
Islandzki napastnik, wychowanek Fram, który jesienią 2025 roku strzelił dla FC Kopenhaga pierwszego gola w Lidze Mistrzów.
Urodził się 30 czerwca 2008 roku. Wychował się we Fram Reykjavík. Z pierwszą drużyną klubu występował w Bestu deild już jako junior, od drugiej połowy lata 2023 roku. W kwietniu 2024 roku strzelił gola Valurowi i został wtedy najmłodszym strzelcem w historii Fram w najwyższej islandzkiej lidze.
W 2024 roku przeszedł z Fram do FC Kopenhaga. Mówił, że od początku planował przebić się do pierwszej drużyny, ale nie tak szybko. Treningi z pierwszym zespołem zaczął w październiku 2025 roku i od razu dostał szansę.
21 października 2025 roku wszedł na boisko w 75. minucie meczu Ligi Mistrzów z Borussią Dortmund. W ostatniej minucie strzelił głową gola po dośrodkowaniu Junnosuke Suzukiego, ale FCK przegrało 2:4. Był wtedy trzecim najmłodszym strzelcem w historii Ligi Mistrzów i piątym Islandczykiem, który zdobył w niej bramkę, po Eiðurze Smárim Guðjohnsenie, Arnórze Sigurðssonie, Hákonie Haraldssonie i Alfreðie Finnbogasonie. Pod koniec października w pierwszym meczu w podstawowym składzie, w Pucharze Danii z Hobro, strzelił gola i zaliczył asystę.
Jeszcze jesienią 2025 roku w fazie ligowej Ligi Mistrzów pobił rekord Lamine’a Yamala, zostając najmłodszym piłkarzem, który zdobył w niej więcej niż jednego gola. W styczniu 2026 roku strzelił trzeciego gola w tych rozgrywkach, na stadionie Barcelony, i był wtedy najmłodszym strzelcem w europejskim meczu na tym obiekcie. Od stycznia 2026 roku należy na stałe do kadry pierwszej drużyny FCK.
W sezonie 2025/2026 strzelił cztery gole w Pucharze Danii. W finale 14 maja 2026 roku zagrał od pierwszej minuty i był wtedy najmłodszym piłkarzem w podstawowym składzie w historii finałów tych rozgrywek. FCK przegrało 0:1 z FC Midtjylland po golu Han-Beoma Lee dziesięć minut przed końcem. Pierwszego gola w Superlidze strzelił w kwietniu 2026 roku, po wejściu z ławki, w wygranym 4:1 meczu z Vejle.
3 sierpnia 2026 roku klub ogłosił, że związał się z nim umową do lata 2031 roku. Piłkarz mówił, że ciężko na to pracował, a dyrektor sportowy Kristjaan Speakman nazwał zatrzymanie młodych zawodników na dłużej ważnym elementem strategii klubu.
Trener Bo Svensson mówił o nim, że jest wysoki i dobrze zbudowany fizycznie, co daje obecność w polu karnym, a przy tym ma świetną technikę i nos do goli. Sam o presji, jaka towarzyszy grze w FCK, mówił: „Kocham presję”. Wolał grać z nią niż bez niej, a atmosferę przed trzydziestoma tysiącami kibiców na Parken nazywał wspaniałym uczuciem.
Grał w reprezentacji Islandii U-21. 25 marca 2026 roku w eliminacjach mistrzostw Europy U-21 2027 strzelił gola w wygranym 6:2 meczu z Estonią, po prostopadłym podaniu Ágústa Orriego Þorsteinssona.
W maju 2026 roku selekcjoner Arnar Gunnlaugsson powołał go po raz pierwszy do kadry A na towarzyski mecz z Japonią 31 maja. Piłkarz wycofał się z powodu kontuzji doznanej w meczu z Brøndby, a zastąpił go Ísak Snær Þorvaldsson.
1
co 440 minut
0
6,6
Minuty w sezonie
440′9 z 12 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Superliga | FC Kopenhaga | Superliga | 18 | 674 | 3 | 1 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | FC Kopenhaga | Liga Mistrzów | 6 | 311 | 3 | 0 |
| 2024/2025 | Fram Reykjavik | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Fram Reykjavik | – | – | – | – |





