
Środkowy obrońca z Aszkelonu, który po kryzysie w Hapoelu odbudował się w Netanji i został mistrzem Izraela z Maccabi Tel Awiw.
Urodził się 13 sierpnia 1999 roku w Aszkelonie. Zaczął grać w piłkę jako pięciolatek, w szkółce Hapoelu Aszkelon. Jako 13-latek był na testach w MS Aszdod, gdzie uznano, że się nie nadaje. Jako nastolatek przeszedł do akademii Hapoelu Tel Awiw. Nadal mieszkał w Aszkelonie i dojeżdżał na treningi pociągami i taksówkami zbiorowymi, a w spełnieniu marzenia pomagał mu ojciec. W drużynie juniorów Hapoelu był kapitanem.
W lidze zadebiutował na początku 2017 roku, jako 17-latek, w przegranym 1:2 meczu Hapoelu w Kirjat Szmona; tamten sezon klub zakończył spadkiem. W sezonie 2018/19 trener Kobi Refua uczynił go stałym zawodnikiem pierwszej drużyny. Po sezonie zszedł jeszcze do juniorów i zdobył z nimi juniorski Puchar Izraela, wygrywając w finale z Maccabi Netanja.
W sezonie 2019/20 był podstawowym środkowym obrońcą Hapoelu. Maccabi Tel Awiw złożyło za niego ofertę 750 tysięcy euro, ale Hapoel ją odrzucił, a Shlomo przedłużył kontrakt. Za trenera Nira Klingera popełniał błędy, trafił na ławkę i część kibiców nie miała do niego cierpliwości. Mówił potem o załamaniu psychicznym. Po sezonie 2020/21 Hapoel z niego zrezygnował.
Almog Cohen namówił go na przejście do Maccabi Netanja, najpierw na wypożyczenie z opcją wykupu. Shlomo nazwał tę decyzję najlepszą w karierze. Po roku został kapitanem zespołu, a Netanja po dekadzie przerwy awansowała do europejskich pucharów i doszła do finału Pucharu Izraela.
Latem 2023 roku przeszedł do OH Leuven i podpisał czteroletni kontrakt. Trener Marc Brys mówił, że Shlomo ma cechy przywódcze. W lutym 2024 roku Maccabi Tel Awiw wykupiło go z Leuven i podpisało z nim umowę na trzy i pół roku. 18 maja 2024 roku zagrał od początku w wygranym 3:0 meczu z Hapoelem Beer Szewa, który zapewnił Maccabi mistrzostwo. W kolejnym sezonie na miesiąc stracił miejsce w składzie; mówił, że nie grał najlepiej i ta przerwa mu pomogła. W kwietniu 2025 roku w meczu z Maccabi Hajfa (1:1) wybił z linii bramkowej strzał Dina Davida i cieszył się z tego jak z gola. Maccabi znów zostało mistrzem. W lipcu 2026 roku zagrał od początku w wygranym 3:1 meczu o Superpuchar Izraela z Hapoelem Beer Szewa.
Już w juniorach chwalono jego technikę: przyjęcie, długie podania i czyste rozegranie, a także czytanie gry i przywództwo na boisku. W sezonie 2021/22 w Netanji należał do czołówki ligi w odbiorach i pojedynkach w powietrzu. Sam przyznawał, że czasem traci koncentrację, i pracował nad grą przez pełne 90 minut i nad podejmowaniem decyzji. Poza boiskiem jest cichy i nie lubi udzielać wywiadów.
Grał we wszystkich młodzieżowych reprezentacjach Izraela od U-16 do U-21. W 2019 roku, jeszcze jako 20-letni piłkarz Hapoelu, Andreas Herzog dowołał go do kadry na eliminacje Euro 2020; był pierwszym zawodnikiem z Aszkelonu powołanym do reprezentacji od czasów Baraka Icchakiego. Pierwszego gola w reprezentacji strzelił Andorze.
746
z 900 możliwych
0
0
6,7
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/26Liga Europy | Maccabi Tel Aviv | Liga Europy | 10 | 614 | 0 | 1 |
| 2024Eliminacje MŚ | Izrael | Eliminacje MŚ | 4 | 349 | 0 | 0 |
| 2025/26Liga Mistrzów | Maccabi Tel Aviv | Liga Mistrzów | 1 | 15 | 0 | 0 |
| 2024/25Liga Europy | Maccabi Tel Aviv | Liga Europy | 11 | 929 | 0 | 1 |
| 2024/25Liga Mistrzów | Maccabi Tel Aviv | Liga Mistrzów | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Izrael | Eliminacje ME | 6 | 540 | 1 | 0 |