middlesbrough FC. W dziesięć dni zagrał cztery mecze, strzelił trzy gole i miał dwie asysty, a klub zaproponował mu dwuletni kontrakt stypendialny w akademii. W pierwszym sezonie w U-18 zdobył osiem goli i zaliczył 14 asyst w 25 meczach, a w U-23 zagrał pięć razy. W drugim sezonie grał głównie w rezerwach.

28 sierpnia 2018 roku, w drugiej rundzie Pucharu Ligi z Rochdale (2:1), pierwszy raz został powołany do kadry pierwszego zespołu. Początkowo myślał, że zagra w meczu U-23. Siedział na ławce, a w przerwie trener powiedział mu, że wejdzie na boisko. Zagrał 45 minut. W październiku 2018 roku trener Lionel Rouxel powołał go na dwa towarzyskie mecze reprezentacji Francji U-19 z Armenią.

Kariera

Middlesbrough chciało go zatrzymać, ale w 2019 roku odmówił przedłużenia umowy. Do wyboru miał jeszcze ofertę z Hiszpanii i powrót do Francji; wybrał Stade de Reims, bo klub był półtorej godziny od domu rodziny. W lipcu 2019 roku podpisał trzyletni kontrakt. Pierwszy sezon spędził głównie w rezerwach, a drugą połowę zabrała mu pandemia. Latem 2020 roku trener David Guion powiedział mu, że nie liczy na niego w pierwszej drużynie.

W sierpniu 2020 roku Reims wypożyczyło go do Le Mans FC, grającego w trzecim poziomie rozgrywek, National. Prowadził go tam Didier Ollé-Nicolle. W 34 meczach strzelił 12 goli i miał 10 asyst, a w maju 2021 roku, podczas gali Trophées du National, wszedł do jedenastki sezonu.

Po powrocie do Reims znów nie miał tam miejsca. Jesienią 2021 roku odszedł na cztery miesiące do Angers SCO, gdzie poznał Ligue 1, a zimą 2022 roku trafił do OGC Nice. Rozmawiał wcześniej z Hassanem Kamarą, swoim byłym kolegą z Reims. W pierwszym meczu w podstawowym składzie, z AS Monaco, został wybrany Aiglonem meczu. W ostatniej kolejce sezonu 2021/2022 asystował przy golu Andy'ego Delorta w Reims, który dał Nicei piąte miejsce w lidze. Wspominał, że nigdy wcześniej nie grał na stadionie Auguste-Delaune i chciał tam coś zrobić.

W sezonie 2022/2023 zagrał w 37 meczach i strzelił pięć goli. Dwa z nich padły w Lidze Konferencji: w Kolonii (2:2), co dało Nicei awans do fazy pucharowej, i w rewanżu ze Sheriffem Tyraspol (3:1). W Ligue 1 strzelił gola w wygranym 3:1 meczu na stadionie Olympique Marsylia, a tydzień później strzelił dwa gole w wygranym 3:0 spotkaniu z AC Ajaccio.

1 września 2023 roku Nice wypożyczyło go na sezon do Stade Brestois 29 bez opcji wykupu. Brest szukał skrzydłowego, a w klubie opisywano go jako piłkarza silnego, technicznego i dobrze radzącego sobie w ataku. Rok później, we wrześniu 2024 roku, trafił na wypożyczenie z opcją wykupu do Sint-Truidense VV, występującego w belgijskiej Jupiler Pro League.

Po powrocie do Nicei latem 2025 roku zagrał minutę w pierwszej kolejce z Tuluzą (0:1), a 1 września klub i zawodnik rozwiązali za porozumieniem stron kontrakt, który obowiązywał do czerwca 2026 roku. 24 września 2025 roku, jako wolny zawodnik, podpisał kontrakt z brazylijskim Santosem FC do końca 2026 roku. Powiedział wtedy, że zdecydowała tradycja klubu i występujący w nim wcześniej wielcy piłkarze, jak Pelé i Neymar.

Po nieco ponad czterech miesiącach w Brazylii wypożyczono go do portugalskiego CF Estrela da Amadora, a umowę ogłoszono 2 lutego 2026 roku. W Primeira Liga wystąpił cztery razy, za każdym razem wchodząc z ławki. 6 lipca 2026 roku Le Mans FC, świeżo awansowane do Ligue 1, ogłosiło jego powrót. Podpisał kontrakt do 2028 roku z opcją przedłużenia o rok i został pierwszym letnim transferem klubu.

Styl gry

Gra jako skrzydłowy po obu stronach boiska, ale lepszą nogą jest lewa. W Le Mans opisywano go jako zawodnika dynamicznego, dobrze dryblującego, szybkiego i skutecznego w pojedynkach jeden na jednego. W Anglii ugruntował pionowy styl gry: dawał drużynie siłę, szybkość i głębię. Ma mocne uderzenie.

Reprezentacja

Jako junior grał w reprezentacji Francji U-19, ale w seniorskiej wybrał Algierię. Pod koniec maja 2022 roku selekcjoner Djamel Belmadi po raz pierwszy powołał go do kadry na mecze eliminacji Pucharu Narodów Afryki 2023 z Ugandą i Tanzanią. Zadebiutował 4 czerwca 2022 roku w wygranym 2:0 meczu z Ugandą. Wszedł na boisko po golu Youcefa Belaïli na 2:0 w 81. minucie. Belmadi mówił wtedy, że Brahimi i Amoura pokazali w czasie zgrupowania wiele dobrego.