Syndrom Levadii

Wszystko zaczęło się w 2001 roku, kiedy to Zagłębie Lubin w pucharze Intertoto uległo w dwumeczu 1:2 ekipie Dinaburg Daugavpils. Dwa lata później w tych samych rozgrywkach Odra Wodzisław musiała uznać wyższość Dinama Mińsk, Polonia Warszawa ośmieszyła się, doznając druzgocącej klęski w dwumeczu z Tobołem Kostanaj 1:5, a Wisła Płock udział w Pucharze UEFA zakończyła na FK Ventspils. Honor polskich drużyn uratowała wówczas Amica Wronki, która w kolejnej rundzie wyeliminowała pogromców Wisły, lecz stało się to po ciężkich bojach i mizernym 2:1 w dwumeczu. Rok później miała miejsce pamiętna porażka Wisły Kraków z Dinamo Tbilisis, a w kolejnym sezonie Legia Warszawa odpadła z Szachtiorem Donieck, Wisła Płock z Czernomorcem Odessa, Zagłębie Lubin z Dinamem Mińsk. Pamiętnego wyczynu dokonała też warszawska Legia w Pucharze Intertoto. Otóż, po pierwszej połowie pojedynku Legii Warszawa z Vetrą Wilno niezadowoleni z wyniku 0:2 kibice „Wojskowych” rozpoczęli zamieszki, czego efektem był walkower dla Litwinów. Wydawało się, że gorzej już być nie może, ale kolejny rok przyniósł następne rozczarowania. I tym razem GKS Bełchatów zdołał po rzutach karnych wyeliminować pogromcę krakowskiej Wisły, Dinamo Tbilisi, lecz w kolejnej rundzie Dniepr Dniepropietrowsk pokazał Bełchatowianom miejsce w szeregu. W Pucharze Intertoto po raz pierwszy wystartowała Cracovia, ale nie wyróżniła się niczym od pozostałych polskich zespołów i uległa w dwumeczu z Szachtiorem Soligorsk 1:5. W 2008 roku Legia przestraszyła swoich kibiców, remisując u siebie z białoruskim FK Homel 0:0, lecz w rewanżu pewnie zwyciężyła 4:1. W kolejnej rundzie FK Moskwa okazała się jednak zbyt silnym przeciwnikiem i marzenia o następnej rundzie zostały pogrzebane przez Rosjan. Lech Poznań w ówczesnym sezonie odniósł sukces zajmując trzecie miejsce w rozgrywkach grupowych Ligi Europejskiej, doznając zaledwie jednej porażki – oczywiście z rywalem zza wschodniej granicy – CSKA Moskwa.

Symbol upadku

Uwieńczeniem dziesięcioletnich klęsk i upokorzeń w pojedynkach z ekipami z byłego ZSRR była porażka, marzącej o udziale w Lidze Mistrzów, Wisły Kraków z estońską Levadią Tallin. W Estonii cudem udało się zremisować, bo w 90. minucie wynik na 1:1 ustalił Ćwielong, lecz w rewanżu nieskuteczni piłkarze „Białej Gwiazdy” okazali się słabsi od Levadii Tallin i ulegli rywalom 0:1. Pojedynek z mistrzem Estonii stał się symbolem upadku polskich zespołów na arenie międzynarodowej. Polskie kluby zaczęły się obawiać wyjazdów na wschód, wspominając głównie wyczyny Wisły. Trenerzy tłumaczyli się twierdząc, że poziom futbolu na świecie się wyrównał. Jednak czy tak się stało dlatego, że słabsze ekipy stały się silniejsze, czy może nasze zespoły z roku na rok są coraz słabsze? Prawda pewnie leży gdzieś po środku.

Klątwa odczarowana?

W obecnych rozgrywkach los znów sprawił, że polskie kluby trafiły na rywali zza wschodniej granicy. Ruch Chorzów nie bez problemów wyeliminował zespół Szachtioru Karaganda, a Wisła łatwo rozprawiła się z FK Siauliai. Lech Poznań miał znacznie trudniejsze zadanie, bo dopiero w rzutach karnych poradził sobie z rywalem z Azerbejdżanu. Może to spotkanie będzie przełomowe i tak jak Levadia stała się symbolem klęski polskich zespołów, tak Krzysztof Kotorowski i jego gol w serii jedenastek, a później udana interwencja po strzale bramkarza rywali, staną się symbolem końca niepowodzeń w meczach z rywalami ze wschodu. Przekonać będziemy się mogli już niedługo, bo los po raz kolejny wskazał Wiśle Kraków rywala z byłego ZSRR, którym będzie Karabach Agdam.