
Z Pogonią Szczecin dwa razy z rzędu trzeci w Ekstraklasie, z Legią zdobywca Pucharu Polski i Superpucharu, od 2024 roku w Serie A.
Kosta Runjaić urodził się 4 czerwca 1971 roku w Wiedniu, jako syn robotników z Jugosławii. Pierwsze lata spędził u babci w ojczyźnie rodziców, potem dołączył do nich w Niemczech. Dorastał w Rüsselsheim pod Frankfurtem, tam zdał maturę i ma niemiecki paszport. Mówi po niemiecku, serbsko-chorwacku i angielsku. W domu futbol był zawsze obecny: wujek był zawodowym piłkarzem w latach 60. i później trenerem, grali też ojciec i brat.
Sam występował w niższych ligach, między innymi w Türk Gücü Rüsselsheim, SV 07 Raunheim i FSV Frankfurt, i dotarł do Oberligi. O sobie mówi, że był przeciętnym piłkarzem z dobrą techniką, któremu przeszkadzało lenistwo. Studiował sport w Moguncji, ale po półtora roku musiał przerwać studia z powodu kontuzji. Skończył praktykę ubezpieczeniową, pracował jako broker ubezpieczeniowy i agent nieruchomości, w weekendy dorabiał w gastronomii, a po pracy prowadził amatorskie zespoły jako grający trener. Gdy w 2000 roku urodził mu się pierwszy syn, uznał, że takie życie na trzy etaty dłużej nie wystarczy, i postawił sobie cel: praca w zawodowym klubie.
Niemiecki dziennikarz Ronald Reng stawia go obok Juliana Nagelsmanna i Thomasa Tuchela, trenerów bez wielkiej kariery piłkarskiej. Różnica polegała na tym, że Runjaić do zawodu dochodził od najniższego szczebla.
Pierwszy krok zrobił w 2002 roku jako trener młodzieży w jednym z ośrodków DFB. W 2004 roku 1. FC Kaiserslautern dało mu etat asystenta trenera drugiej drużyny. Dojeżdżał z Rüsselsheim niemal codziennie, po około 120 kilometrów w jedną stronę, a pensja ledwie pokrywała koszty podróży. W 2005 roku zdobył licencję UEFA Pro. Na kursie trenerskim był razem z Jürgenem Kloppem: on już sławny, jak wspominał, a ja zupełnie nieznany. Staże odbywał między innymi w FC Barcelonie za czasów Franka Rijkaarda, w Arsenalu, Fenerbahçe, Aston Villi i Czerwonej Gwieździe Belgrad. Reng poznał go w Barcelonie, gdy niemiecki praktykant tłumaczył mu, że Ronaldinho, grając za napastnikami, blokuje podania z pomocy, a na skrzydle byłby skuteczniejszy. Pół roku później Rijkaard przesunął Brazylijczyka właśnie na skrzydło. W SV Wehen Wiesbaden Runjaić był skautem, trenerem juniorów, a potem drugiej drużyny, którą wprowadził do Regionalligi. Potem asystował w VfR Aalen. Równolegle przygotowywał analizy taktyczne dla Olivera Kahna, eksperta telewizji ZDF, między innymi na mundialu 2010.
W marcu 2010 roku objął SV Darmstadt 98, który w Regionallidze (czwarty poziom) zmierzał ku spadkowi. Był trenerem bez nazwiska, w klubie z organizacyjną biedą: sam kupił meble do szatni i je skręcił, sam łopatą rozkopywał kretowiska na boisku. Utrzymał drużynę, a rok później awansował z nią do 3. Ligi. We wrześniu 2012 roku przejął MSV Duisburg, który po czterech kolejkach 2. Bundesligi nie miał punktu. Utrzymał go na boisku, ale klub stracił licencję i został zdegradowany. Runjaić odszedł, zostawiając w szatni pomalowane na czerwono szafki z nazwiskami piłkarzy i sztabu.
We wrześniu 2013 roku zastąpił Franco Fodę w 1. FC Kaiserslautern. Dwukrotnie kończył sezon 2. Bundesligi na czwartym miejscu, za każdym razem tuż za strefą awansu lub baraży, a w Pucharze Niemiec doszedł do półfinału, w którym lepszy był Bayern Pepa Guardioli. W lutym 2015 roku mianował kapitanem Willi Orbána, 22-letniego obrońcę. W Kaiserslautern pracował też z czterema Polakami: Mateusz Klich i Kacper Przybyłko dostali szanse pod koniec jego kadencji, Jakub Świerczok został w rezerwach, a Ariel Borysiuk usłyszał, że w jego planach miejsca nie ma. We wrześniu 2015 roku ustąpił po słabym starcie sezonu. Latem 2016 roku objął TSV 1860 Monachium, ale w listopadzie klub zwolnił go, bo inwestor Hasan Ismaik przeforsował tę decyzję wbrew dyrektorowi sportowemu Thomasowi Eichinowi. Było to pierwsze zwolnienie w jego karierze. Później tłumaczył, że miał potem dużo czasu na refleksję, a po Kaiserslautern czuł się wypalony.
Do Pogoni Szczecin trafił 6 listopada 2017 roku, gdy klub był na ostatnim miejscu w Ekstraklasie. Zadzwonił do niego znajomy kibic Pogoni, a z prezesem Jarosławem Mroczkiem i dyrektorem sportowym Dariuszem Adamczukiem spotkał się w Berlinie. Przyjaciele ostrzegali: złamiesz sobie karierę, już nie wrócisz do Niemiec. On wybrał instynkt i skojarzenie z Darmstadt: ostatnie miejsce, stary stadion, dobre rozmowy z władzami. Jechał do Polski z myślą, że znajdzie tu Bałkany, a zastał, jak mówił, Niemcy albo Skandynawię; pierwszym zdziwieniem było to, że nikt nie pali papierosów. Po zimowym obozie w Turcji, na którym piłkarze opowiedzieli, jaką Pogoń chcieliby oglądać, drużyna wyglądała na wiosnę inaczej i utrzymała się w lidze. Z kadry, którą zastał, zostało po czterech latach czterech piłkarzy. Usłyszeli od niego, że nie muszą go kochać, mogą nienawidzić, ale mają wygrywać. Namówił do wypożyczenia z Zagłębia Lubin Adama Buksę, który w Szczecinie się odbudował; Sebastian Walukiewicz stąd w styczniu 2019 roku poszedł do Cagliari. Pogoń zajmowała kolejno siódme (2018/2019), szóste (2019/2020) i dwa razy z rzędu trzecie miejsce (2020/2021 i 2021/2022). Żaden inny trener nie dał klubowi dwóch medali z rzędu. Mistrzostwo uciekło jej w kwietniu: w 2021 roku po porażce 2:4 z Legią w Warszawie, w 2022 po porażce 1:2 z Rakowem Częstochowa w Szczecinie. W marcu 2022 roku Runjaić ogłosił, że po sezonie odchodzi.
Legia Warszawa przedstawiła go w maju 2022 roku po sezonie, który zakończyła na dziesiątym miejscu. Na pierwszej konferencji powiedział po polsku „dzień dobry”, resztę po niemiecku i dodał, że woli, by za niego przemawiały czyny. Przeniósł z Pogoni ustawienie 4-1-4-1, ale po kilku miesiącach zmienił je na trzech środkowych obrońców i Josue za napastnikami. W pierwszym sezonie Legia została wicemistrzem Polski, a 2 maja 2023 roku wygrała Puchar Polski: z Rakowem Częstochowa 0:0 i 6:5 w karnych, choć od siódmej minuty grała w dziesiątkę. W lipcu 2023 roku, także po rzutach karnych z Rakowem, zdobyła Superpuchar. We wrześniu 2023 roku pokonała 3:2 Aston Villę w fazie grupowej Ligi Konferencji Europy, w klubie, w którym kiedyś odbywał staż, a w lutym 2024 roku odpadła z Molde w barażu o 1/8 finału. W kwietniu 2024 roku klub go zwolnił; dyrektor sportowy Jacek Zieliński tłumaczył, że po 15 miesiącach rozwoju ostatnie pół roku przyniosło stagnację. Runjaić mówił później, że to go zaskoczyło, bo chciał dokończyć sezon w grze o tytuł.
Od lipca 2024 roku prowadzi Udinese Calcio. Gino Pozzo wybrał go, bo miał dość oglądania drużyny, która broni się piątką i nie umie utrzymać piłki. Po czterech kolejkach pierwszego sezonu Udinese było liderem Serie A, rozgrywki 2024/2025 skończyło na dwunastym miejscu, a 2025/2026 na dziesiątym. Latem 2024 roku rozważał ściągnięcie Bartosza Slisza, w sierpniu 2025 roku sprowadził Buksę, z którym pracował w Szczecinie. Sam Buksa nazwał go głównym architektem tego transferu.
W Pogoni Runjaić chciał grać proaktywnie, z inicjatywą, i „bronić się ofensywnie”. Drużyna ustawiała się na czterech obrońców, z trzema lub dwoma pomocnikami, z dużą wymianą pozycji, trójkątami skrzydłowy–pomocnik–boczny obrońca i wysoką linią. Pressing wywodzi z obserwacji Kloppa, którego jako amator podglądał na treningach Mainz. Hasło, które lubi powtarzać: „be flex and enjoy”, czyli nie powielać schematów, tylko reagować na boisku. Gdy zmieniała się kadra, zmieniało się ustawienie, bo w jego ujęciu filozofia gry zależy od jakości składu. W Legii przeszedł z czwórki z tyłu na trójkę z wahadłami. W Udinese przeważa 3-4-2-1 lub 3-5-2, z pionową grą na wysokiego napastnika i groźnymi stałymi fragmentami, ale w gorszych momentach Runjaić potrafi w ciągu kilku dni zmienić ustawienie, także na czterech obrońców. Powtarza, że mniej ważne jest, czy to 4-4-2, czy 3-5-2, a bardziej ruch, zasady i wzajemne zrozumienie.
Pracę opiera na szczegółach i wideoanalizie. Jego asystent Dietmar Brehmer opowiadał, że nad dwudziestominutowym materiałem potrafili siedzieć dwa dni i że liczyła się nawet estetyka grafiki. Trener odmierzał odległości między pachołkami miarą kołową, zwracał uwagę na zdjęcia, które piłkarze publikują w mediach społecznościowych, i nie pozwalał opuszczać boiska w przerwie zajęć. Dużo rozmawia indywidualnie. Zasady są jasne: każdy dostaje drugą szansę, po drugiej porażce zaufanie odbudowuje się trudno. Pierwszy z niepokornych, Węgier Adam Gyurcsó, wyjechał na wypożyczenie do Chorwacji. Tomasz Kaczmarek, który w 2020 i 2021 roku był jego asystentem, mówił, że Runjaić patrzy na całość funkcjonowania klubu, nie na jeden mecz, i ma wizję końcowej wersji zespołu.
Liderom zostawia swobodę. Josue w Legii był wolnym elektronem; trener mówił później, że czasem doprowadzał go do szaleństwa, ale w ostatnich trzech latach był jednym z najlepszych piłkarzy klubu. Ostrożnie wprowadza nastolatków i rzadko pozwala im grać od początku do końca meczu, ale w Udinese tłumaczy, że młody piłkarz potrzebuje przede wszystkim działającej drużyny wokół siebie, indywidualnej pracy i cierpliwości. W Polsce przez lata rozmawiał z mediami po niemiecku, z tłumaczem, z Serie A uczy się włoskiego, choć jak mówił, jest kiepskim uczniem. Przyznaje, że w obcym kraju dobrze jest mówić mniej i skupiać się na kluczowych komunikatach, choć z natury jest człowiekiem intuicji i lubi mówić wprost. Szerzej niż samą drużyną interesuje się klubem: w Szczecinie zaglądał do biura prasowego i marketingu, zlecał zmiany w szatni i tunelu.
„Dziś dużo mówi się o trenerach od koncepcji i laptopa. Mogę powiedzieć tylko tyle: laptop mam, koncept też.” (Abendzeitung, czerwiec 2016)
„Kennedy powiedział kiedyś, że człowiek wyląduje na Księżycu w ciągu dekady, a ja widzę swoją karierę podobnie. Sprzedawałem ubezpieczenia i nikt nie wyobrażał sobie, że będę trenował w Serie A.” (Udinese Calcio, czerwiec 2024)
95
meczów
1,23
punktu na mecz
33
zwycięstwa · 18 remisów, 44 porażki
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| od czerwca 2024Serie A | Serie A | 95 | 33-18-44 | 1,23 | |
| 2022–2024Ekstraklasa | Ekstraklasa | 69 | 36-20-13 | 1,86 | |
| 2017–2022Ekstraklasa | Ekstraklasa | 144 | 63-41-40 | 1,60 | |
| 20162. Bundesliga | TSV 1860 Monachium | 2. Bundesliga | 13 | 4-3-6 | 1,15 |
| 2013–20152. Bundesliga | 2. Bundesliga | 76 | 32-27-17 | 1,62 | |
| 2012–20132. Bundesliga | 2. Bundesliga | 31 | 11-10-10 | 1,39 | |
| 2010–2012 |
Kosta Runjaić jest trenerem klubu Udinese Calcio od czerwca 2024.
Kosta Runjaić ma 55 lat. Urodził się 4 czerwca 1971 roku.
Kosta Runjaić urodził się 4 czerwca 1971 roku w Wiedniu, jako syn robotników z Jugosławii. Dorastał w Rüsselsheim pod Frankfurtem, tam zdał maturę i ma niemiecki paszport.
Kosta Runjaić zajął z Pogonią Szczecin trzecie miejsce w sezonach 2020/2021 i 2021/2022, co było pierwszymi dwoma medalami z rzędu w historii klubu. Z Legią Warszawa został wicemistrzem Polski, a w 2023 roku zdobył Puchar Polski i Superpuchar.
Legia Warszawa zwolniła Kostę Runjaicia w kwietniu 2024 roku. Dyrektor sportowy Jacek Zieliński tłumaczył, że po 15 miesiącach rozwoju ostatnie pół roku przyniosło stagnację.
Kosta Runjaić w Pogoni chciał grać proaktywnie i „bronić się ofensywnie”. W Udinese, które prowadzi od lipca 2024 roku, przeważa ustawienie 3-4-2-1 lub 3-5-2 z pionową grą na wysokiego napastnika i groźnymi stałymi fragmentami.





