Henning Berg

Pochodzenie

Henning Stille Berg urodził się 1 września 1969 roku w Eidsvoll pod Oslo. Zaczynał w KFUM Oslo, potem grał w Vålerendze i Lillestrøm, a w 1993 roku jako 23-latek trafił do Blackburn Rovers. Po latach mówił, że to tam naprawdę wyrósł na piłkarza: trenerem był Kenny Dalglish, nikt nie mógł być większy od niego, a klub prowadzono jak rodzinę. Z Blackburn zdobył mistrzostwo Anglii w 1995 roku, a po powrocie do klubu także Puchar Ligi w 2002 roku.

W środku tego okresu, w latach 1997-2000, grał w Manchesterze United, gdzie w 1999 roku wygrał trzy trofea. Sir Alex Ferguson obserwował go od czasów, gdy Norweg miał 17 albo 18 lat, ale przepisy o pozwoleniach na pracę uniemożliwiały wtedy transfer. Ferguson wspominał jego „taktyczną dociekliwość” i chęć dyskusji o niuansach stylu gry. Berg skończył karierę w Glasgow Rangers (2003/2004), a w reprezentacji Norwegii zagrał sto razy. Jego biografię, napisaną przez norweskiego dziennikarza Joachima Førsunda, wydano w 2015 roku także po polsku.

Kariera trenerska

Trenerem został wcześniej, niż planował. Po zakończeniu gry latem 2004 roku pracował jako ekspert Canal+ i TV 2, a wiosną 2005 roku zgłosił się Lyn Oslo. Berg mówił, że nie zamierzał zaczynać tak szybko, ale dla niego klub był idealny: stołeczny, z zaangażowanym właścicielem. Debiutował 24 kwietnia 2005 roku, remisem ze Startem, a w pierwszym sezonie Lyn zajął trzecie miejsce w ekstraklasie. W sierpniu 2008 roku ogłoszono, że po sezonie przejmie Lillestrøm, ale po niepokojach w Lynie odszedł z klubu we wrześniu. Do Lillestrøm trafił 21 października 2008 roku, na dwie kolejki przed końcem, gdy zespół miał trzy punkty nad strefą spadkową. Wygrał z Rosenborgiem 4:2 i zapewnił klubowi miejsce w lidze, ale potem miał kłopoty z wynikami i w październiku 2011 roku został zwolniony.

Pod koniec października 2012 roku Blackburn, jego dawny klub, zatrudnił go w Championship po odejściu Steve'a Keana. Przetrwał 57 dni i dziesięć meczów, z jednym zwycięstwem. Mówił później, że drużyna była źle zbalansowana i nie zdążył jej poprawić w styczniu. Po latach przyznał z kolei, że odmówić klubowi z takimi wspomnieniami było mu bardzo trudno, ale Blackburn dopiero co spadł z Premier League, miał wielką wymianę kadry i nie był gotowy na awans. Berg wrócił do pracy eksperta, a w grudniu 2013 roku został trenerem Legii Warszawa.

W stolicy zastąpił Jana Urbana i przedstawił się po angielsku, obiecując naukę polskiego. Zapowiedział, że nie będzie menedżerem w angielskim stylu: tytuł w Legii brzmi „pierwszy trener”, a w sprawach transferów ma ściśle współpracować z dyrektorem sportowym. Do sztabu wziął znanych sobie z Norwegii Pål Arne Johansena i Kazimierza Sokołowskiego, a przygotowanie fizyczne powierzył Geirowi Kasene. Legia prowadziła wtedy w tabeli, ale odpadła z Ligi Europy w rozczarowującym stylu. Berg zmienił trening i sposób gry: odszedł od ciężarów po jesiennej fali kontuzji, wprowadził testy ruchowe FMS i dopracowywał organizację po stracie piłki. W sezonie 2013/2014 obronił mistrzostwo Polski, a fetę na Starówce nazwał największą, jaką widział w życiu. Latem 2014 roku Legia wygrała z Celtikiem 4:1 w eliminacjach Ligi Mistrzów i 2:0 w rewanżu, ale awans zabrał jej walkower za wpisanie do protokołu zawieszonego Bartosza Bereszyńskiego. Zespół wziął się w garść i wywalczył Ligę Europy, w której po raz pierwszy w historii wygrał grupę. Berg zdobył z Legią także Puchar Polski (finał z Lechem 2:1, 2 maja 2015 roku), ale w lidze przegrał walkę o tytuł z Lechem Poznań. W październiku 2015 roku klub zwolnił go po remisie 2:2 z Górnikiem Zabrze. Prezes Bogusław Leśnodorski tłumaczył później prosto, że w Legii mistrzostwo to absolutne minimum. Berg powtarzał, że nie zasłużył na zwolnienie i że pod koniec pracy trudno mu było przez to, co działo się na klubowych korytarzach. Dodawał, że nie dostał medalu za Puchar Polski.

W maju 2016 roku objął węgierskie Videoton i po roku zakończył pracę za porozumieniem stron. Zespół miał najwięcej strzelonych goli i najmniej straconych, ale po dramatycznej ostatniej kolejce zajął drugie miejsce, a z Pucharu Węgier odpadł w 1/16 finału z trzecioligowym Budafokiem. W lipcu 2018 roku przejął zagrożony spadkiem Stabæk i uratował go w barażu z Aalesund (2:1). W czerwcu 2019 roku opuścił klub, by pracować na Cyprze.

Omonia Nikozja była wtedy szósta w lidze, a nowi właściciele chcieli wracać na szczyt. W sezonie 2019/2020, przerwanym przez pandemię, zespół prowadził w tabeli, ale tytułu nie przyznano. W sierpniu 2020 roku wyeliminował w Warszawie Legię, swój były klub, w II rundzie kwalifikacji Ligi Mistrzów: wygrał 2:0 po dogrywce, a gospodarze od 56. minuty grali w osłabieniu po drugiej żółtej kartce Igora Lewczuka. Potem Omonia wyeliminowała Crveną Zvezdę w rzutach karnych, odpadła z Olympiakosem i po raz pierwszy w swojej historii zagrała w fazie grupowej Ligi Europy. Mistrzostwo Cypru wywalczyła 4 maja 2021 roku, pierwsze od 2010 roku, a w 2021 roku zdobył z nią także Superpuchar Cypru. W lutym 2022 roku stracił pracę, gdy zespół po raz pierwszy od wprowadzenia obecnego systemu nie awansował do grupy mistrzowskiej.

Od lipca 2022 do kwietnia 2023 roku prowadził Pafos, potem szwedzkie AIK. Do Solny przyszedł latem 2023 roku, w kryzysie, i uratował klub przed spadkiem. W czerwcu 2024 roku sam złożył wypowiedzenie, tłumacząc, że on i klub inaczej patrzą na grę i rozwój zespołu. W sierpniu 2024 roku objął AEK Larnaka, a w maju 2025 roku wygrał z nim Puchar Cypru w rzutach karnych. W lidze zespół zajął czwarte miejsce. Kilka godzin po ogłoszeniu rozstania z AEK Omonia ogłosiła jego powrót. W sezonie 2025/2026 Berg poprowadził ją do drugiego tytułu, który przypieczętował 2 maja 2026 roku. Omonia zdobyła rekordowe 87 punktów i miała osiemnaście punktów przewagi nad drugim AEK. W Lidze Konferencji doszła do play-off, gdzie odpadła z Rijeką; w fazie ligowej przegrała 0:1 z Rakowem Częstochowa. Wiosną 2026 roku nazywał ligę cypryjską dobrą: prawie każdy klub ma w niej 16-17 obcokrajowców i wielu zagranicznych trenerów. W grudniu 2025 roku, patrząc na kryzys Legii, powiedział, że jest zaskoczony, iż klub znów ma te same problemy co kilka lat wcześniej.

Styl i metody

Berg lubi porządek. W Legii drużyna dostała rozpisane zachowania na każdą sytuację na boisku, a schematy ćwiczono do znudzenia; każdy trening poprzedzała odprawa. Nie przerywał źle wykonywanego ćwiczenia, tylko pozwalał je skończyć i dopiero potem tłumaczył błędy. Ustawiał zespół w 4-2-3-1 i zapowiadał grę ofensywną, ale podkreślał, że formacje i detale mogą zmieniać się z meczu na mecz, a reguły ataku i obrony pozostają te same. Legia pod jego wodzą grała chłodno i poukładanie, a krytycy zarzucali jej brak polotu.

Na Cyprze rozwinął tę metodę. W sezonie 2025/2026 Omonia najczęściej wychodziła w 4-2-3-1, a Berg planował każdy etap sezonu z wyprzedzeniem. Przy napiętym kalendarzu rotował skład, żeby w pucharach móc wykorzystać całą kadrę. Jego druga Omonia gra bardziej ofensywnie niż ta z 2021 roku: tytuł zdobywała wtedy, strzelając 55 goli w 36 meczach, a w sezonie 2025/2026 miała po trzydziestu meczach już 71.

Za wzór przywódcy uważa Fergusona. Berg opowiadał, że szef Manchesteru United wyciągał z każdego to, co najlepsze, dawał piłkarzom swobodę i nie miał stu zasad, ale oczekiwał pełnego zaangażowania. Zdarzało mu się dzwonić do niego po radę jeszcze w czasach Legii.

Wypowiedzi

„Chcę zostać najlepszym szkoleniowcem, jakim tylko mogę być. Dlatego lepsi muszą być także piłkarze, którzy tu są. Moją pracą jest dotarcie do ich potencjału” (Polsat Sport, maj 2014).

„Z każdego zawodnika potrafił zawsze wyciągnąć wszystko to, co najlepsze” (Fakt, grudzień 2013).