Travis Hernes

Pochodzenie

Urodził się 4 listopada 2005 roku. Ma norweskie i jamajskie obywatelstwo, jego matka pochodzi z Jamajki, a ojciec z Norwegii. Zaczynał w norweskim klubie Heradsbygda IL, a w Norwegii grał też w futsal. W wieku około 13 lat wyjechał do Anglii. Spędził rok w akademii Wolverhampton Wanderers, a potem trafił do akademii Shrewsbury Town.

Wyjazd nazwał później krokiem, który całkowicie wyrwał go ze strefy komfortu. Jako chłopiec bał się nowego kraju i uczenia się języka, a brak znajomości angielskiego utrudniał mu zawieranie przyjaźni. Później mówił, że jest zadowolony z tej decyzji, bo bez niej nie byłby tam, gdzie jest. Szef akademii Shrewsbury Charlie Musselwhite opisywał go jako bardzo technicznego, ale szczupłego chłopaka, który w latach U-15 i U-16 przyzwyczajał się do angielskiego futbolu, a po przejściu na pełne stypendium zaczął wyraźnie się rozwijać. Dodawał, że wieczorami często chodził jeszcze na siłownię i robił dodatkowe ćwiczenia.

Kariera

W pierwszej drużynie Shrewsbury zadebiutował w sierpniu 2022 roku jako 16-latek. Wszedł z ławki w meczu EFL Trophy z zespołem do lat 21 Wolverhampton i strzelił gola. W sierpniu 2023 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt, zagrał od początku w meczu Pucharu Ligi z Leeds United na Elland Road i wystąpił w dwóch ligowych spotkaniach.

1 września 2023 roku, w ostatnim dniu okna transferowego, przeszedł do Newcastle United po udanym pobycie testowym. Kwota nie została ujawniona. W Newcastle grał głównie w drużynie do lat 21 i w Lidze Młodzieżowej UEFA. Trener Eddie Howe dwukrotnie wpisał go do meczowej kadry w styczniu 2024 roku: na mecz Pucharu Anglii z Fulham i na wygrany 3:1 mecz Premier League z Aston Villą. Oficjalnego debiutu w pierwszej drużynie nie zaliczył. O Howie mówił, że z początku był wobec niego surowy, czego potrzebował, i że sporo się od niego nauczył.

W styczniu 2025 roku Newcastle wypożyczyło go do AaB, występującego w duńskiej Superlidze, do końca sezonu. Pierwszy mecz seniorski w Danii rozegrał 23 lutego 2025 roku z AGF. Mówił, że przejście z akademii do seniorskiej piłki było trudne, ale dobre: Superliga jest dużo bardziej fizyczna, zawodnicy są silniejsi, a gra szybsza, a tempo go zaskoczyło.

2 września 2025 roku, na kilka chwil przed zamknięciem okna transferowego, został wypożyczony z Newcastle do FC Groningen z opcją wykupu. Do pierwszej drużyny w Eredivisie zadebiutował pod koniec stycznia 2026 roku w meczu z Fortuną Sittard. Pod koniec sezonu zagrał od początku w półfinale baraży o europejskie puchary z Ajaksem. W czerwcu 2026 roku Groningen skorzystało z opcji wykupu, a Newcastle ogłosiło transfer definitywny za nieujawnioną kwotę. Hernes mówił, że po wykupie czuje się w klubie bardziej u siebie niż wcześniej.

Styl gry

To środkowy pomocnik, według dyrektora sportowego AaB najlepszy jako defensywny pomocnik, ale z możliwością gry także jako „ósemka”. Jest dobry technicznie, pewnie podaje także pod presją, ma dynamikę i dobre przyspieszenie. Pokrywa duży obszar boiska i pracuje przez cały mecz. Szef akademii Shrewsbury widział w nim elegancko grającego z piłką pomocnika typu box-to-box, który z czasem poprawił grę bez piłki. Trener Groningen Dick Lukkien podkreślał jego drybling i umiejętność mijania rywali. W Groningen występował na kilku pozycjach w środku pola.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Norwegii. Na mistrzostwach Europy U-19 w 2024 roku w Irlandii Północnej zadebiutował 15 lipca w przegranym 1:2 meczu z Włochami. Zagrał od początku we wszystkich trzech meczach grupowych, ale Norwegia nie wyszła z grupy. Dziesięć dni później wystąpił w barażu o awans na mistrzostwa świata U-20, który Norwegia wygrała z Turcją w rzutach karnych po remisie 1:1.

W marcu 2025 roku został powołany do reprezentacji U-21 na mecz towarzyski z Czechami. W kadrze U-21 zadebiutował 31 marca 2026 roku w eliminacjach mistrzostw Europy.