
Brazylijski skrzydłowy, wychowanek Vitórii, który w Napoli zadebiutował w Serie A golem w meczu z Romą w lutym 2026 roku.
Alisson de Almeida Santos urodził się 27 września 2002 roku w stanie Bahia. W 2017 roku skaut Vitórii wypatrzył go po sparingu w Itabunie i zabrał na testy do Vitórii. Po trzech dniach treningów trafił do młodzieżowych drużyn klubu. Carlos Anunciação, wówczas szef akademii Vitórii, mówił, że chłopak był drobny i miał za mało siły jak na swoją kategorię, ale zwrócił jego uwagę pionową grą: biegał z piłką, chronił ją przy dużej szybkości i szukał bramki.
W Vitórii trenerem juniorów był Rodrigo Chagas, który wprowadził go do drużyny U-20 i ustawił jako najbardziej wysuniętego napastnika. Chagas przeniósł go także do pierwszego zespołu, w którym Alisson zadebiutował jeszcze jako 17-latek w meczu z Fluminense de Feira. W grudniu 2021 roku strzelił w doliczonym czasie gola na 1:0 w finale Copa do Nordeste do lat 20 i został uznany najlepszym zawodnikiem tego meczu.
W seniorskiej Vitórii zagrał w 44 meczach i strzelił dwa gole. Klub spadł w 2021 roku z drugiej do trzeciej ligi, a kibice byli wobec młodego napastnika niecierpliwi. Od 2023 roku był wypożyczany. W 2023 roku grał w Náutico w trzeciej lidze, a w 2024 roku w Figueirense, gdzie strzelił sześć goli w 23 meczach i stał się jednym z najważniejszych graczy drużyny. We wrześniu 2024 roku Vitória wypożyczyła go do portugalskiego União Leiria, gdzie w drugiej lidze i Pucharze Portugalii strzelił sześć goli w 18 meczach.
W marcu 2025 roku Sporting CP kupił go z Vitórii, a oficjalnie przedstawił 30 czerwca 2025 roku. W sezonie 2025/2026 zadebiutował w Lidze Mistrzów golem w wygranym 4:1 meczu z Kairatem Ałmaty, wchodząc z ławki. W Lidze Mistrzów strzelił też Marsylii i Athleticowi Bilbao.
2 lutego 2026 roku Napoli wypożyczyło go ze Sportingu z opcją wykupu. Zadebiutował 10 lutego w Pucharze Włoch w meczu z Como i wykorzystał rzut karny w serii jedenastek. Pięć dni później w pierwszym meczu ligowym, z Romą na Stadio Maradona, wszedł na boisko w 70. minucie, a w 82. ustalił wynik 2:2, po podaniu Giovane'a, strzałem po ziemi między nogami obrońcy Romy. 5 czerwca 2026 roku Napoli skorzystało z opcji i wykupiło go na stałe. Do tego czasu zagrał w 15 meczach i strzelił cztery gole.
Alisson jest obunożny, więc może grać na obu skrzydłach, a najlepiej wychodzi mu lewa strona. Jest szybki, dryblinguje na krótkim dystansie, celnie uderza z dystansu i szybko podejmuje decyzje. W Sportingu często wchodził z ławki, a Marsylii i Athleticowi strzelił po kilku minutach od wejścia. Po wejściu z ławki łamie rytm gry zrywami i pojedynkami jeden na jednego. Po golach pokazuje gest „surfowania”, którym, jak tłumaczył, odwołuje się do łapania dobrej fali i równowagi.
0
0
6,8
Minuty w sezonie
216′4 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | SSC Napoli | Serie A | 14 | 836 | 4 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 1 | 30 | 0 | 0 |
| 2025/2026Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 18 | 228 | 0 | 2 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Sporting Lizbona | Liga Mistrzów | 8 | 170 | 3 | 0 |
| 2024/2025 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Vitoria | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Vitoria | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Vitoria | – | – | – | – |





