Miało być lepiej i było. Radomiak Radom wygrywa z Piastem

W środku pola coraz mocniej czarował Romario Baro. Widać po Portugalczyku olbrzymi spokój, orientację oraz umiejętność wytworzenia sporej przestrzeni w centralnej części boiska. Już w pierwszej połowie to jego otworzenie przestrzeni dało szansę Elvesowi.

Potem była ładna klepka blisko prawego krańca pola karnego Mauridesa i Lopesa, ale strzał tego drugiego obok słupka. Gospodarze zamykali gości coraz mocniej na własnej połowie. Miało być lepiej, no i było.

Piast pyka, pyka… ale z tego nic nie wynika

Tymczasem zespół Piasta pod wodzą Maxa Moldera preferuje dominację, jeśli chodzi o posiadanie piłki. Problem w tym, że tak jak to kiedyś powiedział Pep Guardiola, podawanie piłki powinno odbywać się w konkretnym celu – stworzenia sytuacji pod bramką rywala i zdobycia gola. Podania mają służyć tylko uzyskaniu przewagi nad przeciwnikiem.

A Piast Gliwice, nawet gdy właśnie kontroluje piłkę, to nie potrafi przedrzeć się z nią do pola bramkowego. No chyba że wrzutką z boku, to już inna rozmowa. Praktycznie wszystko, co robili goście, było albo za wolne, albo za szybkie, albo zbyt przewidywalne. Najgroźniejszą sytuacją była główka Jorge Felixa z 18. minuty, wybroniona przez czujnego Filipa Majchrowicza. Poza tym ofensywna pustynia. 11 strzałów, 2 celne, blisko 60% posiadania piłki. 

 Jak Capita mógł to zepsuć

Radomiak wygrał ten mecz 1:0, a powinien 2:0. Dlaczego? Ponieważ w przedostatniej akcji meczu Capita dostał piłkę na kontrę z pustą bramką. Angolczyk miał prostą sytuację, kibice widzieli piłkę w bramce, a tymczasem ta spokojnie przeszła obok słupka. 

Radomiak Radom kończy serię pięciu spotkań bez zwycięstwa

Czy ten mecz był wybitny w wykonaniu Radomiaka? Nie. Jednak dał kilka iskierek optymizmu, bo druga połowa do pewnego momentu była prowadzona właściwie pod dyktando radomian. Joao Henriques tym razem właściwie rozłożył akcenty treningowe, jego taktyka okazała się trafna. Coś tak czujemy, że po końcowym gwizdku złapał spory haust powietrza. A może po prostu Piast był tak słaby, że tak chwalimy radomian?

• Elves Balde
• Joao Henriques
• Max Molder
• Piast Gliwice
• PKO BP Ekstraklasa
• Radomiak Radom
• Vasco Lopes
• Romário Baró
• Jorge Félix
• Filip Majchrowicz

W środku pola coraz mocniej czarował Romario Baro. Widać po Portugalczyku olbrzymi spokój, orientację oraz umiejętność wytworzenia sporej przestrzeni w centralnej części boiska. Już w pierwszej połowie to jego otworzenie przestrzeni dało szansę Elvesowi.

Potem była ładna klepka blisko prawego krańca pola karnego Mauridesa i Lopesa, ale strzał tego drugiego obok słupka. Gospodarze zamykali gości coraz mocniej na własnej połowie. Miało być lepiej, no i było.

Piast pyka, pyka… ale z tego nic nie wynika

Tymczasem zespół Piasta pod wodzą Maxa Moldera preferuje dominację, jeśli chodzi o posiadanie piłki. Problem w tym, że tak jak to kiedyś powiedział Pep Guardiola, podawanie piłki powinno odbywać się w konkretnym celu – stworzenia sytuacji pod bramką rywala i zdobycia gola. Podania mają służyć tylko uzyskaniu przewagi nad przeciwnikiem.

A Piast Gliwice, nawet gdy właśnie kontroluje piłkę, to nie potrafi przedrzeć się z nią do pola bramkowego. No chyba że wrzutką z boku, to już inna rozmowa. Praktycznie wszystko, co robili goście, było albo za wolne, albo za szybkie, albo zbyt przewidywalne. Najgroźniejszą sytuacją była główka Jorge Felixa z 18. minuty, wybroniona przez czujnego Filipa Majchrowicza. Poza tym ofensywna pustynia. 11 strzałów, 2 celne, blisko 60% posiadania piłki. 

 Jak Capita mógł to zepsuć

Radomiak wygrał ten mecz 1:0, a powinien 2:0. Dlaczego? Ponieważ w przedostatniej akcji meczu Capita dostał piłkę na kontrę z pustą bramką. Angolczyk miał prostą sytuację, kibice widzieli piłkę w bramce, a tymczasem ta spokojnie przeszła obok słupka. 

Radomiak Radom kończy serię pięciu spotkań bez zwycięstwa

Czy ten mecz był wybitny w wykonaniu Radomiaka? Nie. Jednak dał kilka iskierek optymizmu, bo druga połowa do pewnego momentu była prowadzona właściwie pod dyktando radomian. Joao Henriques tym razem właściwie rozłożył akcenty treningowe, jego taktyka okazała się trafna. Coś tak czujemy, że po końcowym gwizdku złapał spory haust powietrza. A może po prostu Piast był tak słaby, że tak chwalimy radomian?