
Trener, który zaczął jako analityk własnego klubu i w 2024 roku wprowadził Świt Szczecin na szczebel centralny.
Piotr Klepczarek urodził się 12 lipca 1984 roku w Olsztynie i jest wychowankiem Stomilu Olsztyn. W Ekstraklasie zadebiutował w wieku 17 lat, wiosną sezonu 2001/2002, w meczu z Górnikiem Zabrze. Zagrał wtedy dwa razy, w obu spotkaniach Stomil tracił po cztery gole, a drużyna spadła z ligi.
Jako obrońca przeszedł przez wiele klubów: MKS Mława, Kujawiak Włocławek (po przeprowadzce do Bydgoszczy Zawisza), Polonia Warszawa, Znicz Pruszków. W 2010 roku trafił do ŁKS Łódź, z którym awansował do Ekstraklasy, a w sezonie 2011/2012 zagrał w niej 23 mecze. W ŁKS prowadził go Ryszard Tarasiewicz, który w marcu 2025 roku objął po nim Wartę Poznań. Potem grał w Dolcanie Ząbki, w 2016 roku wrócił do Stomilu, a karierę zakończył w Zniczu Pruszków po sezonie 2018/2019. W sumie rozegrał blisko 250 meczów na zapleczu Ekstraklasy. Był też reprezentantem Polski do lat 17 i do lat 21.
Z kariery wyniósł doświadczenie klubów, które znikały z rozgrywek z dnia na dzień. „Gdyby ktoś podliczył wszystkie sytuacje, to myślę, że mógłbym być rekordzistą. Gasiłem światło w kilku klubach”, mówił w sierpniu 2024 roku. Zawisza wycofał się jako lider ligi z jedenastopunktową przewagą, a Dolcan, uchodzący za stabilny finansowo, w 2016 roku stracił strategicznego sponsora i opuścił I ligę. Klepczarek twierdzi, że te przeżycia pomagają mu rozumieć zawodników w trudnych sytuacjach.
Uprawnienia UEFA A zdobył w 2013 roku, jeszcze jako piłkarz. W 2019 roku znalazł się w sztabie reprezentacji Polski do lat 20 na mistrzostwa świata, w której pierwszym trenerem był Jacek Magiera. W sierpniu 2019 roku wrócił do Stomilu Olsztyn jako asystent Piotra Zajączkowskiego. Odpowiadał za analizę rywali, prowadził też zajęcia indywidualne z młodymi zawodnikami i z tymi, którzy grali mniej, oraz obserwował zawodników ze starszych grup juniorskich pod kątem pierwszego zespołu. Po przyjściu Adama Majewskiego w czerwcu 2020 roku został w sztabie.
W kwietniu 2021 roku Stomil przegrał u siebie 0:5 z Sandecją Nowy Sącz i Majewski stracił pracę. Zespół wiosną wygrał tylko raz, a jego przewaga nad ostatnim w tabeli GKS Bełchatów wynosiła siedem punktów. Klepczarek przejął drużynę jako dotychczasowy asystent, w wieku 36 lat, bez wcześniejszego doświadczenia w roli pierwszego trenera. Debiutował w Bełchatowie zwycięstwem 3:2, a Stomil utrzymał się w I lidze na 15. miejscu. W czerwcu 2021 roku klub zatrudnił Adriana Stawskiego.
We wrześniu 2021 roku objął trzecioligową Unię Janikowo, zastępując Artura Polehojkę, który został w klubie jako menedżer. Przejął zespół z 15. miejsca i doprowadził go na piąte. W marcu 2022 roku, po wygranej 4:2 w Kleczewie, prezes Tomasz Polehojko poinformował go o zwolnieniu. Miejscowa prasa uznała decyzję za zaskakującą, bo zespół wzmocniono zimą, a klub mówił o długiej współpracy i awansie do II ligi.
Od lipca do grudnia 2022 roku był asystentem Tomasza Kuźmy w rezerwach Rakowa Częstochowa, które po rundzie jesiennej prowadziły w grupie III trzeciej ligi. W grudniu 2022 roku Świt Szczecin, trzeci poziom rozgrywkowy, szukał następcy Mariusza Kurasa. Negocjacje trwały ponad tydzień, a Klepczarek zrezygnował dla nich ze spokojnej posady w Rakowie. Dyrektor sportowy Szymon Kufel tłumaczył wybór tym, że klub nie chciał rewolucji w składzie, a trener znał zawodników, którzy latem przyszli z Janikowa. Klepczarek przejął drużynę z siedmioma punktami straty do lidera, a sezon 2022/2023 skończył na siódmym miejscu.
W sezonie 2023/2024 Świt był zdecydowanie najlepszy w grupie 2 trzeciej ligi: wygrał 27 z 34 meczów, strzelił 75 goli i stracił 17, a nad drugą Elaną Toruń miał 14 punktów przewagi. Wiosną 2024 roku wygrana 2:0 ze Stolemem Gniewino przypieczętowała pierwszy w historii klubu awans na szczebel centralny. Trener nie wskazywał jednego autora sukcesu: „To nagroda za ciężką pracę. Nie było jednego czynnika, który zadecydował o awansie”. Odrzucił kilka ofert, między innymi z Polonii Warszawa. Ostatnią, z połowy czerwca, uznał za spóźnioną, a z działaczami ustalił, że jeśli przyjdzie propozycja z wyższej ligi, nikt nie zablokuje mu drogi. W kwietniu 2024 roku został przyjęty na kurs UEFA Pro.
Po sześciu kolejkach II ligi, pod koniec sierpnia 2024 roku, odszedł do Warty Poznań, która zwolniła Piotra Jacka po słabym starcie sezonu w I lidze. Warta była świeżo po spadku z Ekstraklasy. Klepczarek tłumaczył, że przejście było dla niego awansem sportowym, ale po fakcie uznał, że powinien dokładniej przeanalizować sytuację klubu: niepewność wokół stadionu, odejścia kluczowych zawodników i plaga kontuzji zimą. Sam wskazywał brak klasycznego napastnika i ósemki jako największą lukę w składzie. W jesiennej rundzie Warta wyeliminowała z Pucharu Polski Wisłę Płock 1:0. Po przegranej z ŁKS Łódź, w poniedziałek 10 marca 2025 roku, prezes poinformował go o zwolnieniu podczas krótkiej rozmowy wideo. Zastąpił go Ryszard Tarasiewicz. W Warcie najwyżej doprowadził drużynę na 12. miejsce.
Licencję UEFA Pro uzyskał w lutym 2026 roku, razem z Łukaszem Piszczkiem i Mariuszem Misiurą. Od 1 kwietnia 2026 roku jest selekcjonerem reprezentacji Polski do lat 15 (rocznik 2011), następcą Dariusza Gęsiora. W maju 2026 roku jego drużyna wygrała Turniej Czterech Narodów w Kujawsko-Pomorskiem z Finlandią, Węgrami i Słowacją, dwukrotnie remisując i raz wygrywając 3:0.
Jako piłkarz był obrońcą, a w trenerce zaczynał od analizy rywala. W Warcie mówił, że zespół „zawsze powinno budować się od tyłu”: najpierw organizacja w defensywie, potem atak. Przy objęciu Świtu zapowiadał jednak odwrotność własnej kariery: zespół dobrze zorganizowany w obronie i bardzo odważny w ataku, z dużą liczbą pojedynków, strzałów i ryzyka. W trzeciej lidze wyniki to potwierdziły. Bramki rozkładały się na wielu zawodników, a w ataku rotowało kilku napastników, wysokich i niższych.
W obronie żąda zaangażowania całego zespołu. Po zwycięstwie z Chrobrym Głogów mówił, że „wszyscy zawodnicy bronią”. W Warcie podkreślał, by każdy zawodnik znał kolejność działań w danej fazie gry. Mówił o potrzebie lewego wahadłowego, klasycznego napastnika i pomocnika numer osiem.
Kolejna cecha to przygotowanie. Pytany o porównanie do Marka Papszuna i pracę „na ostatni guzik”, odpowiedział, że zawsze przygotowuje się na wszystko, na co ma wpływ. Oczekuje rywalizacji w składzie: ci, którzy grają mało, mają przekuć niezadowolenie w pracę na treningach. Pytany o inspiracje, wskazał ligę szwajcarską i MLS jako rozgrywki, które chętnie ogląda, i dodał, że żadnego zespołu nie da się skopiować.
„Zespół zawsze powinno budować się ‘od tyłu’. Jeśli jesteśmy dobrze zorganizowani, dobrze bronimy, łatwiej nam się atakuje.” (wPoznaniu.pl, sierpień 2024)
„Ja chcę być trenerem odwrotnym niż byłem zawodnikiem, bo nie strzelałem bramek. Chcę ofensywnej gry moich zespołów, chcę, byśmy strzelali dużo bramek.” (Głos Szczeciński, grudzień 2022)
18
meczów
1,06
punktu na mecz
5
zwycięstw · 4 remisy, 9 porażek
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| 2024–20251 liga | 1 liga | 18 | 5-4-9 | 1,06 | |
| 2022–20242 liga | 2 liga | 6 | 2-2-2 | 1,33 | |
| 20211 liga | 1 liga | 11 | 3-3-5 | 1,09 |