Marcin Węglewski

Pochodzenie

Urodził się w 1978 roku w Piotrkowie Trybunalskim, ale piłkarsko całe życie związał z GKS-em Bełchatów. Trafił tam jako ośmiolatek, przez piętnaście lat grał w kolejnych szczeblach klubu, a potem prowadził w nim wszystkie grupy młodzieżowe i czwartoligowe rezerwy. Specjalizował się w przygotowaniu motorycznym, miał dyplom UEFA A i odbywał staże w Borussii Dortmund, Borussii Mönchengladbach i Werderze Brema.

Kariera trenerska

Do pierwszego zespołu GKS-u wprowadził go Orest Lenczyk. Najpierw były trzy rozmowy z trenerem, po których postawiono na niego, a potem szkoła, w której przed poprowadzeniem zajęć trzeba było wykazać się wiedzą teoretyczną. Pierwszą rozgrzewkę przeprowadził dopiero po półrocznym pobycie z zespołem: w drodze z gabinetu do hali usłyszał, że ma ją poprowadzić. Lenczyka nazywa mentorem.

W lipcu 2008 roku wyjechał z Bełchatowa. Do marca 2017 roku był asystentem w Widzewie Łódź (u Waldemara Fornalika, Pawła Janasa i Czesława Michniewicza), w Jagiellonii Białystok i Polonii Warszawa u Michniewicza, w Ruchu Chorzów u Tomasza Fornalika i Jacka Zielińskiego, a potem znów u Michniewicza w Podbeskidziu Bielsko-Biała, Pogoni Szczecin i Bruk-Becie Termalice Nieciecza. Najwięcej boiskowej pracy miał u Janasa, razem z Piotrem Stokowcem. Odpiera opinię, że Janas się nie wtrącał: codziennie o ósmej mieli zaplanowany mikrocykl, wydrukowany i dopięty na ostatni guzik. Marek Zieńczuk z Ruchu wspomina, że Węglewski robił więcej, niż do niego należało, i było po nim widać ambicje trenerskie. Z Chorzowa odszedł jednak w nie najlepszej atmosferze: podejrzewano tam, że nieoficjalnie współpracował z Michniewiczem, który prowadził rywala w walce o utrzymanie. On twierdził, że pogłoski wzięły się z przedmeczowego artykułu.

W marcu 2017 roku Michniewicz stracił pracę w Niecieczy, a Węglewski przejął zespół, który wiosną nie wygrał jeszcze meczu. W jedenastu spotkaniach ekstraklasy wprowadził Termalikę do grupy mistrzowskiej. Po dwóch porażkach przed meczem z Piastem Gliwice zmienił niemal pół składu. Wtedy miał tylko warunkowe pozwolenie na prowadzenie klubu ekstraklasy, bo miał wyłącznie licencję UEFA A. Przejęcie pracy po dotychczasowym szefie wywołało w środowisku zdziwienie, a on odpowiadał, że wielu asystentów w Polsce zostało w ten sposób trenerami i że zapracował na szansę. Po latach opisywał ten epizod jako lekcję: popełnił błędy w zarządzaniu drużyną, odstawił bramkarza Guilherme bez rozmowy, a system z trójką obrońców, który wtedy próbował wdrażać, w 2020 roku nadal go „parzył”.

W listopadzie 2017 roku wrócił do Bełchatowa jako dyrektor sportowy. Pierwszym zakupem był dron, do analizy treningów. Jeździł na mecze od IV do II ligi i szukał piłkarzy w niższych klasach rozgrywkowych, a klub wygrał rozgrywki Pro Junior System w II lidze. Wybrał na trenera Artura Derbina, z którym spotkał się po rozmowach z pięcioma innymi kandydatami, bo ten był najlepiej przygotowany. W sezonie 2018/2019 Derbin wprowadził GKS do I ligi. Węglewski prowadził równolegle juniorów, z którymi awansował na szczebel centralny, a w tym sezonie wspólnie z Zygmuntem Łuszczem drużynę CLJ U-18. W 2019 roku zrobił licencję UEFA Pro.

Pod koniec maja 2020 roku Derbin niespodziewanie odszedł, a Węglewski objął pierwszą drużynę, z którą walczył o utrzymanie w I lidze. „Budowałem tę drużynę przez dwa lata, znałem tych chłopaków, więc nie mogłem postąpić inaczej” – tłumaczył. Zespół się utrzymał, kosztem Olimpii Grudziądz. W listopadzie 2020 roku GKS nie przegrał od sześciu meczów, choć klub mierzył się z problemami finansowymi, a Węglewski mówił, że czuje się odpowiedzialny za piłkarzy, których namówił na przyjście. Sezon 2020/2021 zakończył spadkiem do II ligi po porażce z GKS Jastrzębie w przedostatniej kolejce. Jak podsumował, największym problemem był brak zwycięstwa u siebie od listopada, a drużyna strzeliła najmniej goli w lidze. Po sezonie rozstał się z klubem.

W lipcu 2021 roku został trenerem czwartoligowej Warty Sieradz, w czerwcu 2023 roku objął trzecioligowy Stilon Gorzów, a od marca 2024 roku prowadzi Orkan Buczek w IV lidze łódzkiej; od sezonu 2025/2026 klub występuje jako GKS Orkan Buczek.

Styl i metody

Przygotowanie fizyczne wyniósł od Lenczyka: „Wywodzę się ze szkoły Lenczykowskiej, gdzie przygotowanie fizyczne jest bardzo ważne”. Jego ostatni rozruch przed meczem z Arką Gdynia w 2020 roku to były ćwiczenia z piłkami lekarskimi. Od Michniewicza wziął drobiazgowość taktyczną i zamiłowanie do nowinek technicznych: dużo czasu poświęca analizom, a w sztabie korzysta z pomocy analityków.

Z pracy dyrektora sportowego wyniósł, jak mówi, umiejętność zarządzania szatnią: patrzy na zawodników po ludzku i dba o jedność drużyny. Decyzje konsultuje z całym sztabem, a nie tylko z pierwszym asystentem. W Bełchatowie budował zespół z młodych piłkarzy i zawodników wyłowionych z niższych lig. O trudnych charakterach w sztabie mówi: „Ja też mam mocny charakter!”, a sztab jest po to, żeby dyskutować o wszystkim.

Wypowiedzi

„Mój pierwszy zakup jako dyrektora sportowego to był dron. Ludzie się z tego śmieją, a to niesamowite narzędzie dla trenera.” (Weszło, listopad 2020)

„Nic dwa razy się nie zdarza, cytując Wisławę Szymborską. Niestety, cud po raz drugi nie wydarzył się przy Sportowej.” (Sportowy24, czerwiec 2021)