
Lewonożny pomocnik z Winterthuru, wychowanek AS Roma, który w 2026 roku wybrał reprezentację Włoch zamiast Szwajcarii.
Urodził się 17 czerwca 2006 roku w Winterthurze, a dorastał w Dietlikonie pod Zurychem. Piłkę zaczynał w FC Winterthur, na dwa lata przeniósł się do Grasshoppers, po czym wrócił do macierzystego klubu. W juniorskich reprezentacjach Szwajcarii przeszedł wszystkie szczeble aż do U-20, a w kadrach U-16, U-18 i U-19 był kapitanem.
Latem 2022 roku, jako 16-latek, wyjechał do Rzymu. Roma zobaczyła go w meczu reprezentacji Szwajcarii z Włochami, potem obserwowała jego mecz w Winterthurze, a dwa dni później odbyła z nim wideorozmowę. Kontrakt z klubem miał od 3 sierpnia 2022 roku. Mówił, że mógł wybrać też Fryburg albo Londyn, ale Anglia nie wchodziła wtedy w grę, a Włochy ciągnęły go bardziej niż Niemcy. Wspominał, że pierwsze miesiące w Rzymie były bardzo trudne, bo mieszkał z dala od rodziny.
W Romie zaczął w drużynie U-17 i w pierwszym sezonie zdobył z nią mistrzostwo Włoch. W Primaverze zadebiutował pod wodzą Federico Guidiego od pierwszej minuty i od razu strzelił gola Cagliari. W sezonie 2023/2024 wystąpił w finale Primavery, przegranym z Sassuolo. Pod wodzą Gianluki Falsiniego w 2024/2025 dostał więcej swobody w ataku i skończył sezon z sześcioma golami oraz trzema asystami, a Roma odpadła w półfinale z Fiorentiną. We wrześniu 2024 roku strzelił gola w wygranych 2:1 derbach Primavery z Lazio. 25 lutego 2025 roku klub przedłużył z nim kontrakt do 2027 roku.
W styczniu 2025 roku Claudio Ranieri włączył go do kadry meczowej pierwszej drużyny na mecz z Bologną. Nie wszedł wtedy na boisko. W Serie A zadebiutował 6 stycznia 2026 roku w wyjazdowym meczu z Lecce, wchodząc w 85. minucie z ławki Gian Piero Gasperiniego. Mówił, że jako pierwszy Szwajcar w historii zagrał w koszulce Romy. Cztery dni później zagrał też końcówkę meczu z Sassuolo.
16 stycznia 2026 roku Roma wypożyczyła go do Spezii z Serie B do końca sezonu. Mówił, że chce tam zbierać minuty w seniorskim futbolu, i grał niemal wyłącznie w podstawowym składzie. Od 1 lipca 2026 roku jest piłkarzem Cagliari, do którego przeszedł na zasadzie wypożyczenia z obowiązkiem wykupu po spełnieniu określonych warunków sportowych.
W pierwszej kolejce Serie A sezonu 2026/2027, 22 sierpnia 2026 roku w Parmie, wyszedł w podstawowym składzie i w 79. minucie strzelił z około 25 metrów lewą nogą jedynego gola w meczu. Trener Fabio Pisacane mówił po meczu, że Romano zawsze „rzucał się w oczy”, ale gol nie powinien dać mu poczucia, że już wszystko osiągnął.
Lewonożny pomocnik, który lubi mieć piłkę przy nogach i często szuka podania w pionie. W Romie grał jako mocny fizycznie, aktywny defensywny pomocnik, a u Falsiniego rozszerzył rolę o więcej strzałów. Z wyszkolenia jest rozgrywającym: ma precyzyjne podanie, dobrze czyta grę w pionie, wchodzi w pole karne i uderza z dystansu. W Primaverze grał dobrze także prawą nogą, choć lewa jest jego preferowaną.
Sam jako swój największy atut wskazuje technikę, którą od dziecka szlifował z ojcem. Mówi, że stara się dobrze wykonywać obie fazy gry, z piłką i bez niej. Wzorem jest dla niego Granit Xhaka, z którym łączy go lewa noga i pozycja, a najbardziej podziwia jego przywództwo na boisku. Fabio Scali, który przygotowywał fizycznie szwajcarskie kadry młodzieżowe, opisywał go jako piłkarza, który nie musi krzyczeć w szatni, by zaznaczyć swój autorytet.
Z kadrą Szwajcarii U-17 w 2023 roku odpadł w ćwierćfinale mistrzostw Europy z Niemcami. Jak mówił, pierwszy kontakt z włoską federacją miał na poziomie U-17.
We wrześniu 2026 roku, po zgodzie FIFA na zmianę przynależności sportowej, Roberto Mancini powołał go do reprezentacji Włoch. Romano tłumaczył, że wybór był „sprawą serca”, a nie decyzją przeciwko Szwajcarii. Mówił, że kontaktował się z nim Ranieri i że zarówno Mancini, jak i selekcjoner Szwajcarii Murat Yakin przyjechali na mecze Cagliari, by go zobaczyć.
Zadebiutował 25 września 2026 roku na Stadio Olimpico w przegranym 0:2 meczu Ligi Narodów z Belgią. Wyszedł w podstawowym składzie jako rozgrywający, a niecałe pół godziny przed końcem zmienił go Davide Frattesi. Mancini mówił, że wierzy, iż Romano stanie się ważnym piłkarzem dla przyszłości reprezentacji.
1
co 949 minut
0
6,7
Minuty w sezonie
949′11 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Włochy | Liga Narodów | 3 | 169 | 0 | 1 |
| 2025/2026Serie B | Spezia Calcio | Serie B | 19 | 1429 | 0 | 1 |
| 2025/2026Serie A | AS Roma | Serie A | 2 | 10 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | AS Roma | Liga Europy | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie A | AS Roma | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
Alessandro Romano ma 20 lat. Urodził się 17 czerwca 2006 roku.
Alessandro Romano jest zawodnikiem klubu Cagliari (Serie A).
Alessandro Romano jest pomocnikiem i gra z numerem 4.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 13 meczów, 1 gol, 0 asyst (stan na 21 listopada 2026).
Alessandro Romano uznał, że wybór reprezentacji Włoch był „sprawą serca”, a nie decyzją przeciwko Szwajcarii. We wrześniu 2026 roku, po zgodzie FIFA na zmianę przynależności sportowej, powołał go Roberto Mancini.
Alessandro Romano zadebiutował w reprezentacji Włoch 25 września 2026 roku w przegranym 0:2 meczu Ligi Narodów z Belgią na Stadio Olimpico. Wyszedł w podstawowym składzie jako rozgrywający.
Alessandro Romano wyjechał do Rzymu latem 2022 roku jako 16-latek. Roma zobaczyła go w meczu reprezentacji Szwajcarii z Włochami, obserwowała jego mecz w Winterthurze, a dwa dni później odbyła z nim wideorozmowę. Kontrakt miał od 3 sierpnia 2022 roku.
Alessandro Romano to lewonożny pomocnik, który lubi mieć piłkę przy nodze i często szuka podania w pionie. Z wyszkolenia jest rozgrywającym: ma precyzyjne podanie, wchodzi w pole karne i uderza z dystansu. W Romie grał też jako defensywny pomocnik.





