Marko Mitrović

Pochodzenie

Marko Mitrović urodził się 8 lipca 1978 roku w Belgradzie. Wychował się w rodzinie naukowców i inżynierów: ojciec był inżynierem, matka językoznawczynią, siostra jest chirurgiem. Piłką zainteresował się sam. Rodzice powtarzali, że to nie czas na treningi, więc jako dziewięciolatek zadzwonił do Crvenej zvezdy, gdy został sam w domu, i dostał zaproszenie na testy. Skończył Gimnazjum Matematyczne w Belgradzie (1997). W jednym z wywiadów mówił, że z tym klubem wiązało się jego marzenie, ale gdyby go nie przyjęto, dzwoniłby dalej do kolejnych.

Zagrał w młodzieżowej reprezentacji Jugosławii U-18 na mistrzostwach Europy 1995. W pierwszej drużynie Crvenej zvezdy zadebiutował 6 kwietnia 1996 roku, mając 17 lat, w półfinale Pucharu Jugosławii. Potem był wypożyczany do Voždovca, Budućnosti Valjevo i Milicionara; z Milicionarem awansował do najwyższej klasy w sezonie 1997/1998. Jako pomocnik grał jeszcze w Zemunie, Radničkim Kragujevac, węgierskim Vasasie, Budućnosti Banatski Dvor, azerskim Olimpiku Baku, Banacie Zrenjanin, kazachskich Atyrau, Megasporcie i Lokomotiwie Astana oraz w Smederewie. W Banatskim Dworze spędził trzy sezony: klub awansował wtedy do ekstraklasy (2002/2003), a w 2004 roku zagrał w finale Pucharu Serbii. Karierę zakończył w 2010 roku.

Kariera trenerska

Po zakończeniu gry szybko przeszedł na ławkę. W latach 2011–2012 był asystentem w Banacie Zrenjanin, potem w Napredaku Kruševac. Równolegle zaczął pracę w kadrach Serbii i w akademii Crvenej zvezdy: w latach 2013–2015 prowadził jej zespół U-15, jako samodzielny pierwszy trener, a od 2012 roku pomagał w reprezentacji Serbii U-20, której selekcjonerem był Veljko Paunović. W latach 2014–2016 sam prowadził kadrę Serbii U-15. Serbia U-20 zdobyła brąz mistrzostw Europy U-19 w 2014 roku i mistrzostwo świata U-20 w Nowej Zelandii w 2015 roku, pokonując w finale Brazylię 2:1 po dogrywce.

Z Paunoviciem został już na kolejne lata. Od 2016 roku byli razem w Chicago Fire, gdzie Mitrović pracował cztery sezony jako asystent. W 2017 roku Fire zajęło trzecie miejsce na Wschodzie i wróciło do play-offów MLS; Mitrović pracował też przy drużynie gwiazd MLS w meczu z Realem Madryt na Soldier Field. Pracował tam z pomocnikiem Mattem Polsterem, który gra dziś pod jego wodzą w New England. Później znów pracowali razem w angielskim Reading (2020–2022). W pierwszym sezonie klub skończył Championship na siódmym miejscu. W listopadzie 2021 roku Mitrović przejął na dwa mecze pierwszą drużynę i wygrał z Birmingham City. Do Stanów Zjednoczonych przeprowadził się z rodziną w 2016 roku i nazywa kraj szóstym w życiu; w 2024 roku przyjął amerykańskie obywatelstwo.

W kwietniu 2022 roku został trenerem reprezentacji USA U-19. Wiosną i latem 2023 roku pomagał też tymczasowym selekcjonerom pierwszej kadry, Anthony’emu Hudsonowi i B.J. Callahanowi, przy zwycięstwie w Lidze Narodów CONCACAF. We wrześniu 2023 roku objął kadrę olimpijską U-23, pierwszą ze Stanów Zjednoczonych na igrzyskach od 2008 roku. W Paryżu w 2024 roku, po otwierającym meczu z gospodarzami w Marsylii, zespół dotarł do ćwierćfinału, w którym przegrał 0:4 z Marokiem. Jesienią 2024 roku przejął U-20, z którą w Chile w 2025 roku wygrał grupę i pokonał 3:0 Francję w fazie grupowej oraz 3:0 Włochy w 1/8 finału. W ćwierćfinale USA uległo 1:3 późniejszemu mistrzowi, Maroku. W Paryżu naprzeciw jego zawodników stali m.in. Michael Olise, Désiré Doué i Rayan Cherki; po latach Mitrović zauważał, że część z nich to dziś reprezentanci Francji i filary klubów. W federacji pracował też z bramkarzem Mattem Turnerem, którego dziś prowadzi w New England.

Dyrektor sportowy New England Revolution Curt Onalfo znał go od lat i zadzwonił do federacji w sprawie Mitrovicia, zanim ten wyjechał z U-20 na mundial. Rozmowy trwały osiem tygodni, a Mitrović był ostatnim kandydatem. 7 listopada 2025 roku Revolution ogłosili go dziesiątym trenerem w historii klubu, po zwolnionym we wrześniu Calebie Porterze. Była to jego pierwsza praca na stanowisku pierwszego trenera w klubie seniorskim. Drużyna, która rok wcześniej nie weszła do play-offów, od początku sezonu 2026 prezentowała się u siebie wyraźnie lepiej. 14 października 2026 roku zapewnił sobie awans do play-offów MLS po raz pierwszy od 2023 roku.

Styl i metody

Mitrović zaczął od „ducha walki”, a dopiero potem od taktyki. Na pierwszej konferencji w Foxborough powiedział, że zaangażowanie jest warunkiem, a ofensywa hasłem przewodnim: drużyna ma atakować z piłką i agresywnie atakować piłkę po jej stracie. Boston Herald opisał to jako obietnicę futbolu nastawionego na atak.

Strukturę zmienia w zależności od meczu. W 2026 roku Revolution grali nominalnie 4-3-3 lub 4-2-3-1, a w ciągu spotkania ustawienie przechodziło w kilka wariantów. Obrońcy i boczni obrońcy rozchodzą się szeroko przy rozegraniu, przez co pierwsza linia pressingu musi pokrywać większą przestrzeń. Środek pola tworzą pomocnicy dobiegający do kapitana Carlesa Gila, który ma swobodę między liniami. Z prawej strony zawodnicy często zamieniają się pozycjami. Zespół potrafi na zmianę cofnąć się i kontrować oraz kontrolować mecz długą, cierpliwą grą; w meczu z Red Bulls w marcu 2026 roku Mitrović kazał drużynie wytrzymać intensywny pressing rywala i uderzyć, gdy ten opadnie z sił.

Wyłącza uwagę z tabeli. Kiedy trafił do Foxborough, kazał zdjąć ze stadionu i z ośrodka treningowego wszystkie tabele ligowe. „Skupiamy się na każdym kolejnym treningu i meczu” – tłumaczył serbskiemu dziennikowi. W październiku 2026 roku przyznał, że nie wiedział, iż klub zapewnił już sobie awans do play-offów. Stałe fragmenty traktuje jako osobny element pracy: sztab dzieli analizę meczu na atak, obronę, stałe fragmenty i mentalność.

Po przejściu z kadr do klubu mówił, że reprezentacja pomogła mu w selekcji: łatwiej budować styl gry, gdy ma się wielu uzdolnionych zawodników do wyboru. Praca wyłącznie z Amerykanami pozwoliła mu sprawdzić własne pomysły. Nie ukrywał też, że pracę z młodzieżą wykorzystuje w klubie: w Pucharze USA w maju 2026 roku zagrali zawodnicy z rocznika 2006–2008, a sztab sprawdzał, na kogo może liczyć. W rozmowie o klubowej pracy mówił o futbolu jako o „biznesie ludzi”, w którym najpierw jest człowiek, a dopiero potem zawodnik. Zna serbski, rosyjski i angielski oraz rozmawia po hiszpańsku, co ułatwia mu pracę z szatnią. Co dzień pije espresso, a w trakcie dnia robi sobie ze sztabem przerwę na kawę.

Wypowiedzi

„Musimy mieć ducha walki. Musimy dać z siebie wszystko. Dla mnie to jest nienegocjowalne.” (Boston Herald, listopad 2025)

„Taktycznie użyję jednego słowa: atak. Będziemy atakować z piłką i atakować piłkę, kiedy jej nie mamy.” (Boston Herald, listopad 2025)