Randy Nteka

Pochodzenie

Urodził się 6 grudnia 1997 roku w Paryżu i wychowywał się w dzielnicy na południu miasta. Piłkę wolał od książek. W 2017 roku wyjechał do Madrytu. Opowiadał, że usłyszał o drużynie, która ma dla niego miejsce, a na miejscu okazało się, że takiej nie ma. Rayo Vallecano B nie miało dla niego wolnej karty zawodniczej i trafił do Betis San Isidro, grającego w Regional Preferente.

Nie znał hiszpańskiego. Klub nie mógł mu płacić, więc dał mu pracę, pokój dzielony z kimś innym i 300 euro miesięcznie. Gdy nie grał ani nie trenował, sprzątał szatnie oraz otwierał i zamykał obiekty. Po półtora tygodnia chciał wracać do Paryża, ale ojciec i przyjaciele namówili go, by został. Matce nie mówił, jak mu trudno, żeby się nie martwiła. W Betis San Isidro grał jako środkowy pomocnik.

Kariera

Z Betis San Isidro zabrał go CF Fuenlabrada. Dyrektor sportowy Miguel Melgar zobaczył go przypadkiem, gdy w sparingu Rayo B z Navalcarnero na boisko wyszło dwóch zawodników mierzących około 190 cm, a jednym z nich był Nteka. Po 20 minutach był pod wrażeniem i skontaktował się z jego przedstawicielem. Nteka mówił wtedy, że wróci do Paryża, bo jest rozczarowany, ale Fuenlabrada dała mu miejsce w rezerwach, mieszkanie i pensję. Szybko trafił do pierwszego zespołu. W klubie spędził cztery lata, dwa w Segunda División B i dwa w Segunda División. Był ważnym zawodnikiem w awansie Fuenlabrady do Segunda División i w dwóch kolejnych utrzymaniach.

W lipcu 2021 roku przeszedł do Rayo Vallecano i podpisał umowę na pięć lat. W sezonie 2021/2022 odgrywał dużą rolę w drużynie Andoniego Iraoli: zagrał w 34 meczach ligowych i strzelił trzy gole. Mówił, że u Iraoli dobrze czuje się jako drugi napastnik, bo ma miejsce przed sobą i za sobą. Gdy w Rayo pojawił się Radamel Falcao, grał mniej, ale przyjął to ze spokojem i mówił, że ma się od niego uczyć.

W sezonie 2022/2023 miał mniejszą rolę i 1 lutego 2023 roku został wypożyczony do Elche CF do końca sezonu. Latem 2024 roku miał propozycje z innych klubów Primera División, ale zostać w Vallecas przekonał go trener Íñigo Pérez.

26 stycznia 2025 roku w meczu z Gironą wszedł z ławki przy stanie 0:1 i w trzy minuty, między 79. a 82. minutą, strzelił dwa gole. Rayo wygrało 2:1. W lutym 2025 roku przedłużył kontrakt do 2028 roku.

Styl gry

To lewonożny piłkarz o wzroście 189 cm i dużej sile fizycznej. Może grać jako środkowy pomocnik, ofensywny pomocnik albo napastnik. Potrafi też zejść na skrzydło i zagrać w środku pola. Opisywano go jako zawodnika z dużym wyczuciem do wbiegania w pole karne, a także z szybkością i dryblingiem.

Sam Nteka mówił, że we Francji był bardziej „ósemką”, w Fuenlabradzie grał jako środkowy pomocnik, a w Rayo trenerzy ustawiali go wyżej. Powtarzał, że zagra tam, gdzie go ustawią. W 2021 roku jako swojego idola wymieniał Lukę Modricia.

Reprezentacja

Mimo że urodził się we Francji, wybrał reprezentację Angoli. Selekcjoner Pedro Gonçalves przyjechał do ośrodka Rayo Vallecano, by go do tego przekonać. Nteka zadebiutował 7 czerwca 2024 roku w eliminacjach mistrzostw świata z Eswatini, rozegrał cały mecz, a Angola wygrała 1:0. Pierwszego gola w kadrze strzelił w eliminacjach Pucharu Narodów Afryki w zwycięskim 2:1 meczu z Sudanem, we wrześniu 2024 roku.

W czerwcu 2025 roku zdobył jedyną bramkę w meczu grupowym Pucharu COSAFA z Malawi. W grudniu 2025 roku zagrał na Pucharze Narodów Afryki w Maroku: w pierwszym meczu z RPA, przegranym 1:2, wszedł na boisko w 86. minucie.