Arthur Zagre

Pochodzenie

Urodził się 4 października 2001 roku w Neuilly-sur-Seine pod Paryżem. Jego rodzice pochodzą z Burkina Faso. Zaczynał w Courbevoie Sports Football jako prawy pomocnik. Lewonożnego chłopaka przesunięto na lewą obronę, gdy w drużynie zabrakło na tej pozycji gracza.

W 2013 roku trafił do akademii Paris Saint-Germain. W sezonie 2017/2018 grał w drużynie U-19 i pięć razy wystąpił w UEFA Youth League, a od następnego sezonu w rezerwach. We wrześniu 2018 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt. W lutym 2019 roku dostał nagrodę Titi d'Or dla największego talentu akademii PSG, przed Loïciem Mbe Sohem i Tanguy Nianzou.

Kariera

W pierwszej drużynie PSG zadebiutował w sierpniu 2019 roku, w wygranym 4:0 meczu Ligue 1 z Toulouse. Pod koniec tego miesiąca przeszedł do AS Monaco, które ogłosiło jego transfer i trzyletni kontrakt. Tam nie przebił się do pierwszego zespołu, a Monaco wypożyczało go kolejno do Dijon FCO, FC Utrecht i Excelsioru Rotterdam.

Dijon przedstawiało go jako zawodnika technicznego i bardzo żywego, wyszkolonego na lewego obrońcę, ale mogącego grać także wyżej. On sam mówił, że znalazł klub, który da mu zaufanie i minuty, że chce wnosić przebojowość, bo lubi prowokować rywali i zawsze daje z siebie sto procent.

W Utrechcie, dokąd w 2021 roku przeniósł się na dwa sezony, na początku nie grał, potem dostał swoją szansę. Po latach mówił, że wiele się tam nauczył: musiał pracować jeszcze ciężej i zrozumieć, że piłka jest zawodem.

Pod koniec stycznia 2023 roku trafił na wypożyczenie do Excelsioru. Dyrektor techniczny Niels van Duinen opisywał go jako lewego obrońcę z natury, dobrze czującego się z piłką i bardzo szybkiego. Zagré tłumaczył, że przychodzi po minuty, bo wcześniej grał mało. Na początku musiał uzbroić się w cierpliwość, ale dostał swoją szansę i w dziewięciu meczach ligowych wyszedł osiem razy w podstawowym składzie. W czerwcu 2023 roku Excelsior wykupił go i podpisał z nim trzyletni kontrakt. Z czasem został w Rotterdamie jednym z podstawowych piłkarzy.

11 lipca 2026 roku wrócił do FC Utrecht, bez odstępnego, po wygaśnięciu kontraktu z Excelsiorem. Miał też opcje we Francji, ale wybrał Utrecht po rozmowach z trenerem Anthonym Correią o stylu gry, jaki klub chce prezentować. Mówił, że to większy klub z ambitnymi celami i że chce tam dużo grać i się rozwijać. Przyznał też, że za pierwszym razem nie był jeszcze wystarczająco dobry na Utrecht.

Styl gry

Z natury jest lewym obrońcą i to jego ulubiona pozycja, ale grał też w środku pola i na skrzydle. W akademii PSG zawsze występował w defensywie, później ustawiano go w pomocy, a w Utrechcie wychodził też jako skrzydłowy. Mówił, że lubi biegać całym skrzydłem i angażować się zarówno w obronie, jak i w ataku.

W Utrechcie widział dla siebie rolę nowoczesnego wahadłowego w ofensywnie grającej drużynie. Lubi dynamikę: czasem schodzi do środka, czasem obiega rywala po zewnętrznej, a łączenie tych ruchów to według niego futbol, który lubi.

Reprezentacja

W młodzieżowych reprezentacjach Francji grał w kategoriach U-18 i U-19. We wrześniu 2018 roku, jeszcze jako zawodnik PSG, dołączył do kadry U-19 na mecze towarzyskie przed eliminacjami mistrzostw Europy 2019. Jeszcze jako nastolatek mówił, że z rodzicami, obojgiem pochodzącymi z Burkina Faso, rozmawiał o grze dla tego kraju, ale bez konkretów: „każda rzecz w swoim czasie”.

W maju 2026 roku federacja Burkina Faso ogłosiła, że przekonała go do gry w jej barwach, a selekcjoner Amir Abdou powołał go na czerwcowe mecze. Po powołaniu mówił, że to się zaczęło i że jest gotów dać z siebie wszystko.

We wrześniu 2026 roku Abdou powołał go na dwa mecze eliminacji Pucharu Narodów Afryki 2027, z Beninem i Republiką Środkowoafrykańską. 28 września w Casablance, w wygranym 1:0 meczu z Republiką Środkowoafrykańską, zagrał od początku jako skrzydłowy i podał do Aboubacara Sidikiego Camary przy jedynym golu.

Powołanie obejmowało też towarzyski mecz z Argentyną w Buenos Aires, w ramach pożegnalnej serii Lionela Messiego, jego idola z dzieciństwa. Czarterowy samolot został uziemiony z powodu usterki, zastępczy miał odlecieć dopiero o północy, na kilka godzin przed meczem. Zagré i część zawodników grających w Europie uznali tę podróż za zbyt ryzykowną i opuścili Casablankę. Mówił, że to była trudna decyzja i że jego marzenie „uleciało jak bańka mydlana”. Burkina Faso zagrała z Argentyną młodzieżowym składem i przegrała 0:7.