Selçuk İnan

Pochodzenie

Selçuk İnan urodził się 10 lutego 1985 roku w İskenderun w prowincji Hatay, jako jedyny chłopiec wśród pięciorga dzieci. Ojciec prowadził sklep spożywczy i chciał kiedyś otworzyć dla syna własny market. Selçuk, jak sam mówił, myślał tylko o strzelaniu. Jako dziecko grał na ulicy, a w amatorskim klubie Karaağaç Belediyespor po treningach przez dwie godziny ćwiczył rzuty wolne; chciał być jak Zidane.

Jako nastolatek trafił do Dardanelsporu w Çanakkale, gdzie skończył liceum, i w 2002 roku wszedł do pierwszej drużyny. Potem grał w Manisasporze (od stycznia 2006 roku), Trabzonsporze (od 2008) i w Galatasaray (od 2011 roku, przez dziewięć sezonów z numerem 8). Był pomocnikiem znanym z rzutów wolnych i podań, często kapitanem. W latach 2007–2017 rozegrał 61 meczów w reprezentacji Turcji (8 goli). Karierę zakończył latem 2020 roku, po sezonie 2019/2020.

Kariera trenerska

Z piłki nie chciał odchodzić. Mówił później, że perspektywa końca kariery była jak bycie rybą poza wodą i że nie mógł oddychać. Uznał, że musi zostać trenerem. W sierpniu 2020 roku, kilka tygodni po zakończeniu gry, rozpoczął w Antalyi kurs UEFA B-A, otwarty dzięki specjalnej zgodzie UEFA dla byłych piłkarzy z długim stażem w Süper Lig. Od sezonu 2020/2021 był asystentem Fatiha Terima w Galatasaray, z którym pracował wcześniej jako zawodnik. „Fatih Terim to szkoła” – mówił. Do czerwca 2021 roku uczestniczył też w kursie licencji Pro.

Samodzielnie zaczął 22 listopada 2022 roku w Kasımpaşie. Pierwszy mecz, Puchar Turcji z Ümraniyesporem, przegrał 1:2. W lidze drużyna punktowała słabo, a 18 marca 2023 roku İnan odszedł za porozumieniem stron.

W marcu 2024 roku przejął Gaziantep FK po Mariusie Șumudică. Klub był wtedy w strefie spadkowej, a w pierwszym meczu İnana pokonał Beşiktaş 2:0 i przerwał serię dziewięciu domowych spotkań bez zwycięstwa. Drużyna utrzymała się w Süper Lig do końca sezonu 2023/2024. Latem 2024 roku, na życzenie trenera, klub wzmocnił się 17 nowymi piłkarzami, w tym dwunastoma obcokrajowcami. Sezon 2024/2025 wypadł nierówno: drużyna dobrze punktowała u siebie, ale na wyjazdach prawie nie wygrywała. İnan odszedł z Gaziantepu w maju 2025 roku.

W czerwcu 2025 roku został trenerem Kocaelisporu, który po 16 latach wrócił do Süper Lig jako mistrz drugiej ligi i rozstał się z trenerem awansu İsmetem Taşdemirem. Drużynę trzeba było zbudować od nowa, przy skromnym budżecie i słabym zapleczu młodzieżowym. Sezon 2025/2026 İnan podzielił sam na trzy etapy: początek, w którym nowy zespół szukał zgrania i nie strzelał goli, środek, gdy klub długo utrzymywał się na pozycjach piątej–szóstej, oraz końcówkę, w której zabrakło celu i przyszedł spadek formy. Kocaelispor się utrzymał. Zakończył rozgrywki jako jedna z najlepiej broniących drużyn ligi i jednocześnie najrzadziej strzelająca.

Styl i metody

Kocaelispor w sezonie 2025/2026 grał najczęściej w ustawieniach 4-3-3 i 4-2-3-1, z grą na własnej połowie i zawężaniem przestrzeni. W sezonie 2026/2027 İnan korzysta też z 4-1-4-1, a w dwóch meczach z piątką obrońców (5-3-2, 5-4-1).

Mówi, że w sztabie ma trenerów, którzy prowadzili go dwadzieścia lat temu i dziś są naukowcami, a obok nich byłych piłkarzy i trenera przygotowania motorycznego. Po treningach piłkarze dostają dane fizyczne i nagrania, tak by „każdy wiedział, co się dzieje”. Jeździ za granicę śledzić nowe systemy i rozmawia z szanowanymi trenerami. Z doświadczenia kapitana wynosi umiejętność prowadzenia szatni, ale zaznacza, że zarządzanie ludźmi poza boiskiem to inna sprawa: trzeba przekonywać, zdobywać szacunek, a przy tym nie obrażać. Przyznaje, że w pracy bywa agresywny, i dodaje, że nigdy nie wolno obrażać zawodnika ani stosować wobec niego przemocy fizycznej.

Wypowiedzi

„Odejście z piłki było jak bycie rybą poza wodą. Nie mogłem oddychać.” (IHA, kwiecień 2026)

„Fatih Terim to szkoła.” (DHA, sierpień 2020)