Austriackie trenerskie odkrycie sezonu. Hasenhüttl poprowadzi RB Lipsk?

Dodatkowym języczkiem u wagi są wypowiedzi i działania Rangnicka. Jakiś czas temu w kierunku opinii publicznej wysłano wiadomość, że jeden z najpoważniejszych kandydatów w tym wyścigu – Markus Weinzierl (trener Augsburga) – odpadł z niego (najprawdopodobniej nie zechciał pracować pod kierownictwem byłego trenera Hoffenheim i Schalke). Z kolei kiedy ogłoszono, że szkoleniowcem nie będzie również Lucien Favre, powiedział, że kandydaci na to stanowisko są młodsi niż ja (Szwajcar jest z rocznika 1957, Rangnick z 1958, dla porównania Hasenhüttl z 1967) i dodał, że ich krąg jest wąski, a Austriak z FCI jest bardzo interesującą postacią i nie ma co do tego żadnych wątpliwości.

 Hasenhüttl = legenda Ingolstadt

Jego pracę w skromnym bawarskim klubie możemy podsumować dwoma niemieckimi słowami: gute Arbeit! Przez prawie trzy lata, od kiedy kieruje poczynaniami „Die Schanzer”, osiągnął największe sukcesy w historii, na czele z awansem do Bundesligi.

Ale początki nie były tak kolorowe i radosne. Piękny rozdział w swoim CV zaczął pisać jesienią 2013 roku, kiedy przyszedł do ekipy pogrążonej w kryzysie, bez większych perspektyw na historyczne rezultaty w najbliższych latach. Ostatnie miejsce w tabeli 2. Bundesligi było wynikiem wręcz kompromitującym.

Bardzo szybko potrafił jednak sprawić, że jego podopieczni wydostali się ze strefy spadkowej. Z każdym kolejnym tygodniem było coraz spokojniej, a na mecie sezonu zespół uplasował się ostatecznie na 10. miejscu. Wynik, patrząc na jego start, co najmniej przyzwoity.

Latem 2014 roku wzmocniono skład. Za 750 000 euro pozyskano z FSV Frankfurt Australijczyka Mathew Leckiego, za darmo m.in. mało znanych wcześniej szerokiej publiczności Lukasa Hinterseera z Wackeru Innsbruck czy Benjamina Hübnera, który pracował już wcześniej z Hasenhüttlem w VfR Aalen. Transfery te okazały się strzałem w dziesiątkę, a Ingolstadt dosyć niespodziewanie z pierwszego miejsca zapewniło sobie historyczny awans. Zdetronizowało ono głodnych powrotu na swoje miejsce niedawnych ligowców: FC Kaiserslautern, FC Nürnberg, Eintracht Brunszwik, Greuther Fürth, a także… RB Lipsk!

Przed sezonem wiele osób wyrokowało, że Bundesliga będzie tylko jednosezonowym epizodem. Młody klub (bo założony w 2004 roku po fuzji dwóch lokalnych ekip MTV Ingolstadt i ESV Ingolstadt) radzi sobie w niej bardzo dobrze, łamiąc wszystkie prawdy, które są w futbolu napisane. Po 30 kolejkach ma na koncie 39 punktów (co w praktyce daje już niemal pewne utrzymanie), a na rozkładzie ma m.in. Borussię Mönchengladbach, Schalke 04 czy walczące o europejskie puchary Mainz, a strachu w meczach z nimi nabawili się też gracze Bayernu i Borussii Dortmund.

Skąd się wzięły sukcesy? Hasenhüttl po przyjściu skupił się najpierw na sferze mentalnej. Jak mantrę powtarzał: nie ma innego substytutu na odnoszenie zwycięstw jak dobra sfera mentalna. Ale nie tylko dobre przygotowanie psychiczne wpłynęło/wpływa na postawę podopiecznych. Duży nacisk kładzie przede wszystkim na grę piłką, co niejednokrotnie było widać nawet w tym sezonie, kiedy zespół zagrał odważnie z Bayernem i Borussią i, jak to się rzekło, sprawił dużo problemów oraz mógł nawet wywieźć punkty z Allianz Areny czy Signal Iduna Park.

Pamiętne styczniowe spotkanie na stadionie w Dortmundzie. Błędy sędziego Guido Winkmanna w dużej mierze przyczyniły się do porażki Ingolstadt.

Dziennikarze zwracają uwagę, że DNA jego zespołów to wysoki, agresywny pressing, a także  wyprowadzanie piłki przez obrońców dalekimi kilkudziesięciometrowymi zagraniami. Ten ostatni element zwłaszcza jest bardzo charakterystyczny dla obecnej filozofii RB Lipsk.

Niedługo przekonamy się więc, czy w tych spekulacjach było urodzajne i bardzo duże ziarenko prawdy. Jedno jest pewne. Nie ma przypadku w tym, że jego usługami jest zainteresowany zespół, który ma wielkie plany przyszłościowe. Hasenhüttl na takie oferty po prostu zasłużył.

• FC Ingolstadt 04
• Lucien Favre
• Markus Weinzierl
• Ralf Rangnick
• Ralph Hassenhuttl
• RB Lipsk

Dodatkowym języczkiem u wagi są wypowiedzi i działania Rangnicka. Jakiś czas temu w kierunku opinii publicznej wysłano wiadomość, że jeden z najpoważniejszych kandydatów w tym wyścigu – Markus Weinzierl (trener Augsburga) – odpadł z niego (najprawdopodobniej nie zechciał pracować pod kierownictwem byłego trenera Hoffenheim i Schalke). Z kolei kiedy ogłoszono, że szkoleniowcem nie będzie również Lucien Favre, powiedział, że kandydaci na to stanowisko są młodsi niż ja (Szwajcar jest z rocznika 1957, Rangnick z 1958, dla porównania Hasenhüttl z 1967) i dodał, że ich krąg jest wąski, a Austriak z FCI jest bardzo interesującą postacią i nie ma co do tego żadnych wątpliwości.

 Hasenhüttl = legenda Ingolstadt

Jego pracę w skromnym bawarskim klubie możemy podsumować dwoma niemieckimi słowami: gute Arbeit! Przez prawie trzy lata, od kiedy kieruje poczynaniami „Die Schanzer”, osiągnął największe sukcesy w historii, na czele z awansem do Bundesligi.

Ale początki nie były tak kolorowe i radosne. Piękny rozdział w swoim CV zaczął pisać jesienią 2013 roku, kiedy przyszedł do ekipy pogrążonej w kryzysie, bez większych perspektyw na historyczne rezultaty w najbliższych latach. Ostatnie miejsce w tabeli 2. Bundesligi było wynikiem wręcz kompromitującym.

Bardzo szybko potrafił jednak sprawić, że jego podopieczni wydostali się ze strefy spadkowej. Z każdym kolejnym tygodniem było coraz spokojniej, a na mecie sezonu zespół uplasował się ostatecznie na 10. miejscu. Wynik, patrząc na jego start, co najmniej przyzwoity.

Latem 2014 roku wzmocniono skład. Za 750 000 euro pozyskano z FSV Frankfurt Australijczyka Mathew Leckiego, za darmo m.in. mało znanych wcześniej szerokiej publiczności Lukasa Hinterseera z Wackeru Innsbruck czy Benjamina Hübnera, który pracował już wcześniej z Hasenhüttlem w VfR Aalen. Transfery te okazały się strzałem w dziesiątkę, a Ingolstadt dosyć niespodziewanie z pierwszego miejsca zapewniło sobie historyczny awans. Zdetronizowało ono głodnych powrotu na swoje miejsce niedawnych ligowców: FC Kaiserslautern, FC Nürnberg, Eintracht Brunszwik, Greuther Fürth, a także… RB Lipsk!

Przed sezonem wiele osób wyrokowało, że Bundesliga będzie tylko jednosezonowym epizodem. Młody klub (bo założony w 2004 roku po fuzji dwóch lokalnych ekip MTV Ingolstadt i ESV Ingolstadt) radzi sobie w niej bardzo dobrze, łamiąc wszystkie prawdy, które są w futbolu napisane. Po 30 kolejkach ma na koncie 39 punktów (co w praktyce daje już niemal pewne utrzymanie), a na rozkładzie ma m.in. Borussię Mönchengladbach, Schalke 04 czy walczące o europejskie puchary Mainz, a strachu w meczach z nimi nabawili się też gracze Bayernu i Borussii Dortmund.

Skąd się wzięły sukcesy? Hasenhüttl po przyjściu skupił się najpierw na sferze mentalnej. Jak mantrę powtarzał: nie ma innego substytutu na odnoszenie zwycięstw jak dobra sfera mentalna. Ale nie tylko dobre przygotowanie psychiczne wpłynęło/wpływa na postawę podopiecznych. Duży nacisk kładzie przede wszystkim na grę piłką, co niejednokrotnie było widać nawet w tym sezonie, kiedy zespół zagrał odważnie z Bayernem i Borussią i, jak to się rzekło, sprawił dużo problemów oraz mógł nawet wywieźć punkty z Allianz Areny czy Signal Iduna Park.

Pamiętne styczniowe spotkanie na stadionie w Dortmundzie. Błędy sędziego Guido Winkmanna w dużej mierze przyczyniły się do porażki Ingolstadt.

Dziennikarze zwracają uwagę, że DNA jego zespołów to wysoki, agresywny pressing, a także  wyprowadzanie piłki przez obrońców dalekimi kilkudziesięciometrowymi zagraniami. Ten ostatni element zwłaszcza jest bardzo charakterystyczny dla obecnej filozofii RB Lipsk.

Niedługo przekonamy się więc, czy w tych spekulacjach było urodzajne i bardzo duże ziarenko prawdy. Jedno jest pewne. Nie ma przypadku w tym, że jego usługami jest zainteresowany zespół, który ma wielkie plany przyszłościowe. Hasenhüttl na takie oferty po prostu zasłużył.