
Defensywny pomocnik i rozgrywający z Mantui, mistrz Serie B z Sassuolo w 2025 roku.
Urodził się 23 lutego 2000 roku w Mantui. Do 13. roku życia grał w Mantovie. Jako 14-latek wyjechał do Parmy, zostawiając rodzinę i przyjaciół, a po upadku Parmy trafił do Sassuolo, gdy miał 15 lat. Sprowadził go tam dyrektor Francesco Palmieri, który, jak mówił Ghion, traktował go jak ojciec w piłce.
W młodzieżowych drużynach Sassuolo grał razem z Giacomo Raspadorim: Raspadori był kapitanem, Ghion wicekapitanem, a gdy Raspadori awansował do pierwszej drużyny, opaskę przejął Ghion. Jako dziecko grał na pozycji „dziesiątki”, bo czuł się wtedy swobodniej i strzelał więcej goli. Z czasem cofnął się przed obronę, bo tam częściej dotykał piłki i mógł asystować. Jego idolem był Andrés Iniesta. Mówił, że wychował się na Barcelonie Messiego i Iniesty, a Iniestę wybrał, bo grał na jego pozycji.
Latem 2020 roku zadebiutował w Serie A w meczu z Fiorentiną. Trener Roberto De Zerbi wezwał go z ławki, a Manuel Locatelli rzucił mu koszulkę. Ghion wspominał, że przez osiem minut biegał za wszystkimi, drżały mu nogi, a po meczu zadzwonił do mamy. Locatelli i De Zerbi doradzali mu, jak wejść w rytm pierwszej drużyny.
Na początku października 2020 roku został wypożyczony do Carpi, grającego w Serie C. Trener Sandro Pochesci dał mu zaufanie i pozwolił grać w każdym meczu, co Ghion uznał za kluczowe dla młodego piłkarza po Primaverze. W sierpniu 2021 roku trafił na wypożyczenie do AC Perugia w Serie B. Debiut w tej lidze zaliczył we wrześniu 2021 roku w meczu z Alessandrią, zagrał 65 minut. U trenera Massimiliano Alviniego grał jednak niewiele, a po roku wrócił do Sassuolo.
W sierpniu 2022 roku został wypożyczony do Catanzaro w Serie C. Później nazywał ten czas swoim odrodzeniem. Był ważną postacią drużyny, która pod wodzą Vincenzo Vivariniego wygrała grupę C, a 19 marca 2023 roku przypieczętowała awans do Serie B w meczu z Gelbison. W Superpucharze Serie C zdobył bramkę w wygranym 2:1 meczu z Feralpisalò, a w finale wyszedł w podstawowym składzie na Reggianę i Catanzaro zdobyło trofeum po remisie 2:2.
W maju 2023 roku pożegnał się z Catanzaro w poście w mediach społecznościowych, ale w lipcu wrócił tam na kolejne wypożyczenie. W Serie B Vivarini znów powierzył mu środek pola. W sezonie 2023/2024 doznał kontuzji i po nawrocie przeszedł operację. Po powrocie do Sassuolo najpierw chciał dojść do pełni zdrowia. Rehabilitował się razem z Domenico Berardim i Lucą D'Andreą.
W sezonie 2024/2025 Sassuolo, prowadzone przez Fabio Grosso, grało w Serie B. Ghion w drugiej części sezonu był podstawowym zawodnikiem. Mówił, że wiele nauczył się od Josepha-Alaina Obianga, a punktem zwrotnym drużyny było zwycięstwo z Cosenzą, w którym do 85. minuty przegrywali 0:1. Awans do Serie A Sassuolo zapewniło sobie 14 kwietnia 2025 roku, na pięć kolejek przed końcem, po tym, jak Mantova, jego pierwszy klub, zremisowała ze Spezią. Ghion oglądał mecz w domu z przyjaciółmi i, jak mówił, wybuchnął radością przy drugiej bramce Mantovy. Sassuolo zakończyło sezon na pierwszym miejscu.
We wrześniu 2025 roku został wypożyczony do Empoli w Serie B. Latem 2026 roku wrócił do Sassuolo.
Cofnięty przed obronę częściej dotyka piłki, a grając twarzą do bramki może wpływać na grę zarówno krótkimi, jak i długimi podaniami. Wyróżnia go umiejętność wychodzenia spod pressingu: dzięki niskiemu środkowi ciężkości kręci się wokół piłki i myli rywala, a przodem do bramki dobrze czyta kierunek biegu przeciwnika. Jeśli nie ma miejsca na wyjście, potrafi zatrzymać piłkę w ciasnej przestrzeni i uspokoić grę. Potrafi podawać pionowo, zarówno płaskimi podaniami między liniami, jak i wysokimi piłkami za obronę.
To raczej asystent niż strzelec: częściej szuka podania do kolegi niż własnego wejścia w pole karne. O sobie mówił, że jest „tuttocampista”, czyli kimś, kto lubi zarówno atakować, jak i bronić. Jako wzory wymieniał Iniestę i Andreę Pirlo.
0
0
Minuty w sezonie
30′2 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie B | Empoli FC | Serie B | 26 | 1730 | 0 | 1 |
| 2025/2026Serie A | Sassuolo | Serie A | 1 | 9 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Sassuolo | Puchar Włoch | 1 | 60 | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie B | Sassuolo | Serie B | 23 | 1421 | 0 | 1 |
| 2024/2025Puchar Włoch | Sassuolo | Puchar Włoch | 1 | 34 | 0 | 0 |
| 2023/2024Serie B | Catanzaro | Serie B | 21 | 1588 | 1 | 0 |
| 2023/2024Puchar Włoch | Catanzaro | Puchar Włoch | 2 | 176 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Sassuolo | – | – | – | – | |
| 2022/2023Serie B | AC Perugia | Serie B | 1 | 9 | 0 | 0 |
| 2022/2023Puchar Włoch | AC Perugia | Puchar Włoch | 1 | 1 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Catanzaro | – | – | – | – | |
| 2021/2022Serie B | AC Perugia | Serie B | 12 | 506 | 0 | 0 |
| 2020/2021Serie A | Sassuolo | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
| 2019/2020Serie A | Sassuolo | Serie A | 3 | 51 | 0 | 0 |
| 2019/2020Puchar Włoch | Sassuolo | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2018/2019Serie A | Sassuolo | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
Andrea Ghion ma 26 lat. Urodził się 23 lutego 2000 roku.
Andrea Ghion jest zawodnikiem klubu Sassuolo (Serie A).
Andrea Ghion jest pomocnikiem i gra z numerem 8.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 4 mecze, 0 goli, 0 asyst (stan na 21 listopada 2026).
Andrea Ghion urodził się w Mantui i do 13. roku życia grał w Mantovie. Jako 14-latek wyjechał do Parmy, a po upadku Parmy trafił do Sassuolo, gdy miał 15 lat.
Andrea Ghion zadebiutował w Serie A latem 2020 roku w meczu z Fiorentiną. Trener Roberto De Zerbi wezwał go z ławki.
Andrea Ghion wygrał Serie B w sezonie 2024/2025 z Sassuolo, które wróciło do Serie A. Awans klub zapewnił sobie 14 kwietnia 2025 roku, na pięć kolejek przed końcem.
Andrea Ghion był ważną postacią Catanzaro, które pod wodzą Vincenzo Vivariniego wygrało grupę C Serie C i 19 marca 2023 roku przypieczętowało awans do Serie B. Do klubu trafił w sierpniu 2022 roku na wypożyczenie z Sassuolo.





