Axel Tuanzebe

Pochodzenie

Urodził się 14 listopada 1997 roku w Bunii w Demokratycznej Republice Konga. Gdy miał cztery lata, rodzina przeprowadziła się do Anglii, do Rochdale. Mówił wtedy tylko w lingala, a piłka pomogła mu zawierać znajomości: grał na boisku na osiedlu, a potem w lokalnym klubie.

Jako ośmiolatek trafił do akademii Manchesteru United. W 2014 roku jako kapitan wygrał z młodzieżową drużyną Milk Cup. Według trenera akademii Paula McGuinnessa był pierwszym pierwszoroczniakiem od czasu Gary’ego Neville’a, który został kapitanem drużyny U-18.

Kariera

Pierwszy trening z pierwszym zespołem United zaliczył jako 17-latek, za Louisa van Gaala. Wspominał też pierwsze zajęcia przeciwko Zlatanowi Ibrahimoviciowi: dwa razy wygrał z nim pojedynek, a za trzecim razem Szwed uderzył go łokciem w twarz i rozciął mu wargę. W pierwszej drużynie zadebiutował w styczniu 2017 roku, wchodząc w 68. minucie wygranego 4:0 meczu FA Cup z Wigan Athletic. W maju 2017 roku po raz pierwszy wystąpił w Premier League w wyjściowym składzie: grał na prawej obronie przeciwko Arsenalowi, przegranym 0:2, i krył Alexisa Sáncheza.

W styczniu 2018 roku został na pół roku wypożyczony do Aston Villi, ale kontuzja kostki skończyła to wypożyczenie po pięciu meczach. Do Birmingham wrócił w sezonie 2018/2019 i rozegrał 25 meczów, w których Villa awansowała do Premier League. Wystąpił od początku w finale baraży z Derby County. Trener Dean Smith nazwał jego grę kluczową.

We wrześniu 2019 roku, w meczu Pucharu Ligi z Rochdale, został najmłodszym kapitanem United od czasu Normana Whitesidea w 1985 roku. Od grudnia 2019 roku zatrzymywały go kontuzje. Wrócił w październiku 2020 roku, w pierwszym meczu od dziesięciu miesięcy, w Lidze Mistrzów na Parc des Princes: dwukrotnie wyprzedził Kyliana Mbappé, a United wygrało z PSG 2:1. Ole Gunnar Solskjær nazwał go wtedy „wspaniałym obrońcą i wielkim liderem”.

W finale Ligi Europy 2021 w Gdańsku wszedł z ławki w końcówce meczu z Villarrealem, przy remisie 1:1. Jak przypuszczał, Solskjær zrobił to z myślą o rzutach karnych. Kiedy przyszła jego kolej, było 9:8 dla United. Strzelił gola, ale United przegrało serię 10:11.

W sierpniu 2021 roku podpisał nowy kontrakt z United i trzeci raz został wypożyczony do Aston Villi, którą prowadził już Steven Gerrard. Grał tam mało, więc w styczniu 2022 roku United wypożyczyło go do Napoli do końca sezonu. W Serie A zagrał tylko raz, w wygranym 1:0 meczu z Sampdorią. W lutym 2023 roku wypożyczono go do Stoke City, ale znów przeszkodziły mu urazy. W czerwcu 2023 roku United nie przedłużyło z nim umowy po 37 meczach rozegranych od 2017 do 2021 roku.

8 września 2023 roku jako wolny zawodnik podpisał roczny kontrakt z Ipswich Town, z opcją przedłużenia o rok. W sezonie 2023/2024 zagrał 22 mecze, a pod koniec rozgrywek stał się pewnym punktem obrony. Ipswich awansowało do Premier League, klub skorzystał z opcji. 26 czerwca 2025 roku Tuanzebe przeszedł jako wolny zawodnik do Burnley, a 1 września 2026 roku do Auxerre, z którym podpisał roczny kontrakt z opcją przedłużenia o kolejny rok.

Styl gry

To wszechstronny obrońca, który gra w środku obrony, ale może też na prawej stronie. Wyróżnia go szybkość i atletyzm; mecz z PSG w 2020 roku, w którym wyprzedzał Mbappé, jest jednym z najczęściej przywoływanych w jego karierze.

Reprezentacja

Jako junior grał dla Anglii w kadrach U-19, U-20 i U-21. W marcu 2024 roku ogłosił, że będzie grał dla Demokratycznej Republiki Konga, kraju swoich urodzin. Zadebiutował 6 czerwca 2024 roku w Dakarze, w remisowym 1:1 meczu eliminacji mistrzostw świata z Senegalem, w pierwszym składzie i przez całe spotkanie.

31 marca 2026 roku w Guadalajarze w finale baraży międzykontynentalnych z Jamajką strzelił jedynego gola w setnej minucie, po rzucie rożnym Briana Cipengi. DR Kongo po 52 latach pojechało na mundial. Przed meczem mówił, że to największy mecz w jego karierze.

Na mundialu 2026 zagrał w pierwszym składzie w grupowych meczach z Portugalią (1:1), Kolumbią i Uzbekistanem oraz w 1/16 finału z Anglią, którą kiedyś reprezentował w młodzieżowych kadrach. DR Kongo przegrało z nią 1:2.