Matt Wells

Pochodzenie

Matt Wells urodził się 22 września 1988 roku w Enfield na północy Londynu. W akademii Tottenhamu Hotspur był od ósmego roku życia do dwudziestego, grał w środku pola. Kontuzje zatrzymały go na poziomie rezerw i nigdy nie zagrał w pierwszym zespole. Jest wnukiem Cliffa Jonesa, legendy Tottenhamu z lat 60., zdobywcy dubletu w 1961 roku.

Trenerem został w wieku 20 lat, gdy urazy zakończyły mu grę. Licencję UEFA B zrobił w tym samym wieku. Zaczął od czterech miesięcy w Stanach Zjednoczonych, na letnich obozach dla dzieci organizowanych przez Challenger Sports. Potem pracował w akademii Stevenage i w Nike Academy, aż wrócił do Tottenhamu jako analityk i trener młodzieży.

Kariera trenerska

W Tottenhamie trafił pod skrzydła Johna McDermotta, szefa akademii. McDermott stworzył nowy dział, w którym Wells i Kieran McKenna, późniejszy trener Ipswich Town, byli „trenerami wideo”: analizowali mecze najlepszych drużyn świata i przekładali je na zajęcia z młodymi piłkarzami. Wells wspomina, że w ten sposób jego rozwój taktyczny przyspieszył najmocniej. W kolejnych latach prowadził zespoły od U-12 do U-21, asystował Ugo Ehiogu i Scottowi Parkerowi, a od lipca 2018 roku był głównym trenerem U-18. Przy Mauricio Pochettinie pracował z zespołem U-23, który miał być pomostem do pierwszej drużyny.

W marcu 2019 roku Parker, wtedy tymczasowy trener Fulham, zaproponował mu pracę w pierwszym zespole. Wells traktował to jak krótki „kurs” z Premier League na dziesięć ostatnich meczów sezonu, po którym wróci do młodzieży. Zespół poradził sobie na tyle dobrze, że Parker dostał stałą pracę, a Wells został z nim jako asystent. W 2020 roku Fulham awansował do Premier League po finale baraży z Brentford. Wells opowiada, że przed tym meczem zmienili pressing i grę pozycyjną z piłką, bo Brentford wygrywał z nimi w lidze.

Latem 2021 roku poszedł za Parkerem do AFC Bournemouth. Klub awansował do Premier League w 2022 roku, po zwycięstwie 1:0 z Nottingham Forest przed własną publicznością. W sierpniu 2022 roku Parker odszedł z Bournemouth. Wells stracił tam pracę, co określił jako bolesne, i w przerwie odwiedził siedem klubów, żeby skonfrontować swoje poglądy z innymi trenerami. W grudniu 2022 roku znów dołączył do Parkera, tym razem w Club Brugge. Tam obaj pracowali do marca 2023 roku.

Kwiecień 2023 roku przyniósł powrót do Tottenhamu. Wells został tymczasowym asystentem prowadzącego zespół Ryana Masona, a w czerwcu 2023 roku stałym asystentem Ange Postecoglou. Po roku został jego starszym asystentem. Za Postecoglou Tottenham wygrał Ligę Europy 2024/2025, pierwsze europejskie trofeum klubu od 1984 roku. Po zmianie trenera Wells był jedynym członkiem sztabu Postecoglou, który został przy Thomasie Franku; w Lidze Mistrzów 2025/2026 był jego asystentem.

Wcześniej był o krok od odejścia do Vancouver Whitecaps FC, gdzie miał kierować akademią mieszkaniową. Tottenham zatrzymał go awansem na trenera zespołu U-21. W grudniu 2025 roku Wells przyjął ofertę Colorado Rapids, zamiast zejść do Championship, jak robi większość angielskich trenerów po pierwszą samodzielną pracę. Jako wzory wskazywał trenerów, którzy poszli inną drogą: Erica Ramsaya z Minnesota United, Robbiego Keane’a i Liama Rosenioria. Rapids skończyli 2025 rok na 11. miejscu w Konferencji Zachodniej, bez play-off, po rozstaniu z Chrisem Armasem. Do sztabu Wells wziął z Anglii asystentów Alastaira Harrisa i Roba Burcha, z którymi pracował wcześniej w Fulham.

Pierwszy sezon w MLS zaczął od najcięższego okresu przygotowawczego, jaki pamiętali jego piłkarze, i od zmian w kadrze pod swoją grę: skrzydłowy Dante Sealy był jego pierwszym transferem. W kwietniu 2026 roku Rapids pokonali Houston Dynamo 6:2 i po siedmiu kolejkach mieli 19 goli, więcej niż jakakolwiek drużyna prowadzona przez debiutującego trenera w historii klubu.

Styl i metody

Wells opisuje swój model jako „dominate framework”: drużyna ma dominować w każdym meczu, niezależnie od rywala. Najpierw przez pressing i odbiór piłki wysoko na boisku, potem przez kontrolę posiadania. Rapids w 2026 roku grali najczęściej 4-3-3 i 4-2-3-1. Wells zakłada przy tym, że ustawienie jest mniej ważne niż zasady: w budowaniu gry pozycyjnej zawodnicy trzymają miejsca, a ruch wynika z tego, jak pressuje rywal. W ostatniej tercji chce mniej precyzji, a więcej agresji i zawodników w polu karnym, nawet kosztem ryzyka kontry. Używa skrzydłowych grających na odwróconą nogę, do których dołączają boczni obrońcy, a napastnik Rafael Navarro często schodzi głęboko jako fałszywa dziewiątka i rozgrywa.

Przygotowanie opiera na analizie wideo. Z każdym piłkarzem siada indywidualnie: pokazuje fragmenty jego meczów i wzory najlepszych na tej pozycji, dla napastnika Darrena Yapiego był to Harry Kane. Jego zasada z czasów akademii to pytanie „kto dziś trenuje i czego potrzebuje?”. Rozwój traktuje jako sedno, a słowo „młodzież” pomija, bo uważa, że chodzi po prostu o rozwój. Uczył się też metod motywacyjnych z psychologii zmiany zachowania (motivational interviewing).

Jako asystent odpowiadał za prowadzenie zajęć i przygotowanie taktyczne przed meczem. W trakcie spotkania łączył się przez radio z analitykiem na trybunach i około 40. minuty mówił mu, które fragmenty pokazać w przerwie. Jako trener jest wymagający i bezpośredni: piłkarze mówią, że pracuje z nimi bardzo intensywnie i otwarcie wytyka, kto nie spełnia poziomu.

Wypowiedzi

„Powiedziałem otwarcie: będą dni, kiedy mnie znienawidzicie. Na treningach jestem bardzo intensywny. Standard to standard.” (Burgundy Wave, grudzień 2025)

„Nie jestem żadnym z nich. Jestem sobą.” O Parkerze, Postecoglou i Franku. (Burgundy Wave, grudzień 2025)