Antonino Gallo

Pochodzenie

Urodził się 5 stycznia 2000 roku w Palermo i dorastał w dzielnicy Zen. W wieku ośmiu lat trafił do szkółki Palermo i przeszedł przez kolejne drużyny juniorskie, w sezonie 2018/2019 grał w młodzieżowej Primaverze. Zaczynał jako skrzydłowy, potem cofnął się na lewą obronę. W pierwszej drużynie Palermo nie zdążył zadebiutować przed upadkiem klubu.

W wywiadzie z 2021 roku mówił, że Zen to bardzo biedna dzielnica, a piłka zmieniła jego życie. Palermo nazywał drużyną, w której dorastał i którą zawsze kochał.

Kariera

Po bankructwie Palermo w lipcu 2019 roku przeszedł razem z Simone Lo Fasem do Lecce. Miejsca w składzie nie znalazł i w styczniu 2020 roku został wypożyczony do Virtus Francavilla w Serie C.

W sezonie 2020/2021 był w Lecce trzecim lewym obrońcą po Marco Calderonim i Leonardzie Žucie. Jak opowiadał, w styczniu mógł odejść, ale trener Eugenio Corini i dyrektor sportowy Pantaleo Corvino przekonali go, by został. Sytuację zmieniła kontuzja Calderoniego. W ostatnim meczu pierwszej rundy, z Empoli, wszedł na końcówkę i pomógł Lecce uratować remis 2:2. Od tamtej pory pięć spotkań z rzędu zaczynał w pierwszym składzie. Lecce odpadło w półfinale baraży o awans, przegrywając z Venezią.

Po przyjściu trenera Marco Baroniego w 2021 roku Gallo został podstawowym lewym obrońcą. Mówił wtedy, że musi poprawić grę w obronie, a Baroni, sam były obrońca, mocno nad tym pracuje. 23 stycznia 2022 roku strzelił pierwszego gola dla Lecce, w wygranym 2:1 meczu z Cremonese. W maju 2022 roku, w meczu z Pordenone, w którym Lecce zapewniło sobie mistrzostwo Serie B i awans do Serie A, był w pierwszym składzie.

W Serie A zadebiutował w sierpniu 2022 roku, grając 90 minut w przegranym 1:2 meczu z Interem Mediolan. W grudniu 2022 roku przedłużył kontrakt do 2026 roku i mówił, że Lecce jest jego drugim domem. O miejsce na lewej stronie rywalizował wtedy z Pezzellą, którego znał jeszcze z Palermo.

Pozostał podstawowym lewym obrońcą pod kolejnymi trenerami: Roberto D'Aversą, Luca Gottim i Marco Giampaolo. Po sprzedaży Patricka Dorgu, który zastępował go na lewej stronie, na początku 2025 roku został niekwestionowanym właścicielem tej pozycji. Latem 2025 roku miał najdłuższy staż w kadrze Lecce spośród wszystkich piłkarzy w zespole. W 2026 roku znalazł się w pierwszej piątce piłkarzy z największą liczbą występów w Serie A w historii klubu. W sierpniu 2026 roku wystąpił w Pucharze Włoch na stadionie Renzo Barbera w Palermo, przeciwko swojemu pierwszemu klubowi. Palermo wygrało 2:0.

Sukcesy

• 2022 Mistrzostwo Serie B z Lecce

Styl gry

To lewonożny obrońca. W linii czterech obrońców gra na lewej stronie, a przy trzech obrońcach na lewym wahadle. Jest zdyscyplinowany taktycznie, dobry w obronie i potrafi włączać się w akcje ofensywne. Wyróżnia go dokładne dośrodkowywanie lewą nogą w pole karne.

W 2021 roku mówił, że woli grać na wahadle w ustawieniu 3-5-2, bo ma wtedy całą linię do dyspozycji i dużo miejsca do rozpędzenia się. Inspirował się Marcelo. Z Corinim i trenerem Lanną pracował wtedy nad grą w obronie i nad użyciem prawej nogi.

Reprezentacja

W reprezentacji Włoch U-20 zadebiutował 6 czerwca 2021 roku, grając od początku w wygranym 1:0 meczu towarzyskim z San Marino. W sierpniu 2021 roku selekcjoner Paolo Nicolato powołał go do kadry U-21, ale nie zagrał. W reprezentacji U-21 zadebiutował 24 marca 2023 roku w wygranym 2:0 meczu towarzyskim z Serbią: grał od początku na lewym wahadle i zszedł po pierwszej połowie.

W grudniu 2022 roku selekcjoner Roberto Mancini zaprosił go na stage reprezentacji w Coverciano razem z trzema innymi piłkarzami Lecce. Od 17 lat żaden zawodnik klubu nie był powoływany do dorosłej kadry.