
Skrzydłowy Manchesteru City, który w styczniu 2026 roku zadebiutował w pierwszej drużynie golem w Pucharze Anglii.
Urodził się 24 czerwca 2008 roku w Londynie. W latach 2016–2019 trenował w akademii Colchester United, a potem przeszedł do akademii Chelsea. Latem 2024 roku opuścił Chelsea i przeniósł się do akademii Manchesteru City. Od 2023 roku regularnie występuje w młodzieżowych reprezentacjach Anglii.
Wśród rówieśników w City szybko się wyróżnił. W listopadzie 2024 roku, w Młodzieżowej Lidze UEFA, wszedł z ławki przy prowadzeniu 2:1 z Feyenoordem i w 18 minut strzelił trzy gole, a City wygrało 6:1. Pierwszego gola zdobył przy pierwszym kontakcie z piłką, drugiego dwie minuty później, a trzeciego z rzutu karnego. Trener Ben Wilkinson mówił wtedy, że do tej pory McAidoo grał głównie na skrzydle, ale w tym meczu zagrał jako napastnik i pokazał, że nie jest ograniczony do gry z boku. McAidoo powiedział, że chce iść coraz wyżej, aż do pierwszej drużyny.
Latem 2025 roku podpisał pierwszy profesjonalny kontrakt. Występował w drużynach U-18 i U-21 oraz trenował z pierwszym zespołem, a jako rezerwowy znalazł się na ławce w meczu Premier League z Burnley. Jesienią 2025 roku w Młodzieżowej Lidze UEFA strzelił efektownego gola po indywidualnej akcji w wygranym 5:3 meczu z AS Monaco.
10 stycznia 2026 roku zadebiutował w pierwszej drużynie City w trzeciej rundzie Pucharu Anglii z Exeter City. Wyszedł w podstawowym składzie na prawym skrzydle, po przeciwnej stronie niż debiutujący w City Antoine Semenyo, i w 86. minucie strzelił jedną z bramek w wygranym 10:1 meczu. W Premier League zadebiutował 28 sierpnia 2026 roku, w wygranym 4:1 meczu na boisku Crystal Palace. 17 września 2026 roku strzelił gola w wygranym 5:0 meczu Pucharu Ligi z Norwich City.
To lewonożny skrzydłowy, który najczęściej gra z prawej strony i schodzi do środka na lewą nogę. Jest niskiego wzrostu i krępej budowy, ma niski środek ciężkości i dobrze zasłania piłkę. Wyróżniają go drybling w sytuacjach jeden na jednego i przyspieszenie, a w grze kombinacyjnej szuka wymian piłki z napastnikami i ofensywnymi pomocnikami. Wilkinson uważał go za świetnego wykańczacza, który poradzi sobie także w osi ataku, jako dziewiątka. Ma wybuchową szybkość i może grać w różnych miejscach w ataku. Sam mówił, że nie przejmuje się tym, na której pozycji gra, byle tworzyć i cieszyć kibiców.
W maju 2025 roku zagrał w podstawowym składzie Anglii U-17 w meczu mistrzostw Europy U-17 z Belgią, zakończonym remisem 1:1. W listopadzie 2025 roku znalazł się w kadrze na mistrzostwa świata U-17 w Katarze i wyszedł w pierwszym składzie w przegranym 0:3 meczu grupowym z Wenezuelą. Anglia wygrała potem z Haiti 8:1 i Egiptem 3:0, w 1/16 finału z Koreą Południową 2:0, a w 1/8 finału przegrała z Austrią 0:4.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
38′3 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Newcastle United | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Premier League | Manchester City | Premier League | 0 | – | 0 | 0 |





