Ekwador
Lewonożny środkowy obrońca z Ekwadoru, który z Paris Saint-Germain dwa razy z rzędu wygrał Ligę Mistrzów.
Urodził się 16 października 2001 roku w Quinindé, na północy Ekwadoru. W szkole 3 de Julio nauczyciele pamiętają go jako cichego, spokojnego chłopca, który nie lubił pisać i myślał głównie o piłce. Gdy miał 13 lat, Independiente del Valle organizowało testy w Puerto Quito. Siostra przekonała szkołę, by zwolniła go na kilka dni; nauczyciel wychowania fizycznego Tony Ramírez namówił wahających się kolegów, mówiąc, że bez tej zgody mogą zabić czyjeś marzenie.
W akademii Independiente del Valle, daleko od rodziny, dzielił pokój z Moisésem Caicedo, a później obaj wynajmowali razem mieszkanie, żeby dzielić koszty. Pacho wspominał, że byli po prostu dwoma zwykłymi chłopakami, którzy próbowali coś osiągnąć.
W Independiente del Valle rozegrał 40 oficjalnych meczów i pomógł klubowi zdobyć w 2021 roku pierwsze w historii mistrzostwo Ekwadoru. W styczniu 2022 roku przeszedł do Royal Antwerp. Musiał szybko dostosować się do systemu Briana Priske, a w pełnym sezonie 2022/23 wyróżniał się przechwytami, odbiorami i wygranymi pojedynkami. 4 czerwca 2023 roku zagrał w meczu w Genku, w którym Antwerp zapewnił sobie mistrzostwo Belgii. Po samotnych początkach w Belgii, jak wspominał, napisał do Caicedo, bo zrozumiał, co przeżywał jego przyjaciel po wyjeździe do Anglii.
Latem 2023 roku przeszedł do Eintrachtu Frankfurt i podpisał kontrakt do 2028 roku. Członek zarządu Markus Krösche podkreślał jego szybkość i siłę w odbiorze piłki. W sierpniu 2024 roku przeszedł do Paris Saint-Germain jako pierwszy Ekwadorczyk w historii klubu i podpisał kontrakt do 2029 roku.
Już w pierwszym sezonie w Paryżu był podstawowym środkowym obrońcą Luisa Enrique. Zdobył Superpuchar Francji, mistrzostwo i Puchar Francji, a 31 maja 2025 roku zagrał od początku w finale Ligi Mistrzów, który PSG wygrało 5:0 z Interem. W sierpniu 2025 roku zagrał w wygranym po rzutach karnych meczu o Superpuchar Europy z Tottenhamem, a w grudniu w wygranym, także po karnych, finale Pucharu Interkontynentalnego z Flamengo. 30 maja 2026 roku wyszedł w podstawowym składzie na finał Ligi Mistrzów z Arsenalem; PSG wygrało w rzutach karnych i drugi raz z rzędu zostało klubowym mistrzem Europy.
To lewonożny środkowy obrońca, co wśród stoperów jest coraz rzadsze. Mierzy 188 cm, jest szybki i pewny, wygrywa pojedynki na ziemi i w powietrzu, dobrze przechwytuje i odbiera piłkę. Ma też dobre podanie, także długie.
Przed przejściem do PSG w sierpniu 2024 roku miał już 15 występów w reprezentacji Ekwadoru. Grał też na mistrzostwach świata 2026.
154
z 180 możliwych
0
0
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026/2027Trophée des Champions | Paris Saint Germain | Trophée des Champions | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2026/2027Superpuchar UEFA | Paris Saint Germain | Superpuchar UEFA | 1 | 96 | 0 | 0 |
| 2026Mistrzostwa Świata | Ekwador | Mistrzostwa Świata | 4 | 360 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Paris Saint Germain | Liga Mistrzów | 17 | 1560 | 2 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Paris Saint Germain | Liga Mistrzów | 17 | 1542 | 0 | 0 |
