
Duński trener z Red Bulla, który budował drużyny na pressingu, a w Sheffield Wednesday przetrwał sezon w administracji.
Henrik Pedersen urodził się 2 stycznia 1978 roku w Humlum w zachodniej Jutlandii. Trenować zaczął jako dziewiętnastolatek: prowadził drużyny młodzieżowe Holstebro BK, potem zespoły U16 Esbjerg fB i U19 AGF Aarhus.
W 2008 roku wyjechał do Austrii i dołączył do piłkarskiego imperium Red Bulla jako trener U19 Red Bull Salzburg. W latach 2010–2011 pracował w akademii Red Bull Ghana jako dyrektor techniczny i trener, a od 2011 roku był globalnym koordynatorem rozwoju w pięciu klubach koncernu. Gdy w 2012 roku do Red Bulla przyszedł Ralf Rangnick, Pedersen wrócił do Salzburga, żeby prowadzić U18. Po latach wspominał, że to Rangnick szkolił wszystkich trenerów koncernu, by w całej organizacji obowiązywał jeden kierunek: jeden styl gry i jedna filozofia treningu. To stamtąd wziął ekstremalny pressing, który został jego znakiem rozpoznawczym.
Pierwszą pracę na seniorskim poziomie dostał w lipcu 2014 roku w HB Køge, w drugiej lidze duńskiej. Klub był wtedy szósty w tabeli i zapowiadał awans do Superligaen w ciągu dwóch lat. Pedersen przyniósł z Salzburga całą koncepcję: wysoki pressing przez dziewięćdziesiąt minut i szybkie granie do przodu. Pierwsze tygodnie opisywał jako chaos, a jesienią zespół przegrał z Lyngby 1:7. W grudniu 2015 roku strony rozeszły się za porozumieniem. Wiosną 2016 roku pracował jeszcze jako konsultant w Vendsyssel FF.
Na kolejne dwa lata wyjechał do Niemiec, jako asystent Jensa Kellera w Unionie Berlin. Kellera poznał w Turcji, na zimowym obozie. W sezonie 2016/2017 Union zajął czwarte miejsce w 2. Bundeslidze, a w grudniu 2017 roku obaj trenerzy zostali zwolnieni, mimo że klub był blisko strefy awansu. Pedersen odpowiadał w tym duecie za taktykę i analizę.
30 maja 2018 roku został następcą Torstena Lieberknechta, który po dziesięciu latach opuścił Eintracht Braunschweig po spadku z 2. Bundesligi. Klub zapowiadał grę z agresywnym pressingiem i szybkimi przejściami, ale wyniki nie przyszły. Po jedenastu kolejkach 3. Ligi Eintracht miał jedno zwycięstwo i był ostatni, a 10 października 2018 roku Pedersena zwolniono razem z asystentem Enriciem Vallesem Egido. Następcą został André Schubert.
W czerwcu 2019 roku objął Strømsgodset, ostatnią drużynę norweskiej Eliteserien. Zaczął od porażki 0:4 z Molde, przebudował skład, a w ostatniej kolejce wygrał 2:1 w Kristiansund, co dało jedenaste miejsce i utrzymanie. Kolejny rok klub zbudował wokół młodzieży: do połowy 2020 roku Strømsgodset miało najmłodszą kadrę i najmłodszy wyjściowy skład w Eliteserien, a średnia wieku spadła z 28,5 do 23,3 roku. Dyrektor sportowy Jostein Flo przypisywał Pedersenowi największą zasługę w utrzymaniu z 2019 roku.
W kwietniu 2021 roku media ujawniły zarzuty o rasistowskie wypowiedzi trenera, a do organizacji zawodników NISO wpłynęło siedem anonimowych zgłoszeń. Klub po wewnętrznym postępowaniu najpierw go zostawił, potem 9 kwietnia rozstał się z nim za porozumieniem stron. Pedersen stanowczo odrzucał zarzuty i krytykował sposób prowadzenia sprawy; zaznaczył jednak, że w pojedynczych sytuacjach używał słów, które zostały odebrane inaczej, niż zamierzał, i przeprosił za to. Komisja oskarżycielska Norweskiego Związku Piłkarskiego uznała w czerwcu 2021 roku, że dowody nie wystarczają, by wszcząć postępowanie.
2 lipca 2021 roku wrócił do Danii, do Vendsyssel FF w 1. divisioni, które właśnie odkupił od szwajcarskiego udziałowca Jacob Andersen. Zaczął od zbudowania sztabu: asystenta, trenera przygotowania fizycznego, trenera bramkarzy i analityka. Zapowiadał, że najpierw ułoży fundament defensywny, a potem będzie na nim budował. W sezonie 2022/2023 Vendsyssel zajęło czwarte miejsce.
20 października 2023 roku Pedersen przeszedł do Sheffield Wednesday jako asystent Danny’ego Röhla, którego znał od ponad dziesięciu lat z Red Bulla: Röhl zaczynał karierę w Lipsku, gdy on rozwijał tam filozofię gry. Po odejściu Röhla w lipcu 2025 roku został pierwszym trenerem. Klub był wtedy w ruinie: właściciel nie płacił piłkarzom i sztabowi, 16 zawodników odeszło latem, a przed startem sezonu Pedersen miał w kadrze zaledwie 15 seniorów. W październiku 2025 roku Wednesday weszło w administrację i dostało 12 punktów ujemnych, w grudniu kolejne sześć. Klub spadł z Championship już w lutym 2026 roku, najwcześniej w historii angielskich lig, ale Pedersen nie odszedł. Mówił, że nie potrafi zostawić ludzi w potrzebie. Sezon 2025/2026 zakończył z zerem punktów po odjęciu kar, a w ostatniej kolejce, 2 maja 2026 roku, drużyna wygrała 2:1 z West Bromwich Albion w dniu przejęcia klubu przez nowych właścicieli. Pedersen został na stanowisku w League One, ale 26 października 2026 roku klub podziękował mu za pracę po dwóch porażkach z rzędu, tłumacząc decyzję potrzebą bardziej rozpoznawalnego stylu i większej regularności.
Pedersen jest wychowankiem szkoły pressingu. Jeszcze w HB Køge mówił, że nie interesuje go posiadanie piłki, tylko pressing i szybkie granie do przodu, a jego hasłem było „nie ma strat piłki, jest tylko słaby kontrpressing”. Uczył się tego w systemie Rangnicka, ale w Danii zastrzegał, że sam pressing to dopiero połowa pomysłu: musi iść razem z tym, co drużyna robi z piłką. Za najważniejszą broń uważał defensywę.
W Strømsgodset drużyna grała najczęściej 4-3-3, z intensywnym wysokim pressingiem, który trener chciał uczynić jeszcze bardziej ekstremalnym i elastycznym, oraz z planami B, C i D, gdy rywal broni się nisko. Przy wyborze piłkarzy patrzył na człowieka za zawodnikiem: liczyły się skuteczność, tworzenie wartości i inspirowanie innych, a „szare myszy” nie miały tam miejsca. Stawiał na młodych i wytrzymałych, a przed meczem układał plan gry odpowiadający na trzy pytania: co, dlaczego i jak. Każdy z asystentów odpowiadał za indywidualną rozmowę z mniej więcej ośmioma zawodnikami po meczu; on sam deklarował, że daje szczerą, czasem ostrą ocenę. Podczas treningu potrafił zatrzymać zajęcia i zapytać kapitana, co zmieniłby w ustawieniu. Sam ćwiczy jogę i medytację.
W Wednesday w sezonie 2025/2026 zespół grał trójką obrońców, a w sezonie 2026/2027 trener najczęściej wystawiał 4-2-3-1. Krytycy zarzucali mu brak zmian ustawienia i rotacji, choć w sezonie 2025/2026 miał do dyspozycji kadrę złożoną w dużej części z młodzieży.
„Nie ma strat piłki, jest tylko słaby kontrpressing.” (Tipsbladet, sierpień 2014)
„Jestem taktycznym świrem, tak jak on, ale taktyka to tylko jedna rzecz: nie działa, jeśli człowiek stojący za piłkarzem nie działa.” (The Star, październik 2023)
16
meczów
1,44
punktu na mecz
6
zwycięstw · 5 remisów, 5 porażek
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| od lipca 2025od Championship do League One | od Championship do League One | 16 | 6-5-5 | 1,44 | |
| 2021–2023 | Vendsyssel | ||||
| 2019–2021 | Strømsgodset | ||||
| 2018 | 1 | 0-0-1 | 0,00 | ||
| 2014–2015 | HB Køge |