Bardzo niewielu ludzi dało taką markę piłkarskiemu regionowi, jak zrobił to w Ameryce Środkowej Jorge „El Magico” Gonzalez. Legenda salwadorskiego futbolu w latach 80. czarowała kibiców wyśmienitą grą na boisku oraz dość kolorowym życiem towarzyskim poza nim.
Na szczęście nie tylko kibice z Salwadoru mogli zostać oczarowani przez grę tego kreatywnego pomocnika. Podobnie zauroczeni nim zostali „socios” hiszpańskiego Kadyksu, którzy przyjęli go jak swego i do dziś traktują jak największego gracza w historii klubu. Cóż więc stało się z nim gdy już zawiesił buty na kołku? Czy jego życie towarzyskie wciąż jest tak barwne jak w latach 80.? Zapraszam do lektury.
Jedyny w swoim rodzaju
Któż lepiej może objaśnić ciekawą osobowość tego jednego z najbardziej niezwykłych byłych piłkarzy niż on sam? – Nigdy nie myślałem o sobie jako o przykładzie do naśladowania. Lubię żyć we własnym stylu. Nie dostosowuję się do innych. – mówi.
W roku 1991, w wieku 33 lat, „El Magico” rozegrał ostatni mecz w barwach Kadyksu, klubu ponoć po dziś dzień najbliższego jego sercu. Jednak każdy, kto myślał, że tym samym zakończy karierę, był w błędzie. Gonzalez wrócił do ojczyzny, gdzie powtórnie reprezentował barwy CD FAS. Kibiców Club Deportivo Futbolistas Asociados Santaneco swoją grą zachwycał aż do zawieszenia butów na kołku w roku 2000 – miał wtedy aż 42 lata.
Nieprzewidywalny Salwadorczyk nie zmienił też swoich pozaboiskowych nawyków: – Przyznaję, że nie jestem święty. – mówi – Kocham spędzać noce na imprezowaniu i nawet moja matka mnie od tego nie odwiedzie. Nie patrzę też na piłkę nożną jako na pracę zawodową. Gdybym to robił, nie byłbym sobą. Gram tylko dla zabawy.
Marnotrawny syn Kadyksu i Salwadoru
Nie było to niespodziewane, że gdy Gonzalez zawiesił buty na kołku, to nie oznaczało to końca jego piłkarskich przygód. Po opuszczeniu FAS Gonzalez wyemigrował do USA, gdzie przyjął ofertę asystenta trenera w Houston. Jego pobyt w Stanach był krótki, jednak „El Magico” nie tracił czasu i spędzał go głównie…podróżując taksówkami po tym teksańskim mieście.
W roku 2001 klub z Kadyksu zorganizował mecz upamiętniający Gonzaleza. Na trybunach było kolorowo od transparentów głoszących hasła w rodzaju: Święty Jorge, Magico Gonzalez, Patron Świętych z Kadyksu. Tego wieczora przypomniano również wiele najbardziej barwnych anegdot dotyczących „El Magico”, jak na przykład tę, że Gonzalez pewnego dnia czekając na wykonanie rzutu rożnego…przysnął na ramieniu obrońcy rywali. Innym razem, skacowany, na mecz Kadyksu z Barceloną przybył dopiero w przerwie. Po pierwszej połowie ekipa z Andaluzji przegrywała 0:3, jednak w drugiej „El Magico” z kolegami wzięli się do odrabiania strat, by w sumie wygrać 4:3.
