Tyler Fletcher

Pochodzenie

Urodził się 19 marca 2007 roku w Manchesterze. Jest bratem bliźniakiem Jacka, też pomocnika, a ich ojciec Darren Fletcher, były pomocnik Manchesteru United, zagrał 80 razy dla Szkocji.

Przez dziewięć lat uczył się piłki w akademii Manchesteru City. Latem 2023 roku razem z bratem przeszedł do Manchesteru United; klub potwierdził ich przyjście w sierpniu 2023 roku. W młodzieżowych reprezentacjach zaczynał w Anglii, w kadrze U-16, ale później wybrał Szkocję, kraj ojca.

Kariera

W United długo grał w młodzieżowych drużynach. W sezonie 2025/2026 był w drużynie U-21, a trener Ruben Amorim powołał go po raz pierwszy do kadry meczowej pierwszego zespołu na spotkanie z Newcastle United 26 grudnia 2025 roku. Po zwolnieniu Amorima w styczniu 2026 roku tymczasowo drużynę przejął Darren Fletcher, który wcześniej prowadził drużynę U-18. Potem trenerem został Michael Carrick.

Zadebiutował 7 lutego 2026 roku w wygranym 2:0 meczu Premier League z Tottenhamem Hotspur na Old Trafford. W doliczonym czasie zmienił Kobbiego Mainoo i był pierwszym wychowankiem akademii, któremu Carrick dał debiut. Powiedział potem, że to najlepszy dzień jego życia. W ostatniej kolejce sezonu, na boisku Brighton, wystąpił jeszcze raz, przez 16 minut.

Styl gry

Gra w środku pola, bliżej pozycji „szóstki” lub „ósemki”. Trenerzy United cenią jego wytrzymałość i przygotowanie fizyczne, a także grę z piłką, wizję i rozumienie meczu.

Reprezentacja

W maju 2026 roku selekcjoner Steve Clarke zaprosił go na zgrupowanie reprezentacji Szkocji, by poznał wymagania na tym poziomie. Zadebiutował 30 maja na Hampden Park w sparingu z Curaçao: po przerwie wszedł na boisko i zajął pozycję defensywnego pomocnika, na której w pierwszej połowie grał kontuzjowany Billy Gilmour. Szkocja wygrała 4:1.

Następnego dnia Clarke wskazał go jako zastępcę Gilmoura w kadrze na mundial, mimo że miał do dyspozycji trzech zawodników rezerwowej listy. Mówił później, że Fletcher pokazał na zgrupowaniu, że może być ważnym piłkarzem „teraz i w przyszłości”. Drugi mecz w kadrze rozegrał 6 czerwca w wygranym 4:0 sparingu z Boliwią, wchodząc na 13 minut. Na samym mundialu siedział na ławce rezerwowych, ale nie wystąpił.

We wrześniu 2026 roku wrócił do reprezentacji U-21. 30 września strzelił gola w wygranym 5:2 meczu eliminacji mistrzostw Europy z Azerbejdżanem.