Andries Noppert

Pochodzenie

Urodził się 7 kwietnia 1994 roku w Heerenveen, a wychował w Joure we Fryzji. W rodzinnych stronach nazywano go „Wieżą z Joure”, a jego wizerunek zdobi tamtejszą wieżę. Od dziecka był sportowo aktywny: jako czterolatek stał na nartach i zaczął trenować gimnastykę, a w 2003 roku został wicemistrzem Fryzji. Dzięki gimnastyce, jak sam mówił, jest dość gibki mimo wzrostu. Zrezygnował z niej około czternastego roku życia, gdy zaczął trenować pięć razy w tygodniu w Heerenveen.

Piłkę zaczął kopać w SC Joure, gdzie młodzieżowe drużyny prowadził jego ojciec. Pierwszy trener, Bouke van der Meulen, wspominał, że początkowo był „prawdziwym obrońcą”: wszyscy zawodnicy grali tam połowę meczu w bramce. W drużynie E zabrakło bramkarzy i kazano mu stanąć między słupkami. Ojciec przyznał, że z początku nie był do tego przekonany, ale syn był bardzo zaangażowany i w noc przed meczami spał w bramkarskiej koszulce SC Joure. Sam Noppert mówił, że w bramkarzu najbardziej podobało mu się, że choć nie strzeli gola, może zapobiec stracie bramki.

W 2005 roku, jako 11-latek, trafił do akademii sc Heerenveen. Trener bramkarzy Wim Reckers przyjechał na mecz po wskazówce skautów i zauważył, że chłopiec nie boi się wyjść do piłki ani wejść w pojedynek, a przy tym koordynuje kolegów. W akademii spędził dziewięć lat i nikt nie dyskutował, czy ma odejść. Problemem było wybijanie piłki: chciał kopać zbyt mocno, a Reckers uczył go techniki. Po treningach ćwiczył z ojcem na boisku koło domu tysiące razy, aż nauczył się posyłać piłkę w powietrze.

Kariera

W sezonie 2013/2014 był czwartym bramkarzem pierwszej drużyny Heerenveen, za Kristofferem Nordfeldtem, Brianem Vandenbussche i Chielem Kramerem. W 2014 roku, mając 20 lat, odszedł do NAC Breda, bo chciał realnych szans na grę. Trener bramkarzy Albert van der Sleen widział w nim przyszłego numeru jeden, ale uważał go za jeszcze „dzikiego” i wymagającego pracy nad spokojem w ruchliwych sytuacjach. Szkoleniowiec Stijn Vreven mówił po latach, że Noppert nie zawsze żył jak zawodowiec. W 2017 roku NAC awansowało do Eredivisie, a rezerwowy Noppert, jak wspominał Vreven, prowadził klubowego poloneza. W sierpniu 2017 roku dostał wreszcie szansę w składzie, ale w trzech meczach stracił dziesięć goli i znów wypadł z jedenastki. Pięć miesięcy później odszedł.

Na początku 2018 roku trafił do Foggi z Serie B. Zainteresował się nim trener Giovanni Stroppa. Noppert zagrał tam osiem meczów w półtora roku. Klub miał problemy finansowe, przez miesiące nie wypłacał pensji i spadł do Serie C, a w 2019 roku Noppert odszedł. We wrześniu 2019 roku zgłosił się FC Dordrecht z Eerste Divisie, gdzie po raz pierwszy został sprowadzony jako pierwszy bramkarz. Zagrał dwa mecze i doznał poważnej kontuzji łąkotki. Rehabilitacja trwała około roku i obejmowała kilka operacji kolana. Wiosną 2020 roku ojciec i żona zapytali go, czy nie czas pomyśleć o innym zawodzie. Odpowiedział: „To moje marzenie, stoję za tym”. Dordrecht nie przedłużyło mu kontraktu i w drugiej połowie 2020 roku był bez klubu.

W styczniu 2021 roku Go Ahead Eagles podpisało z nim umowę do końca sezonu jako zastępstwo za długo kontuzjowanego Mitchela Michaelisa. Pomógł mu trener bramkarzy Harmen Kuperus, wcześniej bramkarz Heerenveen i znajomy Nopperta. Kuperus przekonał szkoleniowca Keesa van Wonderena, że Noppert jest zdrowy, choć nie był jeszcze w pełni sprawny. Van Wonderen zauważył, że Noppert zdaje się godzić z rolą rezerwowego, i powiedział mu, że musi pokazać więcej. Po roku na ławce Noppert wszedł do bramki 18 stycznia 2022 roku w meczu Pucharu Holandii z Heerenveen, zagrał znakomicie i już z niej nie wypadł. Kibice z Deventer zaczęli żartobliwie śpiewać „Noppert in Oranje”.

Latem 2022 roku wrócił do Heerenveen, które prowadził wtedy Van Wonderen. W styczniu 2023 roku doznał skomplikowanej kontuzji pachwiny i został zoperowany, a latem nie przeszedł do większego klubu, na co liczył. W sezonie 2023/2024 miał spadek formy. Mówił, że komplikował sobie grę i że zabrakło mu napięcia przed meczami. Po rundzie jesiennej usiadł na ławce, a do bramki wrócił w ostatnich meczach sezonu.

Styl gry

Ma duży zasięg ramion i dobry refleks. Atletyczność zawdzięcza gimnastyce w dzieciństwie. Dawniej chciał wychodzić do każdej wysokiej piłki, ale z czasem wrócił do gry przede wszystkim na linii bramkowej, gdzie dzięki zasięgowi trudno go pokonać. Analityk Koen Bloks po debiucie Nopperta w reprezentacji zwrócił uwagę, że bramkarz trzyma się blisko linii, a przy dośrodkowaniach ustawia się czasem zbyt blisko przodu bramki, lecz nadrabia to ruchem, równowagą i zasięgiem. Pod tym względem porównał go do Manuela Neuera.

W młodości miał kłopoty z wykopami. Przy drugim golu Holandii w meczu z Senegalem na mundialu 2022 zagrał długą piłkę w głąb pola. Przed meczem z Argentyną w sprawie rzutów karnych wolał kierować się własnym wyczuciem i listą ulubionych kierunków strzelców, niż stosować metody doradcy sztabu, który uczył bramkarzy wpływać na wykonawców.

Reprezentacja

We wrześniu 2022 roku selekcjoner Louis van Gaal powołał go na mecze z Polską i Belgią. W Warszawie nie znalazł się w kadrze meczowej, a z Belgią był rezerwowym bramkarzem i nie zagrał. Selekcjoner wrócił do niego przed mundialem w Katarze: 8 listopada Noppert dostał powołanie. Van Gaal nazwał go „człowiekiem w formie”. Dwa dni przed pierwszym meczem trener bramkarzy Frans Hoek zapowiedział mu, że wystąpi w wyjściowym składzie.

W reprezentacji zadebiutował 21 listopada 2022 roku w wygranym 2:0 meczu z Senegalem, w którym zachował czyste konto. Zagrał w pięciu meczach turnieju: w fazie grupowej, w 1/8 finału z USA, gdzie obroną uchronił zespół od wczesnego gola, i w ćwierćfinale z Argentyną. Ten mecz skończył się 2:2 po dogrywce i rzutami karnymi, w których Noppert żadnego nie obronił. Holendrzy odpadli z turnieju.

Po mundialu stracił miejsce w kadrze. Ronald Koeman nie powołał go na ostatnie zgrupowanie przed Euro 2024 i nie zabrał na turniej w Niemczech. Noppert mówił, że to zrozumiałe, bo miał zbyt wiele słabszych meczów.