Saša Kalajdžić

Pochodzenie

Urodził się 7 lipca 1997 roku w Wiedniu, w rodzinie o serbsko-bośniackich korzeniach. Nigdy nie przeszedł przez akademię piłkarską. Do Admiry Wacker Mödling trafił w 2016 roku z Donaufeld, a wcześniej grał w wiedeńskiej Wiener Liga.

Kariera

W rezerwach Admiry grał na szóstce, czyli jako defensywny pomocnik. Dyrektor sportowy Ernst Baumeister, który w pewnym momencie tymczasowo prowadził zespół, przesunął go na napastnika. W ośmiu meczach regionalligi Kalajdzic strzelił wtedy dziesięć goli i zanotował dziewięć asyst. Baumeister wprowadził go potem do pierwszej drużyny, a Kalajdzic przez lata nie zapominał mu tej decyzji: kontakt między nimi nie urwał się ani w Niemczech i Anglii, ani w Linzu.

W 2019 roku przeszedł do VfB Stuttgart. Jeszcze w lipcu, w sparingu z SC Freiburg, zerwał więzadło krzyżowe w lewym kolanie i pauzował 263 dni. W dokumencie telewizji SWR wspominał, że wtedy mówiono mu, że może już nie wrócić do gry. Wrócił i w sezonie 2020/2021 strzelił w Bundeslidze 16 goli.

W maju 2022 roku, w ostatniej kolejce sezonu 2021/2022, otworzył wynik w meczu z 1. FC Köln (Kolonią). W doliczonym czasie gola na 2:1 strzelił Wataru Endō, a Stuttgart utrzymał się w Bundeslidze. Po golu na mundialu 2026 powiedział, że ten moment był porównywalny z tamtym meczem z Kolonią.

Pod koniec okresu transferowego latem 2022 roku przeniósł się do Wolverhampton Wanderers. W debiucie, na początku września 2022 roku w meczu z Southampton, doznał drugiego zerwania więzadła krzyżowego, znów w lewym kolanie, i według klubu miał pauzować około dziewięciu miesięcy. Pierwszego gola dla Wolves strzelił w sierpniu 2023 roku w wygranym 1:0 meczu na boisku Evertonu, ale przez większość pobytu na Molineux nie był zdrowy.

W 2024 roku został wypożyczony do Eintrachtu Frankfurt. Chciał w ten sposób zwiększyć szanse na Euro 2024. W lutym 2024 roku, kilka minut po rozpoczęciu meczu z SC Freiburg, zerwał więzadło krzyżowe, tym razem w prawym kolanie, i opuścił Euro.

We wrześniu 2025 roku został wypożyczony z Wolves do LASK do końca sezonu 2025/2026. Ze względu na brak formy fizycznej początkowo nie grał u trenera Dietmara Kühbauera. Wiosną 2026 roku wrócił do formy, a jego gole i asysty pomogły LASK zdobyć pierwsze tytuły od 61 lat: mistrzostwo i Puchar Austrii. Kühbauera uważał za jednego z najlepszych trenerów w karierze. Mówił, że trener dał mu „czas i przede wszystkim zaufanie”, żeby wrócił do rytmu i formy.

Latem 2026 roku Wolverhampton, które spadło z Premier League, nie widziało dla niego miejsca w planach. 14 sierpnia 2026 roku, przed derbami Górnej Austrii z SV Ried, LASK pożegnał go na stadionie. Dwa tygodnie później, 30 sierpnia, po tym jak klub wywalczył awans do Ligi Mistrzów, wygrywając rewanż z Celtikiem Glasgow 5:1 po dogrywce po porażce 0:3 w pierwszym meczu, wrócił do Linzu na stałe i podpisał kontrakt do 2029 roku. Dyrektor sportowy Dino Buric mówił, że Kalajdzic miał konkretne oferty z Serie A i niemieckiej Bundesligi, ale wybrał LASK, drużynę, którą zna, i Ligę Mistrzów. Sam piłkarz tłumaczył, że po wszystkim, co przeżył w ostatnich latach, najważniejsze były dla niego stabilność i stałość.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Austrii z LASK

Styl gry

Mimo dwóch metrów wzrostu jest technicznie dobrze wyszkolony: w 1/8 finału Euro 2020 trafił Włochom głową piłkę tuż nad murawą. Trener Kühbauer mówił, że jako piłkarz jest „wybitny”, a każdy klub w Austrii cieszyłby się, mając go.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowej reprezentacji Austrii U-21. W seniorskiej kadrze strzelił gola Włochom w 1/8 finału Euro 2020, rozgrywanego w 2021 roku; Austria przegrała 1:2. Po długiej przerwie wrócił do reprezentacji w marcu 2026 roku.

Na mundialu 2026 w trzeciej kolejce grupowej wszedł na boisko w 95. minucie meczu z Algierią, w którym Austria po golu Riyada Mahreza przegrywała 2:3. Strzelił głową gola na 3:3 i dał Austrii awans do 1/16 finału, pierwszy awans tej reprezentacji z grupy na mistrzostwach świata od 1982 roku. Selekcjoner Ralf Rangnick mówił o nim: „Chciał koniecznie być na tym turnieju”.