W tegorocznym podsumowaniu najlepszych transferów w Europie czas na rosyjską Premier Ligę. W mijającym roku zdecydowanie najgłośniej było o działaniach właściciela Anży Machaczkała, Sulejmana Kerimowa, który na nowych zawodników wydał ponad 100 milionów euro. Nie oznacza to jednak, że jego konkurenci biernie przyglądali się wzmocnieniom dagestańskiego klubu.
Niniejsze zestawienie zdominowali gracze Anży Machaczkała, którzy zajęli połowę możliwych miejsc. Jak się jednak okazuje, dobry piłkarz nie musi kosztować grubych milionów euro.
10. Stipe Pletikosa, Spartak Moskwa – FK Rostów nad Donem, wolny transfer
11 meczów ligowych, 11 wpuszczonych bramek
Przez ostatnie dwa lata wygrzewał ławkę rezerwowych, najpierw w Spartaku Moskwa, a następnie w Tottenhamie. Selekcjoner reprezentacji Chorwacji, Slaven Bilić, postawił mu ultimatum: „Albo będziesz grał regularnie, albo pożegnasz się z kadrą”. Pletikosa wziął sobie tę radę do serca, schował dumę do kieszeni i zaczął szukać nowego klubu. W przeciwieństwie do jego poprzednich pracodawców FK Rostów nie walczy o europejskie puchary, lecz o utrzymanie w lidze. Chorwat zakasał rękawy i w ciągu trzech miesięcy wydatnie pomógł swojej drużynie w awansie z 14. na 10. miejsce w tabeli. Stipe Pletikosa z pewnością nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i pewnie po Euro 2012 zobaczymy go w zespole z wyższej półki.
9. Roberto Carlos, Corinthians Sao Paulo – Anży Machaczkała, wolny transfer
25 meczów ligowych, 3 bramki, 4 asysty
Jurij Żyrkow lepiej czuje się w Rosji niż na obczyźnie (fot. sovsport.ru)
Pierwszy gracz o wielkim nazwisku sprowadzony do Machaczkały. Początkowo dziennikarze zajmowali się jedynie zarobkami Brazylijczyka, a także prześwietlali prezenty, jakimi obdarowywał go właściciel klubu, Sulejman Kerimow. Mistrz świata z 2002 roku otrzymał na urodziny najdroższe auto świata, Bugatti Veyrona. Roberto Carlos nie zajmował się jednak liczeniem pieniędzy na koncie, a także biciem rekordów prędkości w swym nowym cacku. Długoletni filar Realu Madryt nie zapomniał, jak się kopie piłkę, i jego strzały z rzutów wolnych nadal budzą podziw wśród kibiców i postrach wśród bramkarzy. Pod koniec roku Brazylijczyk został nawet tymczasowym trenerem Anży, lecz w wywiadach przyznaje, że chce grać do czterdziestki i emerytura go nie interesuje.
8. Jurij Żyrkow, Chelsea Londyn – Anży Machaczkała, 15 mln euro
13 meczów ligowych, 1 bramka, 6 asyst
Po nieudanej próbie podbicia ligi angielskiej postanowił wrócić do ojczyzny. Jego były klub, CSKA, nie był zainteresowane płaceniem mu ogromnego wynagrodzenia, z czego skwapliwie skorzystali włodarze Anży. Decyzja Żyrkowa rozeźliła rosyjskich kibiców i chyba żaden zawodnik poza Wellitonem nie był jesienią tak wygwizdywany jak lewoskrzydłowy z Tambowa. Piłkarz nie przejął się jednak tym chłodnym przyjęciem i wrócił do dyspozycji, z jakiej znano go przed wyjazdem do Chelsea. Zdołał się już zemścić na CSKA, gdyż to po faulu na nim Samuel Eto’o zdobył bramkę, która dala Anży wygraną.
Miał być dublerem Jucileia da Silvy na pozycji defensywnego pomocnika, ale skorzystał na kontuzji Brazylijczyka i przez cały rok opuścił tylko jeden mecz ligowy. W przeciwieństwie do niektórych przepłaconych gwiazdek Anży reprezentant Uzbekistanu utrzymywał równą i wysoką formę przez cały rok. To dzięki temu Sulejman Kerimow postanowił wykupić go z Pachtakoru Taszkient i dziś Ahmedow należy do najlepszych defensywnych pomocników w lidze. Cechuje go duża ambicja, chce być pierwszym Uzbekiem w angielskiej Premier League. Jeśli nie obniży swych lotów, to ten cel już wkrótce może zostać osiągnięty.
6 . Domenico Criscito, Genoa FC – Zenit Sankt Petersburg, 11 mln euro
13 meczów ligowych, 0 bramek, 2 asysty
Szkoleniowiec Zenitu Sankt Petersburg, Luciano Spalletti, w kończącym się roku nie był zbyt aktywnym graczem na rynku transferowym. Do ekipy znad Newy dołączył tylko jeden nowy piłkarz, Domenico Criscito. Reprezentant Włoch, który wygrał z Aleksandarem Lukoviciem rywalizację na lewej obronie, nie potraktował przeprowadzki do Rosji jako zsyłki i gra chyba jeszcze lepiej niż w Serie A. Już w debiucie ligowym przeciwko CSKA zanotował asystę, a przez całą jesień opuścił ledwie jedno spotkanie, szybko stając się ostoją zespołu broniącego tytuł mistrza Rosji. Criscito równie dobrze spisywał się w meczach Ligi Mistrzów.
5. Emmanuel Emenike, Fenerbahce Stambuł – Spartak Moskwa, 10 mln euro
11 meczów ligowych, 8 bramek, 3 asysty
Do Spartaka trafił w niecodziennych okolicznościach, tuż bowiem po transferze do Fenerbahce Stambuł, na jaw wyszła jego korupcyjna działalność w Turcji. „Kanarki” błyskawicznie pozbyły się gracza handlującego meczami, na czym skorzystała ekipa z Łużnik. Nigeryjczyk zastąpił w talii Walerego Karpina Wellitona, który zamiast strzelaniem bramek zajął się kopaniem bramkarzy i jego kariera w Rosji gwałtownie zahamowała. Na zachowaniu bramkostrzelnego Brazylijczyka skorzystał Emenike i dziś to on jest numerem 1 w ataku Spartaka. Nocny koszmar defensorów Lokomotiwu Moskwa – w dwóch meczach przeciwko lokalnemu rywalowi gracz z Czarnego Lądu aż pięciokrotnie trafił do siatki. Świąteczny humor musiał mu zmącić fakt, że turecka prokuratura postawiła mu zarzut korupcji.
4. Mbark Boussoufa, Anderlecht Bruksela – Anży Machaczkała, 8 mln euro
26 meczów ligowych, 4 bramki, 7 asyst
Dla Kameruńczyka przenosiny do Anży wiązały się z gwałtownym wzrostem zarobków (fot. fc-anji.ru)
O filigranowego Marokańczyka Anży długo musiało walczyć z Terekiem. Boussoufa po kilkutygodniowych negocjacjach wybrał ofertę z Dagestanu i z miejsca zabrał się do pracy. Podobnie jak za czasów gry w Anderlechcie strzelał, podawał, dryblował i asystował, co sprawiło, że jego nowy klub wciąż ma szansę na awans do europejskich pucharów. Widać też wyraźny postęp wychowanka szkółki Ajaksu Amsterdam w nauce języka rosyjskiego. W swym ostatnim tegorocznym występie Boussoufa ujrzał bowiem czerwoną kartkę za zwyzywanie sędziego w ojczystej mowie Puszkina i Dostojewskiego.
3. Joaozinho, Lewski Sofia – FK Krasnodar, 1 mln euro
29 meczów ligowych, 5 bramek, 9 asyst
Chyba największe odkrycie sezonu w Premier Lidze. Brazylijski lewoskrzydłowy trafił do beniaminka z Krasnodaru za śmieszną jak na rosyjskie warunki sumę miliona euro. Dziś jest wart co najmniej trzy razy tyle. Joaozinho wespół z Jurą Mowsisjanem odpowiadał za grę ofensywną FK, co wychodziło im na tyle dobrze, że drużyna trenowana przez Slavoljuba Muslina długo liczyła się w walce o awans do grupy mistrzowskiej. Już dziś znajduje się pod baczną obserwacją skautów ligowej czołówki. Oby tylko były gwiazdor ligi bułgarskiej nie podążył drogą swojego rodaka Ricardo Jesusa, który w słabym Spartaku Nalczik wyróżniał się na tyle, że trafił do CSKA Moskwa, a tam zasiadł na ławce rezerwowych.
2. Samuel Eto’o, Inter Mediolan – Anży Machaczkala, 27 mln euro
11 meczów ligowych, 8 bramek, 3 asysty
Tego pana nie trzeba chyba przedstawiać nikomu. Z FC Barcelona i Interem Mediolan zwyciężył w Lidze Mistrzów, a liczba jego pozostałych trofeów może wpędzić w kompleksy. Anży mogło go skusić tylko jednym – gigantyczną pensją. Kameruńczyk jest obecnie najlepiej zarabiającym piłkarzem świata, a w Machaczkale jest otoczony boską czcią. Jeden z kibiców potrafił wbiec na boisko tylko po to, aby ucałować jego buty. Eto’o nie przejął się tym zbytnio i nadal robi to, co umie najlepiej, czyli strzela gole. Na swoje pierwsze trafienie w Rosji czekał tylko 20 minut, a przed końcem roku wpisał się na listę strzelców jeszcze siedmiokrotnie.
1. Lacina Traore, CFR Cluj – Kubań Krasnodar, 4 mln euro
27 meczów ligowych, 15 bramek, 4 asysty
Drugi po Seydou Doumbii znakomity snajpera z Wybrzeża Kości Słoniowej, który zarabia na chleb w Rosji. Jego transfer do Kubania był sporym zaskoczeniem. Afrykański wieżowiec znajdował się na liście życzeń połowy drużyn Premier League, z Arsenalem Londyn na czele. Traore wybrał jednak transfer do ekipy trenowanej przez Dana Petrescu i jak na razie obaj mogą być bardzo zadowoleni z tej transakcji. Rumuński szkoleniowiec otrzymał za rozsądne pieniądze napastnika kompletnego. W tym sezonie ligowym jedynie Aleksandr Kierżakow i wspomniany wcześniej Doumbia legitymują się lepszą skutecznością niż były gracz CFR Cluj. Ostatnio Anży zaoferowało 30 mln euro za Traore, lecz Petrescu postawił weto. Latem może już mu się to nie udać.
W tegorocznym podsumowaniu najlepszych transferów w Europie czas na rosyjską Premier Ligę. W mijającym roku zdecydowanie najgłośniej było o działaniach właściciela Anży Machaczkała, Sulejmana Kerimowa, który na nowych zawodników wydał ponad 100 milionów euro. Nie oznacza to jednak, że jego konkurenci biernie przyglądali się wzmocnieniom dagestańskiego klubu.
Niniejsze zestawienie zdominowali gracze Anży Machaczkała, którzy zajęli połowę możliwych miejsc. Jak się jednak okazuje, dobry piłkarz nie musi kosztować grubych milionów euro.
10. Stipe Pletikosa, Spartak Moskwa – FK Rostów nad Donem, wolny transfer
11 meczów ligowych, 11 wpuszczonych bramek
Przez ostatnie dwa lata wygrzewał ławkę rezerwowych, najpierw w Spartaku Moskwa, a następnie w Tottenhamie. Selekcjoner reprezentacji Chorwacji, Slaven Bilić, postawił mu ultimatum: „Albo będziesz grał regularnie, albo pożegnasz się z kadrą”. Pletikosa wziął sobie tę radę do serca, schował dumę do kieszeni i zaczął szukać nowego klubu. W przeciwieństwie do jego poprzednich pracodawców FK Rostów nie walczy o europejskie puchary, lecz o utrzymanie w lidze. Chorwat zakasał rękawy i w ciągu trzech miesięcy wydatnie pomógł swojej drużynie w awansie z 14. na 10. miejsce w tabeli. Stipe Pletikosa z pewnością nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i pewnie po Euro 2012 zobaczymy go w zespole z wyższej półki.
9. Roberto Carlos, Corinthians Sao Paulo – Anży Machaczkała, wolny transfer
25 meczów ligowych, 3 bramki, 4 asysty
Jurij Żyrkow lepiej czuje się w Rosji niż na obczyźnie (fot. sovsport.ru)
Pierwszy gracz o wielkim nazwisku sprowadzony do Machaczkały. Początkowo dziennikarze zajmowali się jedynie zarobkami Brazylijczyka, a także prześwietlali prezenty, jakimi obdarowywał go właściciel klubu, Sulejman Kerimow. Mistrz świata z 2002 roku otrzymał na urodziny najdroższe auto świata, Bugatti Veyrona. Roberto Carlos nie zajmował się jednak liczeniem pieniędzy na koncie, a także biciem rekordów prędkości w swym nowym cacku. Długoletni filar Realu Madryt nie zapomniał, jak się kopie piłkę, i jego strzały z rzutów wolnych nadal budzą podziw wśród kibiców i postrach wśród bramkarzy. Pod koniec roku Brazylijczyk został nawet tymczasowym trenerem Anży, lecz w wywiadach przyznaje, że chce grać do czterdziestki i emerytura go nie interesuje.
8. Jurij Żyrkow, Chelsea Londyn – Anży Machaczkała, 15 mln euro
13 meczów ligowych, 1 bramka, 6 asyst
Po nieudanej próbie podbicia ligi angielskiej postanowił wrócić do ojczyzny. Jego były klub, CSKA, nie był zainteresowane płaceniem mu ogromnego wynagrodzenia, z czego skwapliwie skorzystali włodarze Anży. Decyzja Żyrkowa rozeźliła rosyjskich kibiców i chyba żaden zawodnik poza Wellitonem nie był jesienią tak wygwizdywany jak lewoskrzydłowy z Tambowa. Piłkarz nie przejął się jednak tym chłodnym przyjęciem i wrócił do dyspozycji, z jakiej znano go przed wyjazdem do Chelsea. Zdołał się już zemścić na CSKA, gdyż to po faulu na nim Samuel Eto’o zdobył bramkę, która dala Anży wygraną.
Miał być dublerem Jucileia da Silvy na pozycji defensywnego pomocnika, ale skorzystał na kontuzji Brazylijczyka i przez cały rok opuścił tylko jeden mecz ligowy. W przeciwieństwie do niektórych przepłaconych gwiazdek Anży reprezentant Uzbekistanu utrzymywał równą i wysoką formę przez cały rok. To dzięki temu Sulejman Kerimow postanowił wykupić go z Pachtakoru Taszkient i dziś Ahmedow należy do najlepszych defensywnych pomocników w lidze. Cechuje go duża ambicja, chce być pierwszym Uzbekiem w angielskiej Premier League. Jeśli nie obniży swych lotów, to ten cel już wkrótce może zostać osiągnięty.
6 . Domenico Criscito, Genoa FC – Zenit Sankt Petersburg, 11 mln euro
13 meczów ligowych, 0 bramek, 2 asysty
Szkoleniowiec Zenitu Sankt Petersburg, Luciano Spalletti, w kończącym się roku nie był zbyt aktywnym graczem na rynku transferowym. Do ekipy znad Newy dołączył tylko jeden nowy piłkarz, Domenico Criscito. Reprezentant Włoch, który wygrał z Aleksandarem Lukoviciem rywalizację na lewej obronie, nie potraktował przeprowadzki do Rosji jako zsyłki i gra chyba jeszcze lepiej niż w Serie A. Już w debiucie ligowym przeciwko CSKA zanotował asystę, a przez całą jesień opuścił ledwie jedno spotkanie, szybko stając się ostoją zespołu broniącego tytuł mistrza Rosji. Criscito równie dobrze spisywał się w meczach Ligi Mistrzów.
5. Emmanuel Emenike, Fenerbahce Stambuł – Spartak Moskwa, 10 mln euro
11 meczów ligowych, 8 bramek, 3 asysty
Do Spartaka trafił w niecodziennych okolicznościach, tuż bowiem po transferze do Fenerbahce Stambuł, na jaw wyszła jego korupcyjna działalność w Turcji. „Kanarki” błyskawicznie pozbyły się gracza handlującego meczami, na czym skorzystała ekipa z Łużnik. Nigeryjczyk zastąpił w talii Walerego Karpina Wellitona, który zamiast strzelaniem bramek zajął się kopaniem bramkarzy i jego kariera w Rosji gwałtownie zahamowała. Na zachowaniu bramkostrzelnego Brazylijczyka skorzystał Emenike i dziś to on jest numerem 1 w ataku Spartaka. Nocny koszmar defensorów Lokomotiwu Moskwa – w dwóch meczach przeciwko lokalnemu rywalowi gracz z Czarnego Lądu aż pięciokrotnie trafił do siatki. Świąteczny humor musiał mu zmącić fakt, że turecka prokuratura postawiła mu zarzut korupcji.
4. Mbark Boussoufa, Anderlecht Bruksela – Anży Machaczkała, 8 mln euro
26 meczów ligowych, 4 bramki, 7 asyst
Dla Kameruńczyka przenosiny do Anży wiązały się z gwałtownym wzrostem zarobków (fot. fc-anji.ru)
O filigranowego Marokańczyka Anży długo musiało walczyć z Terekiem. Boussoufa po kilkutygodniowych negocjacjach wybrał ofertę z Dagestanu i z miejsca zabrał się do pracy. Podobnie jak za czasów gry w Anderlechcie strzelał, podawał, dryblował i asystował, co sprawiło, że jego nowy klub wciąż ma szansę na awans do europejskich pucharów. Widać też wyraźny postęp wychowanka szkółki Ajaksu Amsterdam w nauce języka rosyjskiego. W swym ostatnim tegorocznym występie Boussoufa ujrzał bowiem czerwoną kartkę za zwyzywanie sędziego w ojczystej mowie Puszkina i Dostojewskiego.
3. Joaozinho, Lewski Sofia – FK Krasnodar, 1 mln euro
29 meczów ligowych, 5 bramek, 9 asyst
Chyba największe odkrycie sezonu w Premier Lidze. Brazylijski lewoskrzydłowy trafił do beniaminka z Krasnodaru za śmieszną jak na rosyjskie warunki sumę miliona euro. Dziś jest wart co najmniej trzy razy tyle. Joaozinho wespół z Jurą Mowsisjanem odpowiadał za grę ofensywną FK, co wychodziło im na tyle dobrze, że drużyna trenowana przez Slavoljuba Muslina długo liczyła się w walce o awans do grupy mistrzowskiej. Już dziś znajduje się pod baczną obserwacją skautów ligowej czołówki. Oby tylko były gwiazdor ligi bułgarskiej nie podążył drogą swojego rodaka Ricardo Jesusa, który w słabym Spartaku Nalczik wyróżniał się na tyle, że trafił do CSKA Moskwa, a tam zasiadł na ławce rezerwowych.
2. Samuel Eto’o, Inter Mediolan – Anży Machaczkala, 27 mln euro
11 meczów ligowych, 8 bramek, 3 asysty
Tego pana nie trzeba chyba przedstawiać nikomu. Z FC Barcelona i Interem Mediolan zwyciężył w Lidze Mistrzów, a liczba jego pozostałych trofeów może wpędzić w kompleksy. Anży mogło go skusić tylko jednym – gigantyczną pensją. Kameruńczyk jest obecnie najlepiej zarabiającym piłkarzem świata, a w Machaczkale jest otoczony boską czcią. Jeden z kibiców potrafił wbiec na boisko tylko po to, aby ucałować jego buty. Eto’o nie przejął się tym zbytnio i nadal robi to, co umie najlepiej, czyli strzela gole. Na swoje pierwsze trafienie w Rosji czekał tylko 20 minut, a przed końcem roku wpisał się na listę strzelców jeszcze siedmiokrotnie.
1. Lacina Traore, CFR Cluj – Kubań Krasnodar, 4 mln euro
27 meczów ligowych, 15 bramek, 4 asysty
Drugi po Seydou Doumbii znakomity snajpera z Wybrzeża Kości Słoniowej, który zarabia na chleb w Rosji. Jego transfer do Kubania był sporym zaskoczeniem. Afrykański wieżowiec znajdował się na liście życzeń połowy drużyn Premier League, z Arsenalem Londyn na czele. Traore wybrał jednak transfer do ekipy trenowanej przez Dana Petrescu i jak na razie obaj mogą być bardzo zadowoleni z tej transakcji. Rumuński szkoleniowiec otrzymał za rozsądne pieniądze napastnika kompletnego. W tym sezonie ligowym jedynie Aleksandr Kierżakow i wspomniany wcześniej Doumbia legitymują się lepszą skutecznością niż były gracz CFR Cluj. Ostatnio Anży zaoferowało 30 mln euro za Traore, lecz Petrescu postawił weto. Latem może już mu się to nie udać.
Komentarze
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.