Zanim wszyscy pójdą spać (lub świętować), dopóki trzymają nas jeszcze emocje, pora na szkolne oceny dla bohaterów sobotniego hitu ekstraklasy. Jak zaprezentowali się piłkarze Lecha i Legii?
Lech Poznań
Jasmin Burić, najlepszy piłkarz Lecha w sobotę (fot. Grzegorz Rutkowski)
Jasmin Burić 5: najlepszy piłkarz Lecha w tym spotkaniu. Fenomenalnie zachował się zwłaszcza przy sytuacji z 34. minuty, kiedy to Aleksandar Prijović dobijał odbity od poprzeczki strzał. Parada Bośniaka była absolutnie światowej klasy.
Tomasz Kędziora 3-: nie był to ten Kędziora, jakiego chcą oglądać kibice w Poznaniu. W ofensywie bezproduktywny, głównie za sprawą świetnie dysponowanych defensorów rywala, w obronie też kilka razy się nie popisywał.
Paulus Arajuuri 3: zdecydowanie lepszy z duetu stoperów „Kolejorza”. Zwykle radził sobie z atakami legionistów, kilka razy dała jednak o sobie znać jego największa boiskowa wada, czyli brak zwrotności.
Maciej Wilusz 2: nie był to zdecydowanie mecz życia powracającego do Poznania piłkarza. Bardzo elektryczny, niepewny w interwencjach. Pierwsza bramka dla gości ewidentnie na jego koncie.
Tamas Kadar 3-: w Warszawie rozegrał chyba najlepszy jak dotąd mecz dla poznaniaków, tym razem jednak spisał się bardzo przeciętnie. W ofensywie niewidoczny, w defensywie kilka razy ograny przez skrzydłowych Legii.
Łukasz Trałka nie popisał się formą w tym meczu (fot. Grzegorz Rutkowski)
Łukasz Trałka 2-: ocena w dół za ciągłe próby zarobienia czerwonej kartki. To, że jej nie otrzymał, jest błędem sędziego Szymona Marciniaka. W starciach z Jodłowcem i Borysiukiem zwykle przegrany.
Abdul Aziz Tetteh 1: jego gra w tym meczu zakrawała na sabotaż. Sprokurowany rzut karny po bezmyślnym i bardzo brutalnym wejściu w Ondreja Dudę, później totalnie pozbawione usprawiedliwienia nadepnięcie na brzuch leżącego Guilherme. Powinien odpocząć przez kilka spotkań. Na przykład do końca obecnego sezonu.
Kamil Jóźwiak 2: przykro patrzyło się na jednego z najzdolniejszych polskich piłkarzy, tak bezradnego w starciach z bocznymi obrońcami Legii. To jego pierwszy mecz w wyjściowej jedenastce Lecha w lidze. Przy Jędrzejczyku wyglądał jak chłopak z podstawówki czekający na autograf od idola.
Darko Jevtić 3-: coś tam próbował konstruować, jednak zwykle świetnie był pilnowany. Legioniści doskonale wiedzieli, że obecnie to on jest największym zagrożeniem w drużynie „Kolejorza”, i nie dali mu zbytnio pograć.
Maciej Gajos 3-: walczył, szarpał, starał się za dwóch. Gorzej, że przeciwnik w defensywie prezentował się naprawdę wzorowo, trudno było więc o choć odrobinę wolnej przestrzeni. Bez niej Gajos ginie w okamgnieniu.
Nicki Bille Nielsen 2-: podobno był na boisku przez 74 minuty. Jego zdolnością wtapiania się w otoczenie ma zająć się NASA.
zmiennicy:
Kebba Ceesay 2+: w defensywie poprawny, w ofensywie mistrz dośrodkowań do nikogo. Teorie głoszące, że Lech przegrał spotkanie przez różnicę w poziomie gry bocznych obrońców, nie są wcale takie głupie.
Dawid Kownacki i Robert Gumny grali zbyt krótko, by ich ocenić.
[interaction id=”56edd0df86da243b79b3d533″]
Legia Warszawa
Arkadiusz Malarz 4: tym razem nie sprawił rywalom żadnego prezentu. Spisywał się poprawnie, w 13. minucie intuicyjnie wybronił strzał Gajosa, za co ocena wędruje w górę. Przez dłuższą część meczu jednak bezrobotny.
Artur Jędrzejczyk 5: najlepszy mecz „Jędzy” po powrocie do Polski. Jego forma wyraźnie zwyżkuje, co może cieszyć nie tylko trenera Czerczesowa, ale także selekcjonera Nawałkę. Gdyby nie sytuacja z Kadarem, którego ewidentnie faulował w polu karnym, byłaby ocena perfekcyjna.
Cała defensywa Legii zasłużyła dzisiaj na piątki; fot. Grzegorz Rutkowski;
Michał Pazdan 5: tak, to był Pazdan z jesieni. Kapitalna gra na wyprzedzenie, kasowanie rywali przy użyciu siły fizycznej i zwykle bardzo czyste zagrania. W takiej formie jest pewniakiem do jedenastki i w Warszawie, i w barwach „Biało-czerwonych”.
Igor Lewczuk 5: ostatnimi czasy to już klasyka. Lewczuk wyrósł na czołowego stopera w kraju, co może tylko cieszyć. Jak zwykle bardzo silny, szybki, pozbawiony kompleksów. Rywale bezradnie odbijali się od niego.
Adam Hlousek 5: świetny mecz Czecha. Jeśli tak będzie prezentował się do lata, najprawdopodobniej ujrzymy go na Euro we Francji, może nawet w wyjściowej jedenastce naszych południowych sąsiadów. W defensywie bezbłędny, w ataku momentami zawodziła współpraca z Dudą.
Tomasz Jodłowiec 4+: nikt chyba nie chciałby doświadczyć wątpliwej przyjemności starcia z defensywnym pomocnikiem Legii. Dziś „Jodła” zagrał świetnie w destrukcji, choć pod względem kreatywności widać było duże rezerwy. Ogółem na plus.
Ariel Borysiuk 4: wraz z kolegą zapewnił Legii dominację na własnej połowie, nawet jeśli Lech wystawił czterech nominalnych środkowych pomocników. Nie jest jeszcze w formie z początku jesieni w Lechii, widać jednak powolny progres.
Michaił Aleksandrov 3+: obiecujący, choć daleki od perfekcji występ. Widać było, że jest nieźle wyszkolony technicznie, brakowało jednak ogrania, co odzwierciedla statystyka niecelnych podań. W niedalekiej przyszłości może jednak na stałe wygryźć Michała Kucharczyka ze składu.
Ondrej Duda 3+: nie był to najlepszy występ Słowaka. Najwięcej Legia zawdzięczała mu w 45. minucie, kiedy to w jego nogi brutalnie wpakował się Tetteh, co poskutkowało rzutem karnym wykorzystanym przez Nikolicia.
Aleksandar Prijović (fot. Grzegorz Rutkowski)
Aleksandar Prijović 5-: wiosenna forma Szwajcara budzić może (i powinna) wielki szacunek. To zupełnie inny piłkarz niż jesienią, kiedy tylko w pojedynczych zagraniach pokazywał swój spory potencjał. Teraz w pojedynczych go nie pokazuje. Lechici momentami musieli powstrzymywać go w trzech lub czterech. Nie zawsze skutecznie.
Nemanja Nikolić 5: król powrócił! Trzy dogodne sytuacje, dwa gole, czyli mamy do czynienia z tym samym piłkarzem co na jesień. Wydaje się, że bez problemu dobije do magicznej granicy 30 bramek ligowych w sezonie, po sobotnim meczu ma ich na koncie w ekstraklasie już 25.
rezerwowi:
Guilherme, Kasper Hamalainen i Łukasz Broź grali za krótko, by ich oceniać, warto jednak zauważyć, że Fin podołał presji i przez te kilkanaście minut gry prezentował się naprawdę korzystnie.
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz
Zanim wszyscy pójdą spać (lub świętować), dopóki trzymają nas jeszcze emocje, pora na szkolne oceny dla bohaterów sobotniego hitu ekstraklasy. Jak zaprezentowali się piłkarze Lecha i Legii?
Lech Poznań
Jasmin Burić, najlepszy piłkarz Lecha w sobotę (fot. Grzegorz Rutkowski)
Jasmin Burić 5: najlepszy piłkarz Lecha w tym spotkaniu. Fenomenalnie zachował się zwłaszcza przy sytuacji z 34. minuty, kiedy to Aleksandar Prijović dobijał odbity od poprzeczki strzał. Parada Bośniaka była absolutnie światowej klasy.
Tomasz Kędziora 3-: nie był to ten Kędziora, jakiego chcą oglądać kibice w Poznaniu. W ofensywie bezproduktywny, głównie za sprawą świetnie dysponowanych defensorów rywala, w obronie też kilka razy się nie popisywał.
Paulus Arajuuri 3: zdecydowanie lepszy z duetu stoperów „Kolejorza”. Zwykle radził sobie z atakami legionistów, kilka razy dała jednak o sobie znać jego największa boiskowa wada, czyli brak zwrotności.
Maciej Wilusz 2: nie był to zdecydowanie mecz życia powracającego do Poznania piłkarza. Bardzo elektryczny, niepewny w interwencjach. Pierwsza bramka dla gości ewidentnie na jego koncie.
Tamas Kadar 3-: w Warszawie rozegrał chyba najlepszy jak dotąd mecz dla poznaniaków, tym razem jednak spisał się bardzo przeciętnie. W ofensywie niewidoczny, w defensywie kilka razy ograny przez skrzydłowych Legii.
Łukasz Trałka nie popisał się formą w tym meczu (fot. Grzegorz Rutkowski)
Łukasz Trałka 2-: ocena w dół za ciągłe próby zarobienia czerwonej kartki. To, że jej nie otrzymał, jest błędem sędziego Szymona Marciniaka. W starciach z Jodłowcem i Borysiukiem zwykle przegrany.
Abdul Aziz Tetteh 1: jego gra w tym meczu zakrawała na sabotaż. Sprokurowany rzut karny po bezmyślnym i bardzo brutalnym wejściu w Ondreja Dudę, później totalnie pozbawione usprawiedliwienia nadepnięcie na brzuch leżącego Guilherme. Powinien odpocząć przez kilka spotkań. Na przykład do końca obecnego sezonu.
Kamil Jóźwiak 2: przykro patrzyło się na jednego z najzdolniejszych polskich piłkarzy, tak bezradnego w starciach z bocznymi obrońcami Legii. To jego pierwszy mecz w wyjściowej jedenastce Lecha w lidze. Przy Jędrzejczyku wyglądał jak chłopak z podstawówki czekający na autograf od idola.
Darko Jevtić 3-: coś tam próbował konstruować, jednak zwykle świetnie był pilnowany. Legioniści doskonale wiedzieli, że obecnie to on jest największym zagrożeniem w drużynie „Kolejorza”, i nie dali mu zbytnio pograć.
Maciej Gajos 3-: walczył, szarpał, starał się za dwóch. Gorzej, że przeciwnik w defensywie prezentował się naprawdę wzorowo, trudno było więc o choć odrobinę wolnej przestrzeni. Bez niej Gajos ginie w okamgnieniu.
Nicki Bille Nielsen 2-: podobno był na boisku przez 74 minuty. Jego zdolnością wtapiania się w otoczenie ma zająć się NASA.
zmiennicy:
Kebba Ceesay 2+: w defensywie poprawny, w ofensywie mistrz dośrodkowań do nikogo. Teorie głoszące, że Lech przegrał spotkanie przez różnicę w poziomie gry bocznych obrońców, nie są wcale takie głupie.
Dawid Kownacki i Robert Gumny grali zbyt krótko, by ich ocenić.
[interaction id=”56edd0df86da243b79b3d533″]
Legia Warszawa
Arkadiusz Malarz 4: tym razem nie sprawił rywalom żadnego prezentu. Spisywał się poprawnie, w 13. minucie intuicyjnie wybronił strzał Gajosa, za co ocena wędruje w górę. Przez dłuższą część meczu jednak bezrobotny.
Artur Jędrzejczyk 5: najlepszy mecz „Jędzy” po powrocie do Polski. Jego forma wyraźnie zwyżkuje, co może cieszyć nie tylko trenera Czerczesowa, ale także selekcjonera Nawałkę. Gdyby nie sytuacja z Kadarem, którego ewidentnie faulował w polu karnym, byłaby ocena perfekcyjna.
Cała defensywa Legii zasłużyła dzisiaj na piątki; fot. Grzegorz Rutkowski;
Michał Pazdan 5: tak, to był Pazdan z jesieni. Kapitalna gra na wyprzedzenie, kasowanie rywali przy użyciu siły fizycznej i zwykle bardzo czyste zagrania. W takiej formie jest pewniakiem do jedenastki i w Warszawie, i w barwach „Biało-czerwonych”.
Igor Lewczuk 5: ostatnimi czasy to już klasyka. Lewczuk wyrósł na czołowego stopera w kraju, co może tylko cieszyć. Jak zwykle bardzo silny, szybki, pozbawiony kompleksów. Rywale bezradnie odbijali się od niego.
Adam Hlousek 5: świetny mecz Czecha. Jeśli tak będzie prezentował się do lata, najprawdopodobniej ujrzymy go na Euro we Francji, może nawet w wyjściowej jedenastce naszych południowych sąsiadów. W defensywie bezbłędny, w ataku momentami zawodziła współpraca z Dudą.
Tomasz Jodłowiec 4+: nikt chyba nie chciałby doświadczyć wątpliwej przyjemności starcia z defensywnym pomocnikiem Legii. Dziś „Jodła” zagrał świetnie w destrukcji, choć pod względem kreatywności widać było duże rezerwy. Ogółem na plus.
Ariel Borysiuk 4: wraz z kolegą zapewnił Legii dominację na własnej połowie, nawet jeśli Lech wystawił czterech nominalnych środkowych pomocników. Nie jest jeszcze w formie z początku jesieni w Lechii, widać jednak powolny progres.
Michaił Aleksandrov 3+: obiecujący, choć daleki od perfekcji występ. Widać było, że jest nieźle wyszkolony technicznie, brakowało jednak ogrania, co odzwierciedla statystyka niecelnych podań. W niedalekiej przyszłości może jednak na stałe wygryźć Michała Kucharczyka ze składu.
Ondrej Duda 3+: nie był to najlepszy występ Słowaka. Najwięcej Legia zawdzięczała mu w 45. minucie, kiedy to w jego nogi brutalnie wpakował się Tetteh, co poskutkowało rzutem karnym wykorzystanym przez Nikolicia.
Aleksandar Prijović (fot. Grzegorz Rutkowski)
Aleksandar Prijović 5-: wiosenna forma Szwajcara budzić może (i powinna) wielki szacunek. To zupełnie inny piłkarz niż jesienią, kiedy tylko w pojedynczych zagraniach pokazywał swój spory potencjał. Teraz w pojedynczych go nie pokazuje. Lechici momentami musieli powstrzymywać go w trzech lub czterech. Nie zawsze skutecznie.
Nemanja Nikolić 5: król powrócił! Trzy dogodne sytuacje, dwa gole, czyli mamy do czynienia z tym samym piłkarzem co na jesień. Wydaje się, że bez problemu dobije do magicznej granicy 30 bramek ligowych w sezonie, po sobotnim meczu ma ich na koncie w ekstraklasie już 25.
rezerwowi:
Guilherme, Kasper Hamalainen i Łukasz Broź grali za krótko, by ich oceniać, warto jednak zauważyć, że Fin podołał presji i przez te kilkanaście minut gry prezentował się naprawdę korzystnie.
