Wracają na tarczy. Ci, którzy zawiedli

Luka Modrić (Chorwacja) – genialny sezon w Realu zostawił chyba daleko za sobą, bo niczego nie było widać z tej gry. Miał razem z Rakiticiem dowodzić całą armią, a nic z tego nie wyszło. Miał chwilowe przebłyski , ale to za mało jak na gracza tej klasy. A już całkiem się ośmieszył, troszkę podważając meksykańskiego bramkarza, którego ani on, ani wywoływany Mandżukić nie zdołali pokonać.

David Silva (Hiszpania) – Xavi rozegrał jeden mecz, o Busquetsie szkoda gadać, a tylko Iniesta próbował coś szarpać. Tak genialni zawodnicy nie potrafili zrobić nic pożytecznego. A po świetnym sezonie w City spore oczekiwania były też wobec Davida Silvy i to na niego można zrzucić trochę winy. Nie było widać ani jego genialnego przeglądu pola, ani strzału z lewej nogi, nic. Po prostu mu się nie chciało. W sumie racja; w Manchesterze go rozpieścili, to po co ma grać w kadrze.

Steven Gerrard (Anglia) – oj, szkoda go. Kapitan, a grał najsłabiej. Miał uczyć młodszych kolegów, a to oni mogą jemu pokazać kilka sztuczek. Nie był nawet tak waleczny jak zawsze, pomijając kiepskie dowodzenie zespołem. Bardziej od kolegów z drużyny lubi jednak Suareza, któremu postanowił asystować przy bramce, wyrzucającej Wyspiarzy z mundialu.

Napastnicy:

Diego Costa (Hiszpania) – można go określić krótko, jednym słowem. Po prostu przereklamowany. Miał być ogromnym wzmocnieniem, ale nie rozwiązał problemów z atakiem „La Furia Roja”. Był kompletnie niewidoczny, a jak już któryś z piłkarzy go odnalazł podaniem, to nie potrafił wykorzystać. Media śmiały się, że mógł grać dla Brazylii, ale tam z taką grą też by się nie nadał. Był tak niewidoczny, że aż na początku zapomnieliśmy go tu umieścić. Ale najwyraźniej się tym nie przejął.

Wayne Rooney (Anglia) – i kolejny gwiazdor. Jak z reguły piłkarze z roku na rok stają się coraz lepsi, tak on ma na odwrót. Miał genialne wejście jako nastolatek, a wraz z wiekiem staje się słabszy. A ma przecież dopiero 28 lat. W Manchesterze jeszcze jakoś sobie radził, ale w kadrze już wcale. Raz się pokazał i strzelił bramkę, ale nie miał prawa jej nie strzelić. Znajdował się w sytuacjach, ale partaczył wszystko. Aż sami kibice domagali się posadzenia go na ławkę.

Sergio Aguero (Argentyna) – jedyny z naszego zostawienia, która ma jeszcze szansę się poprawić. Jeśli zdąży się wyleczyć. Kompletnie niewidoczny i z wielkiego trio, można powiedzieć, że jest półtora. Messi i trochę Di Maria, ale piłkarz Manchesteru City zawiódł na całej linii. Miał wykorzystywać podania kolegów, ale zapomniał, że trzeba jeszcze biegać. Grał jak typowy Stojanow. Zawsze był dość ruchliwy, a teraz zapuścił korzenie i tak przez fazę grupową.

Nagroda specjalna:

Igor Akinfiejew (Rosja) – to specjalne odznaczenie dla byłego świetnego rosyjskiego bramkarza. Fabio Capello mu zaufał i całkiem niepotrzebnie. Rosjanie nie byli w dobrej formie, ale spokojnie mogli awansować. Gdyby tylko mieli innego golkipera. Ten całkowicie nie dawał sobie rady. Zawalił dwa spotkania i sam pozbawił swój zespół czterech punktów szmatą z Koreą i głupim wyjściem z Algierią. Normalnie można by zgonić na lasery, ale nie w jego przypadku.