
Prawy wahadłowy z akademii Milanu, który po nieudanym starcie w Bordeaux rozwinął karierę w Torino i Atalancie.
Urodził się 17 maja 2000 roku w Rho pod Mediolanem. Cała jego rodzina kibicowała Interowi, ale on sam przeszedł przez wszystkie szczeble akademii Milanu i trafiał do kadr meczowych pierwszej drużyny.
W styczniu 2019 roku podpisał kontrakt z Girondins Bordeaux i latem przeniósł się do Francji. Zadebiutował w pierwszej kolejce Ligue 1 z Angers, ale był to jego jedyny występ w lidze. Później przyznawał, że to była jego wina: nie miał odpowiedniej mentalności, był w gorącej wodzie kąpany i brał uwagi trenerów do siebie. Dopiero praca z trenerem mentalnym pomogła mu dojrzeć.
W styczniu 2020 roku Atalanta wypożyczyła go z Bordeaux. W Bergamo zagrał tylko raz, w wygranych 6:2 derbach z Brescią. Kolejny sezon spędził w Pescarze w Serie B, potem trafił do Cagliari, a w sezonie 2022/23 był wypożyczony do Interu. Zagrał w finale Ligi Mistrzów z Manchesterem City.
Latem 2023 roku przeszedł do Torino. Regularnie grał od początku i należał do najlepiej asystujących zawodników Serie A w sezonie 2023/24. W sierpniu 2024 roku wrócił do Atalanty. Tam szybko stał się ważnym zawodnikiem; w meczu z Udinese wszedł po przerwie i w kwadrans odmienił wynik, najpierw asystując, a potem wymuszając samobójczego gola rywala.
To prawy obrońca lub wahadłowy, silny fizycznie, z niespożytą wydolnością i ofensywnym nastawieniem. Te cechy pasowały do stylu Gian Piero Gasperiniego w Atalancie. Najmocniejszą stroną są dośrodkowania i asysty.
Grał we wszystkich młodzieżowych reprezentacjach Włoch od U-15 do U-21: na dwóch mistrzostwach Europy U-17, na Euro U-19, gdzie Włochy zajęły drugie miejsce, na mistrzostwach świata U-20 i na dwóch turniejach U-21. W marcu 2024 roku zadebiutował w pierwszej reprezentacji w towarzyskim meczu z Ekwadorem, a latem pojechał na Euro 2024.
738
z 1080 możliwych
0
1
6,7
Łącznie · Na 90 min