
Pomocnik, który szybko łączy grę z partnerami, dobrze operuje piłką i potrafi przenosić akcje ze środka pola do ataku.
Alexander Iwobi urodził się 3 maja 1996 roku w Lagos, a jako dziecko przeprowadził się do Anglii. Szkolił się w Arsenalu i jest siostrzeńcem Jay-Jaya Okochy. Wspominał wspólne wyjścia z ojcem Chuką do parku, gdzie grali w piłkę, oraz jego wsparcie poza boiskiem.
W wieku czternastu lat usłyszał, że nie jest wystarczająco dobry dla Arsenalu; później opisywał ten okres jako szczególnie trudny, także przez konieczność łączenia piłki ze szkołą. Pomagała mu rodzina: trenował dodatkowo z ojcem, matka zachęcała go do żonglowania piłką w salonie, a siostra również próbowała z nim grać. Gdy jako szesnastolatek dostał możliwość odejścia przy ofercie innego klubu, zdecydował się zostać i poczekać na szansę.
W pierwszej drużynie zadebiutował w sezonie 2015/2016 pod wodzą Arsène’a Wengera w Pucharze Ligi przeciwko Sheffield Wednesday. Cztery dni później pojawił się po raz pierwszy w Premier League, w wygranym 3:0 spotkaniu ze Swansea City. W finale Ligi Europy w Baku zdobył bramkę, lecz Arsenal przegrał z Chelsea; był to jego ostatni występ dla londyńskiego klubu.
W 2019 roku Marco Silva sprowadził go do Evertonu. Później Frank Lampard przesunął go ze skrzydła do środka pola, dostrzegając jego energię i umiejętność gry z piłką. Sam Iwobi podkreślał, że zaufanie trenera dodawało mu wiary w siebie. 1 września 2023 roku dołączył z Evertonu do Fulham FC.
Mówiąc o okresie, gdy nie grał w Evertonie, wspominał, że dołączał do znajomych na mecze pięciu na pięciu w Manchesterze, zasłaniając charakterystyczną fryzurę kominiarką. Tłumaczył to przyjemnością z gry i chęcią doskonalenia się i pokazania, że zasługuje na miejsce w składzie.
Szybko podejmuje decyzje i rozumie, jak łączyć swoje działania z ruchem partnerów. W centrum pola potrafi cofnąć się po piłkę, przyjąć ją na półobrocie i przyspieszyć akcję wymianą podań oraz zagraniem do przodu. Łączy technikę z dużą energią, która pomogła mu przejść ze skrzydła do roli środkowego pomocnika. Sam mówił, że lubi swobodę z piłką i traktuje futbol jako zabawę, która pomaga mu nie poddawać się presji.
W reprezentacji Nigerii zadebiutował w 2015 roku i wystąpił we wszystkich trzech jej meczach na mistrzostwach świata w 2018 roku. W lutym 2024 roku rozpoczął od pierwszej minuty finał Pucharu Narodów Afryki przegrany 1:2 z Wybrzeżem Kości Słoniowej. 17 stycznia 2026 roku wykorzystał rzut karny w serii, która dała Nigerii zwycięstwo nad Egiptem i brązowy medal kolejnej edycji turnieju.
1
co 827 minut
0
7,4
Minuty w sezonie
827′10 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Premier League | Fulham | Premier League | 29 | 2434 | 4 | 3 |
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 51 | 0 | 0 |
| 2024/2025Premier League | Fulham | Premier League | 38 | 2994 | 9 | 6 |
| 2024/2025Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 25 | 0 | 0 |
| 2023/2024Premier League | Fulham | Premier League | 32 | 2342 | 5 | 2 |
| 2023/2024Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 198 | 1 | 0 |
| 2022/2023Premier League | Everton | Premier League | 38 | 3381 | 2 | 7 |
| 2022/2023Puchar Anglii | Everton | Puchar Anglii | 1 | 51 | 0 | 0 |
| 2022/2023Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 128 | 0 | 1 |
| 2021/2022Premier League | Everton | Premier League | 28 | 2053 | 2 | 2 |
| 2021/2022Puchar Anglii | Everton | Puchar Anglii | 2 | 19 | 0 | 1 |
| 2021/2022Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 1 | 0 |
| 2020/2021Premier League | Everton | Premier League | 30 | 1557 | 1 | 2 |
| 2020/2021Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 209 | 1 | 1 |
| 2019/2020Premier League | Everton | Premier League | 25 | 1601 | 1 | 0 |
| 2019/2020Puchar Ligi Angielskiej | Everton | Puchar Ligi Angielskiej | 4 | 340 | 1 | 1 |
| 2018/2019Premier League | Arsenal | Premier League | 35 | 1972 | 3 | 6 |
| 2018/2019Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 165 | 0 | 0 |
| 2017/2018Premier League | Arsenal | Premier League | 26 | 1843 | 3 | 5 |
| 2017/2018Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 5 | 310 | 0 | 0 |
| 2016/2017Premier League | Arsenal | Premier League | 26 | 1462 | 3 | 3 |
| 2016/2017Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2015/2016Premier League | Arsenal | Premier League | 13 | 632 | 2 | 2 |
| 2015/2016Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2014/2015 | Arsenal | – | – | – | – | |
| 2013/2014Puchar Ligi Angielskiej | Arsenal | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
Alex Iwobi ma 30 lat. Urodził się 3 maja 1996 roku.
Alex Iwobi jest zawodnikiem klubu Fulham (Premier League).
Alex Iwobi jest pomocnikiem i gra z numerem 17.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 11 meczów, 1 gol, 0 asyst (stan na 21 listopada 2026).
Alex Iwobi zadebiutował w pierwszej drużynie Arsenalu w sezonie 2015/2016 pod wodzą Arsène'a Wengera, w Pucharze Ligi z Sheffield Wednesday. Cztery dni później zagrał po raz pierwszy w Premier League, w wygranym 3:0 meczu ze Swansea City.
Alex Iwobi został przesunięty ze skrzydła do środka pola przez Franka Lamparda w Evertonie, który dostrzegł jego energię i umiejętność gry z piłką. Iwobi podkreślał, że zaufanie trenera dodawało mu wiary w siebie.
Alex Iwobi rozpoczął od pierwszej minuty finał Pucharu Narodów Afryki w lutym 2024 roku, przegrany przez Nigerię 1:2 z Wybrzeżem Kości Słoniowej. 17 stycznia 2026 roku wykorzystał rzut karny w serii, która dała Nigerii zwycięstwo nad Egiptem i brązowy medal kolejnej edycji.
Alex Iwobi dołączył do Fulham FC z Evertonu 1 września 2023 roku. Do Evertonu sprowadził go w 2019 roku Marco Silva, a wcześniej zdobył gola w przegranym z Chelsea finale Ligi Europy w Baku, w swoim ostatnim występie dla Arsenalu.





