Alessandro Deiola

Pochodzenie

Urodził się 1 sierpnia 1995 roku w San Gavino Monreale na Sardynii, około pięćdziesięciu kilometrów od Cagliari. Pierwsze kroki stawiał w Sangavinese, a potem w Santa Teresa, drugim klubie z rodzinnego miasta. Stamtąd trafił do szkółki Gianfranco Matteoliego w Palmas Arborea, a po niej do młodzieżowych drużyn Cagliari Calcio.

Do Cagliari mógł dołączyć wcześniej. Jako dziecko trener Sangavinese zabrał go na testy, które przeszedł jako obrońca, ale zrezygnował, bo nikogo tam nie znał i chciał grać dalej z kolegami z miasta. Trener wściekł się i w następnym roku nie zabrał go na żadne testy. Deiola i tak jednak się na nie dostał.

W Primavera Cagliari grał jako obrońca i został liderem drużyny. W sezonie 2012/2013 zagrał w niej 17 razy, a 19 maja 2013 roku, w ostatniej kolejce Serie A z Lazio, siedział na ławce rezerwowych pierwszej drużyny. Rok później w Primavera zagrał 20 meczów i strzelił sześć goli.

Kariera

Latem 2014 roku Cagliari wypożyczyło go do Tuttocuoio z Lega Pro, czyli trzeciej ligi. W Toskanii wrócił na pozycję pomocnika. Trener Alvini i jego sztab docenili, że łatwo mija rywali i ma nietypowy dla byłego obrońcy zmysł strzelecki. Deiola rozegrał 33 mecze i strzelił cztery gole.

W Cagliari zadebiutował 9 sierpnia 2015 roku w wygranym 5:0 meczu Pucharu Włoch z Virtus Entella. 7 września, w pierwszym meczu sezonu w Serie B, strzelił gola w wygranym 4:0 meczu z Crotone. W tamtych rozgrywkach zagrał 21 razy, zdobył dwa gole i zaliczył dwie asysty, a Cagliari wygrało drugą ligę i wróciło do Serie A.

W Serie A zadebiutował 28 sierpnia 2016 roku w remisowym 2:2 meczu z Romą. Przez kolejne lata część sezonów spędzał na wypożyczeniach: w Spezii (2016/2017), Parmie (2018/2019), Lecce (2019/2020) i znowu w Spezii (2020/2021). Za każdym razem wracał do Cagliari. Mówił później, że podczas wypożyczeń nie był zadowolony, bo część niego zostawała w Cagliari.

W sezonie 2021/2022 zagrał dla Cagliari 33 razy i strzelił cztery gole, w tym pierwszego w Serie A, w przegranym meczu z Milanem. Trzy pozostałe przesądziły o wygranych z Sampdorią, Torino i Sassuolo. 22 maja 2022 roku Cagliari zremisowało w Wenecji z Venezią 0:0 i spadło do Serie B.

W Serie B pod wodzą Claudio Ranieriego był wicekapitanem drużyny. Trener uważał, że może grać zarówno przed obroną, jak i jako wbiegający pomocnik. Wiosną 2023 roku w meczu z Ternaną strzelił gola, a po przerwie przeszedł na środek trójki obrońców. Mówił wtedy, że nie jest to dla niego nowość, bo w juniorach zawsze tam grał. W całym sezonie zagrał 31 meczów i strzelił trzy gole.

11 czerwca 2023 roku Cagliari wygrało w Bari 1:0 rewanżowy finał baraży o Serie A po golu Leonardo Pavolettiego w doliczonym czasie gry. Deiola wspominał, że w przeddzień meczu w drużynie panował nastrój święta, a on sam powiedział kolegom, że wszystko zależy tylko od nich. Mówił też, że awans w Bari przeżywał już wcześniej i że ta noc była przeciwieństwem „tragedii” sprzed roku.

18 maja 2025 roku Cagliari wygrało 3:0 z Venezią i zapewniło sobie utrzymanie w Serie A. Deiola strzelił trzeciego gola po akcji z trzynastoma kolejnymi podaniami, w której były m.in. przepuszczenie piłki między nogami rywala i granie z pierwszej piłki, a skończył ją podkręconym strzałem z prawej nogi w okienko. FIFA umieściła ten gol wśród jedenastu kandydatów do Nagrody Puskása 2025. Kibice, głosując w plebiscycie Gran Galà del Calcio, który organizuje włoskie stowarzyszenie piłkarzy AIC, uznali go za gola roku Serie A 2024/2025. Deiola mówił, że to chyba najważniejszy gol w jego karierze.

W 2025 roku był wicekapitanem Cagliari obok kapitana Pavolettiego. Latem 2026 roku objął po nim funkcję kapitana. Mówił, że przepaska ma dla niego wysoką wartość symboliczną, ale prawdziwym liderem jest cała drużyna. Jako kapitanów, od których się uczył, wymienił Daniele Contiego, którego podziwiał jako dziecko i kibic, oraz Pavolettiego. Tłumaczył też, że zawsze chciał zostać w Cagliari, żeby nie być w klubie tylko zawodnikiem przejezdnym. Dla Sardyńczyka gra w tej koszulce to według niego dodatkowa odpowiedzialność, a konstruktywna krytyka pomogła mu się rozwinąć.

Sukcesy

• 2016 Mistrzostwo Serie B z Cagliari

Styl gry

W młodości był agresywny w odbiorze, zdyscyplinowany taktycznie i pewny w wejściach do ofensywy. Sam wskazywał mezz'alę, czyli wbiegającego pomocnika, jako swoją ulubioną pozycję, ale mówił, że gra tam, gdzie potrzebuje trener. Występował jako środkowy pomocnik, boczny pomocnik i środkowy obrońca. W sierpniu 2026 roku powiedział, że trener Fabio Pisacane ustawia go w środku obrony, tak jak wcześniej Ranieri i w części meczów poprzedniego sezonu.

Do wiosny 2023 roku większość jego goli w Cagliari padła w polu karnym, po wbiegnięciach bez piłki. Pozostałe to strzały z dystansu i gol po rzucie rożnym. W Cagliari jego zadaniem było zabieranie rywalom miejsca, zamykanie linii podań, odzyskiwanie piłki i asekurowanie partnerów.