
Pomocnik Galatasaray, Atlético i Barcelony, który jako trener wygrał ligę z Eyüpsporem w 2024 roku i z Szachtarem Donieck w 2026.
Arda Turan urodził się 30 stycznia 1987 roku w Stambule. Ojciec pracował w obsłudze naziemnej Turkish Airlines, matka prowadziła dom, oboje kibicowali Galatasaray. Jako jedenastolatek był chłopcem do podawania piłek na stadionie klubu, a w 1999 roku dostał kartę do akademii Galatasaray. Kapitanem pierwszego zespołu został w wieku 22 lat.
Do Atlético Madryt trafił w 2011 roku. Od grudnia tamtego roku trenował go tam Diego Simeone, z którym wygrał Ligę Europy w 2012 roku i mistrzostwo Hiszpanii w 2014. W ostatniej kolejce tamtego sezonu zszedł z boiska z kontuzją już po 23 minutach meczu na Camp Nou, płakał w szatni i o golu Godína, który dał tytuł, dowiedział się po okrzyku opiekuna sprzętu. W tym samym roku Atlético przegrało finał Ligi Mistrzów po golu straconym po rzucie rożnym, co Turan nazywa największym smutkiem w swoim życiu. W 2015 roku przeszedł do Barcelony, gdzie przez zakaz transferowy klubu przez pół roku w ogóle nie mógł grać. Z Barceloną również został mistrzem Hiszpanii. W reprezentacji Turcji zagrał 100 razy (2006–2017), karierę zakończył 12 września 2022 roku w Galatasaray.
Taktyką interesował się, zanim został trenerem. Mówił, że jako zawodnik sam wpływał na ustawienie drużyny, a Fatih Terim często zabierał go do sali analiz. W grudniu 2022 roku razem z Burakiem Yılmazem, Semihem Kayą, Gökhanem Gönülem i Mehmetem Topalem wziął udział w kursie trenerskim UEFA A i B organizowanym przez TFF w Antalyi. Zapowiadał wtedy, że chce być „trenerem systemu, trenerem szkoły”.
Pierwszą pracę dostał 14 kwietnia 2023 roku w Eyüpsporze, klubie ze Stambułu grającym w drugiej lidze. Zespół przez 26 kolejek prowadził w tabeli, potem osłabł i spadł na trzecie miejsce, a trener Zafer Turan został zwolniony po porażce z Gençlerbirliği. Turan przejął drużynę w trakcie sezonu, choć planował zacząć od okresu przygotowawczego. Zgodził się, bo przekonała go rozmowa z prezesem Muratem Özkayą. W sztabie znaleźli się Atila Gerin, Kerem Yavaş, Umut Eskiköy i Murat Üner, a w szatni dawni koledzy z boiska: Ömer Bayram, Ryan Babel i Umut Bulut. Debiutował 16 kwietnia w Göztepe. Sezon zasadniczy Eyüpspor skończył na szóstym miejscu, w barażach pokonał Sakaryaspor, ale odpadł z Bodrum FK. Po tej porażce powiedział sztabowi, że w następnym sezonie zostaną mistrzami.
W sezonie 2023/2024 Eyüpspor objął prowadzenie w drugiej kolejce i oddał je dopiero na mecie. Awans do ekstraklasy zapewnił sobie na pięć kolejek przed końcem, a ligę zamknął wygraną 4:0 z Erzurumsporem. Był to pierwszy awans klubu do Süper Lig w historii. Turan tłumaczył, że druga liga turecka stoi na grze z kontry, prezesi tracą cierpliwość, trenerzy nie mogą niczego próbować, a wszyscy cofają się za piłkę. Jego zespół grał odwrotnie i bił rekordy: posiadania piłki, przebiegniętego dystansu i średniej goli.
W Süper Lig celem było utrzymanie. Beniaminek zremisował z Galatasaray 2:2 i z Fenerbahçe 1:1, a Emre Mor, dawny wielki talent tureckiej piłki, odzyskał pod Turanem formę i po ośmiu latach wrócił do reprezentacji. Eyüpspor o puchary walczył do ostatniej kolejki i zakończył sezon 2024/2025 na szóstym miejscu. Turan odszedł po ostatnim meczu z Antalyasporem, mówiąc, że w klubie zostawił tożsamość gry i że „ten zeszyt został zamknięty”.
27 maja 2025 roku został trenerem Szachtara Donieck, następcą Marino Pušicia i 39. szkoleniowcem w historii klubu. Była to jego pierwsza praca za granicą. Szachtar od 2014 roku nie gra w Doniecku, w sezonie 2025/2026 ligowe mecze domowe rozgrywał głównie we Lwowie, a europejskie w Krakowie. Turan mówił, że ani przez chwilę nie zawahał się przed przyjazdem do kraju objętego wojną. Po debiucie 19-letniego Brazylijczyka Isaque w Lidze Mistrzów przypomniał zdjęcie z telefonu: w hotelowym lobby, podczas bombardowania, przykrywa kocem śpiącego nastolatka.
Polska stała się ważnym punktem tego sezonu. Turan dziękował Polakom za gościnność, mówiąc, że „Polska otworzyła swoje drzwi i pomaga nam przezwyciężyć te trudności”, a Wojciecha Szczęsnego nazwał fantastycznym bramkarzem i fantastyczną postacią. W fazie ligowej Ligi Konferencji Szachtar przegrał z Legią Warszawa 1:2. W marcu 2026 roku w 1/8 finału trafił na Lecha Poznań. Pierwszy mecz wygrał w Poznaniu 3:1. Zapytany po nim o atmosferę na stadionie Lecha, odpowiedział, że szanuje kibiców, „ale jestem z Galatasaray”, a najlepszych na świecie ma właśnie ten klub. Zaraz potem ostrzegał swoich, że z mistrzem kraju trzeba się liczyć, i przypominał rewanż Barcelony z PSG z 2017 roku, w którym sam grał i w którym odrobiono cztery gole straty. W rewanżu w Krakowie Szachtar przegrał 1:2 i ledwo utrzymał awans. Turan przyznał, że do przerwy, przy 0:2, drużyna „spanikowała”.
W ćwierćfinale Szachtar wyeliminował AZ Alkmaar, a w półfinale przegrał z Crystal Palace 2:5 w dwumeczu. Turan został trzecim trenerem, z którym klub doszedł do półfinału europejskiego pucharu. 10 maja 2026 roku Szachtar wygrał 4:0 w Połtawie i na trzy kolejki przed końcem zapewnił sobie 16. mistrzostwo Ukrainy w historii, pierwsze od sezonu 2023/2024 i pierwsze dla Turana. Na ceremonię wyszedł z flagami Turcji i Ukrainy. W sezonie 2026/2027 Szachtar gra w fazie ligowej Ligi Mistrzów, którą zaczął remisem 1:1 na wyjeździe z PSV Eindhoven.
Turan składa swój styl z cudzych elementów i mówi o tym otwarcie. Od Simeone przejął obronę: ustawienie w bloku, kompaktowość, pressing, zamykanie podań między liniami, ustawienie 4-4-2 bez piłki. Od Luisa Enrique atak pozycyjny i szukanie rozwiązań przeciw rywalowi, który się cofnął. Luis Enrique jest dla niego wzorem w ofensywie także po ludzku: gdy Turan był z rodziną na łodzi, trener Barcelony podpłynął do niej wpław, żeby się przywitać. Terim nauczył go budowania relacji z piłkarzami i decyzji pod presją, Óscar Ortega okresu przygotowawczego, Mono Burgos stałych fragmentów. Własny styl nazywa „Estilo Arda Turan”. W Eyüpsporze opisywał swoją filozofię dwoma słowami: podanie i reakcja.
Z Atlético wyniósł też charakter. Simeone powtarzał piłkarzom, że nie są Messim, więc muszą pracować więcej od tych, którzy są lepsi, a Turan uznaje go za pierwszego, który wyciągnął go ze strefy komfortu i „przekonał do obrony”. Przypomina też przemowę Simeone o różnicy klas między Realem a Atlético: kiedy rywale lecieli do Los Angeles w okularach i garniturach, Atlético o siódmej rano ćwiczyło siłę w Segowii, bo tylko praca pozwalała im z nimi walczyć. We wrześniu 2023 roku pokazał dwudziestu kilku dziennikarzom godzinną prezentację ze stu slajdami: o formacjach w obronie i ataku, porównaniach z innymi ligami i metodach treningowych. Z Hiszpanii przeniósł też surowe przygotowania: zajęcia od szóstej rano, trzy razy dziennie, bo chce, żeby zespół czuł się gotowy tak jak on kiedyś. Najwięcej inwestuje w przygotowanie fizyczne, dział analiz, psychologa i zespół medyczny. Zdarza mu się późną nocą analizować mecze w ośrodku treningowym, i wtedy, jak mówił, lepiej rozumie Simeone.
W obu klubach zespoły Turana budowały grę wokół piłki. W Szachtarze prowadzi je zwykle w ustawieniu 4-1-4-1 z jednym defensywnym pomocnikiem, rzadziej 4-3-3. W fazie ataku skrzydłowi wychodzą wysoko, więc układ zmienia się w 4-1-5, a w razie potrzeby w 3-1-6. W rewanżu z Lechem Turan sam wskazał, że skrzydłowi schodzili zbyt głęboko i brakowało przekątnych podań, więc po przerwie przeszedł na 3-1-6. Mówi o „kulturze kontroli gry”: rywal nie może mieć piłki dłużej niż Szachtar. Przeciw PSV, które grało pressingiem indywidualnym, powiedział zespołowi, że grając tak jak PSV, nie wygra, i kazał atakować półprzestrzenie między liniami.
W Eyüpsporze po awansie przyznawał, że w Süper Lig trzeba umieć cofnąć się za piłkę, ale dodawał, że posiadanie nie zniknie z gry; zdarzały się mecze z 70 procentami posiadania. Do piłkarzy ma jedną zasadę, którą nazywa swoją: nie okłamuje ich, ale niczego nie obiecuje. Do motywacji nie wystarcza mu mowa przed meczem. Może to być cisza, piosenka, film albo krótka rozmowa w cztery oczy. Za liderów szatni w Szachtarze uznaje Matwijenkę, Pedrinho, Bondara i Marlona Santosa.
„Chcę stworzyć w moim kraju kulturę, w której dominują systemy, ustawienia i dynamika futbolu.” (Sky Sports, listopad 2024)
„W dwóch pierwszych strefach boiska stawiam na dyscyplinę i strukturę, a w ostatniej tercji na połączenie talentu i swobody.” (AS, listopad 2025)
63
mecze
2,13
punktu na mecz
40
zwycięstw · 14 remisów, 9 porażek
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| od sierpnia 2025Ukraińska Premier Liha | Ukraińska Premier Liha | 63 | 40-14-9 | 2,13 | |
| 2025 | 4 | 3-1-0 | 2,50 | ||
| 2023–2025Süper Lig | Süper Lig | 36 | 15-8-13 | 1,47 |
Arda Turan jest trenerem klubu Szachtar Donieck od sierpnia 2025.
Arda Turan ma 39 lat. Urodził się 30 stycznia 1987 roku.
Arda Turan zapewnił Szachtarowi Donieck mistrzostwo Ukrainy 10 maja 2026 roku, po wygranej 4:0 w Połtawie na trzy kolejki przed końcem. Był to 16. tytuł w historii klubu i pierwszy dla Turana jako trenera.
Arda Turan awansował z Eyüpsporem do Süper Lig w sezonie 2023/2024. Klub objął prowadzenie w drugiej kolejce i oddał je dopiero na mecie, a awans zapewnił sobie na pięć kolejek przed końcem. Był to pierwszy awans Eyüpsporu do ekstraklasy w historii.
Szachtar Donieck pod wodzą Ardy Turana doszedł w sezonie 2025/2026 do półfinału Ligi Konferencji. W 1/8 finału wyeliminował Lecha Poznań, w ćwierćfinale AZ Alkmaar, a z Crystal Palace przegrał 2:5 w dwumeczu.
Zespoły Ardy Turana budują grę wokół piłki. W Szachtarze prowadzi je zwykle w ustawieniu 4-1-4-1, rzadziej 4-3-3, a w ataku skrzydłowi wychodzą wysoko i układ zmienia się w 4-1-5. Obronę wziął od Diego Simeone, a atak pozycyjny od Luisa Enrique.





