Reprezentacja Meksyku oblała ostatni test przed mistrzostwami świata

24-latek wyróżniał się przede wszystkim umiejętnym ustawianiem się na placu gry. Nie biegał głupio, po prostu szukał luk i w odpowiednim momencie starał się wystartować do piłki. Tak właśnie było przy akcji bramkowej. Hector Herrera posłał podanie, które przełamało całą jedenastkę Szwedów i Vega ni stąd, ni zowąd znalazł się w stuprocentowej sytuacji, którą wykorzystał bez najmniejszych problemów. Numer 10 reprezentacji Meksyku złapał dobrą formę tuż przed mundialem i trzeba mieć to na uwadze.

Największe gwiazdy Meksyku – Hirving Lozano i Raul Jimenez – pojawiły się na boisku dopiero po przerwie. Obaj panowie z pewnością zagrali w swojej karierze lepsze spotkania, ale mimo gorszej dyspozycji byli w stanie zaprezentować próbkę swoich umiejętności. Lozano ma po prostu to „coś”. Jego potencjał w przeszłości wskazywał, że będzie światowej klasy piłkarzem i choć jego kariera nie rozwinęła się należycie, to nie można go lekceważyć. Meksykanin ma łatwość przedzierania się i dryblowania, a z jednej prozaicznej sytuacji potrafi wykreować akcję bramkową.

Jimenez natomiast wciąż nie jest w najlepszej formie, ale widać po nim głód gry. Zbiegał do środka pola, zadziornie walczył o każde posiadanie i nie dawał szwedzkim stoperom chwili wytchnienia. Jego występ z Polską stał pod znakiem zapytania, ale wszystko wskazuje na to, że wystąpi przeciwko naszym „Orłom”.

Obrona dziurawa niczym ser szwajcarski, a raczej meksykański

Meksyk świetnie czuje się z piłką przy nodze i gdy może kontrolować tempo spotkania. Wielkie problemy pojawiają się natomiast w momencie utraty futbolówki. Wtedy „El Tri” zaczynają się gubić i panikować. Dwójka stoperów – Cesar Montes oraz Hector Moreno, mają wiele atutów, ale bardzo słabo radzą sobie w grze w powietrzu. Panowie mają odpowiednio 191 i 186 centymetrów wzrostu, lecz gdy dośrodkowana piłka zawiśnie w powietrzu, to serca meksykańskich kibiców automatycznie zaczynają bić szybciej. Szwedzi kilkukrotnie próbowali tak zdobyć bramkę i choć się nie udało, to widać było, iż Meksykanie nie potrafią odpowiednio się ustawić.

Dwa trafienia Szwedów były wynikiem mniejszych bądź większych błędów ze strony Meksykanów. W 55. minucie spotkania Szwecja zaskoczyła szybką kontrą. Mattias Svanberg dograł kąśliwą piłkę w pole karne i ta akcja na tyle zdezorientowała defensywę „El Tri”, że żaden z zawodników nie był w stanie odpowiednio zareagować i Marcus Rohden bez najmniejszych problemów zapakował piłkę do siatki. Inną kwestią jest też to, że Meksyk atakował dużą liczbą zawodników i szybka reorganizacja była praktycznie awykonalna.

Przy drugim golu dla Skandynawów wyszły problemy z ustawieniem się podczas stałych fragmentów gry. Emil Forsberg nieźle dograł piłkę z rzutu rożnego, a rywale stanęli niczym przestraszony pięciolatek na dworcu Warszawa Centralna i tylko przyglądali się, jak piłka trafia pod nogi Svanberga, a później powolnym tempem wędruje do bramki strzeżonej przez Guillermo Ochoę. Meksyk przegrał ten mecz przez własne błędy i dobre przygotowanie taktyczne rywala. Dominacja to nie wszystko.

Reprezentacja Meksyku: trzeba szanować, ale nie można się bać

Tak jak wspominałem na początku – Meksyk ma swoje problemy i nie można tej drużyny przesadnie się bać. Co prawda my również nie jesteśmy idealni, ale obiektywnie patrząc na cały obraz, mamy w tym meczu szanse na sukces. Drugi garnitur reprezentacji Szwecji przetarł szlaki i pokazał, że przy odpowiednim ustawieniu zespołu oraz przygotowaniu pod kątem rywala można pokonać „El Tri”.

Gerardo „Tata” Martino po raz kolejny dał powód swoim kibicom, że krytyka w jego kierunku jest jak najbardziej słuszna. Selekcjoner przed meczem ze Szwecją powiedział, że ten sparing nie będzie przygotowaniem do meczu z Polską, a tuż po końcowym gwizdku zmienił zdanie i stwierdził, że plan Polski może być podobny. Jeśli rzeczywiście tak będzie, to mamy prawo do rozsądnego optymizmu.

Wszystko jednak okaże się we wtorek. Nasz mecz towarzyski z Chile również nie dał wielu powodów do radości i należy mieć to na uwadze. Na mistrzostwach świata naprzeciw siebie staną dwie drużyny z problemami, a wygra ta, która popełni mniej błędów. Żyję nadzieją, że 22 listopada około godziny 19:00 wspólnie będziemy świętować zwycięstwo reprezentacji Polski.