Sindre Walle Egeli

Pochodzenie

Urodził się 21 czerwca 2006 roku w Larvik, około 100 km na południe od Oslo. Zaczął grać w wieku trzech, czterech lat w Nanset IF. Jego ojciec grał w trzeciej lidze norweskiej, a starszy o dwa lata brat Vetle jest lewym obrońcą. Sindre trenował razem z jego rocznikiem, a na treningach często mierzył się z bratem jako prawy skrzydłowy. Mówił, że gra z większymi i starszymi chłopcami nauczyła go szukać innych rozwiązań niż siła, i że to jeden z powodów, dla których ma dobre uderzenie. Jego pierwsze piłkarskie wspomnienia to strzelanie lewą nogą na pobliskim boisku z bratem i ojcem.

W wieku 13 lat przeszedł do Sandefjord. Jako 15-latek zadebiutował w drugim zespole w czwartej lidze norweskiej i w wygranym 5:0 meczu z Teie strzelił wszystkie pięć goli. Po tym meczu nowy trener pierwszej drużyny Hans Erik Ødegaard, ojciec Martina Ødegaarda, zaprosił go na trening z pierwszym zespołem.

Kariera

Przed ukończeniem 16 lat odwiedził kilka klubów w Europie. Po wizycie w FC Nordsjælland nie miał już wątpliwości i latem 2022 roku przeszedł do duńskiego klubu. W zespole U-19 strzelił 25 goli w 25 meczach. W sezonie 2023/2024 siedział na ławce w meczach Ligi Konferencji, a w lutym 2024 roku zadebiutował w Superlidze, na stadionie Parken. W sezonie 2024/2025 był już pełnoprawnym zawodnikiem pierwszej drużyny. Mówił, że przejście z U-19 do Superligi poszło szybciej, niż się spodziewał. Odchodząc, powiedział, że z pomocą dietetyków i trenerów przygotowania fizycznego rozwinął się w Nordsjælland fizycznie.

W sierpniu 2025 roku przeszedł do Ipswich Town, wtedy grającego w Championship. Klub z Danii podał, że był to drugi pod względem wysokości transfer w historii Nordsjælland. Egeli mówił, że wybrał Ipswich spośród wielu opcji, bo chciał trudnego wyzwania w Anglii. Trener Kieran McKenna prosił kibiców o cierpliwość: mówił, że to zawodnik, który potrzebuje czasu i wsparcia, i że czeka go okres adaptacji.

Pierwszego gola dla Ipswich strzelił 2 grudnia 2025 roku w 12. meczu. Wszedł z ławki na wyjazdowy mecz z Blackburn Rovers, powtórzony po tym, jak wcześniejszy został przerwany z powodu zalanej murawy. W czwartej minucie doliczonego czasu zdobył wyrównującego gola na 1:1. Mówił, że nie denerwował się brakiem goli, bo zawsze strzelał i wiedział, że to przyjdzie. W marcu 2026 roku McKenna mówił, że wszystkie jego gole były ważne dla drużyny, w tym dwa ostatnie, w wygranym 2:0 meczu w Watford i w remisie z Leicester. Po sezonie 2025/2026 Egeli powiedział, że pierwszy rok w Championship był dla niego trudny: zimą, na złych boiskach, część meczów sprowadzała się do długich piłek i pojedynków, a to bywa ciężkie dla 19-latka.

Styl gry

Lewonożny zawodnik, który najczęściej zaczyna na prawej stronie i lubi schodzić do środka. Według McKenny to wszechstronny napastnik, który grał jako środkowy napastnik, wewnętrzny skrzydłowy i „dziesiątka”, choć w chwili przyjścia do Ipswich wolał grać szeroko. Trener chwalił jego lewą nogę, umiejętność strzelania bramek na różne sposoby, grę w polu karnym i „futbolową głowę”, ale zaznaczał, że musi jeszcze zbudować siłę fizyczną. Nordsjælland opisywało go jako zawodnika dokładnie uderzającego lewą nogą, który nauczył się też ciężkiej pracy w defensywie.

Reprezentacja

W reprezentacjach młodzieżowych Norwegii grał od kategorii U-15. We wrześniu 2024 roku miał na koncie 32 gole w 35 meczach kadr od U-15 do U-21. W eliminacjach mistrzostw Europy U-17 w 2023 roku strzelił Armenii hat-tricka w sześć minut. Jesienią 2025 roku strzelił zwycięskiego gola dla Norwegii U-21 w Bośni i Hercegowinie.

We wrześniu 2024 roku selekcjoner Ståle Solbakken powołał go do seniorskiej kadry po raz pierwszy. Egeli mówił, że początkowo myślał, iż to żart. Zadebiutował 6 września 2024 roku w Almaty, wchodząc w 84. minucie za Antonio Nusę w bezbramkowym meczu Ligi Narodów z Kazachstanem.