

Wahadłowy grający na obu stronach boiska, mistrz Turcji z Galatasaray i wicemistrz Francji z RC Lens, uczestnik Euro i mundialu.
Urodził się 12 kwietnia 1995 roku w Gdańsku. Szkolił się w Lechii Gdańsk, przeszedł przez drużyny juniorskie i Młodą Ekstraklasę, a pod koniec 2012 roku został zgłoszony do rozgrywek Ekstraklasy.
W Ekstraklasie zadebiutował 14 kwietnia 2013 roku, dwa dni po osiemnastych urodzinach, w przegranym 2:3 meczu z Jagiellonią Białystok. Dwa tygodnie później strzelił pierwszego gola w lidze. W sezonie 2013/2014 był podstawowym piłkarzem Lechii prowadzonej przez Michała Probierza, a miejsce w składzie stracił dopiero pod koniec rozgrywek. Latem 2014 roku Lechia sprowadziła trzynastu nowych piłkarzy, a Frankowski nie zagrał jeszcze w żadnym meczu nowego sezonu, więc zaczął szukać innego klubu.
Trafił do Jagiellonii, którą prowadził już Probierz. Podpisał kontrakt 1 sierpnia 2014 roku i przejął numer 21 po Tomaszu Frankowskim, z którym łączy go tylko nazwisko. W lipcu 2015 roku w eliminacjach Ligi Europy wszedł na boisko w 62. minucie meczu z litewską Kruoją Pokroje i zdobył hat-tricka w wygranym 8:0 spotkaniu. Numer i hat-trick podniosły poprzeczkę, a w sezonie 2015/2016 kibice Jagiellonii niejednokrotnie go obrażali, choć grał dobrze. Mówił wtedy, że trzeba zacisnąć zęby i robić swoje. Przełomowy był dla niego sezon 2016/2017: ustabilizował formę, a Jagiellonia do ostatniej kolejki walczyła o mistrzostwo i zajęła drugie miejsce. Zainteresował się nim francuski Caen, ale po słabym dla Polaków młodzieżowym Euro w Polsce i kontuzji Frankowski został w Białymstoku. W kolejnym sezonie Jagiellonia znów skończyła rozgrywki na drugim miejscu.
22 stycznia 2019 roku podpisał kontrakt z Chicago Fire z MLS. W Stanach Zjednoczonych spędził ponad dwa i pół roku.
W sierpniu 2021 roku przeszedł do RC Lens. We Francji nikt go nie znał i, jak mówił, właśnie to mu pomogło: przyjechał bez opinii i miał wiele do udowodnienia. Sądził, że zagra po prawej stronie, ale tam występował Jonathan Clauss, więc wylądował na lewym wahadle. Obserwował Claussa na treningach i w meczach, tego, jak się ustawia. Po jego odejściu latem 2022 roku Frankowski przeszedł na prawą stronę i od tego czasu w klubie grał głównie tam. Pierwszego gola dla Lens strzelił 18 września 2021 roku w derbach z Lille, a francuskie media szybko wymieniły go wśród najlepszych transferów sezonu. Trener Franck Haise chwalił go za chęć nauki francuskiego, a on sam przyznawał, że nad mentalnością pracował z psychologiem. Z Lens został wicemistrzem Francji (sezon 2022/2023) i zagrał w Lidze Mistrzów w sezonie 2023/2024, w którym asystował w meczach z Arsenalem i PSV.
W lutym 2025 roku Lens wypożyczył go do Galatasaray. Z tureckim klubem zdobył mistrzostwo kraju: w decydującym meczu z Kayserisporem wszedł na boisko w 71. minucie, a w finale Pucharu Turcji z Trabzonsporem nie zagrał. W sierpniu 2025 roku został wypożyczony do Stade Rennais.
Jest prawonożny, ale na lewej stronie nie ma z tym problemu: gra aktywnie i pewnie, często szuka gry w środku i dobrze się ustawia. Jego gra opiera się na szybkości, ma dobrą technikę, dośrodkowuje i drybluje; zdarzało mu się nie ryzykować i wybierać prostsze rozwiązanie. Może grać na obu wahadłach: w Lens najczęściej na prawym, ale na lewym radzi sobie równie dobrze. Może grać też jako ofensywny pomocnik i prawy obrońca.
W 2013 roku grał w kadrach do lat 18 i 19. Pierwsze powołanie do seniorów dostał w listopadzie 2017 roku od Adama Nawałki. Zadebiutował 23 marca 2018 roku we Wrocławiu, w towarzyskim meczu z Nigerią przegranym 0:1, wychodząc w pierwszym składzie jako wahadłowy. Na mistrzostwa świata w Rosji nie pojechał.
13 października 2019 roku w Warszawie, w meczu z Macedonią Północną, zdobył pierwszego gola w kadrze: minutę po wejściu za Kamila Grosickiego dostał dośrodkowanie od Roberta Lewandowskiego i strzelił z bliska w 74. minucie. Polska wygrała 2:0 i zapewniła sobie awans na Euro 2020. W turnieju, rozegranym w 2021 roku, w meczu z Hiszpanią w Sewilli wszedł w 68. minucie za Karola Świderskiego.
Na mistrzostwach świata w Katarze w 2022 roku w meczu z Meksykiem wszedł z ławki, w kolejnym, z Arabią Saudyjską, wyszedł już w pierwszym składzie i dośrodkował na głowę Arkadiusza Milika, który trafił w poprzeczkę. W meczu z Argentyną zszedł po pierwszej połowie i był tym zły. W 1/8 finału z Francją popełnił błąd, po którym rywale mogli objąć prowadzenie.
Michał Probierz, który prowadził go w Lechii i Jagiellonii, poprowadził kadrę po raz pierwszy w październiku 2023 roku. W meczach z Wyspami Owczymi i Mołdawią Frankowski zagrał dobrze na lewym wahadle. W marcu 2024 roku w barażach o Euro wszedł po przerwie za kontuzjowanego Matty’ego Casha w meczu z Estonią (5:1), a w finale z Walią w Cardiff rozegrał całe spotkanie z dogrywką, wygrane po rzutach karnych. Na Euro 2024 wystąpił w pierwszym składzie we wszystkich trzech meczach grupowych: z Holandią w Hamburgu, z Austrią w Berlinie i z Francją w Dortmundzie.
1
co 599 minut
2
6,7
Minuty w sezonie
599′9 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Polska | Liga Narodów | 4 | 250 | 0 | 0 |
| 2025/2026Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 19 | 1215 | 1 | 2 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 2 | 76 | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 2 | 156 | 0 | 0 |
| 2024/2025Süper Lig | Galatasaray | Süper Lig | 12 | 784 | 0 | 1 |
| 2024/2025Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 18 | 1388 | 4 | 2 |
| 2024/2025Liga Konferencji | RC Lens | Liga Konferencji | 2 | 180 | 1 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 3 | 270 | 0 | 0 |
| 2023/2024Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 30 | 2193 | 3 | 2 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 8 | 679 | 1 | 1 |
| 2022/2023Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 37 | 2838 | 5 | 3 |
| 2021/2022Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 37 | 2457 | 6 | 5 |
| 2020/2021 | Chicago Fire | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Chicago Fire | – | – | – | – | |
| 2018/2019PKO BP Ekstraklasa | Jagiellonia Białystok | PKO BP Ekstraklasa | 15 | 1207 | 3 | 0 |
| 2017/2018 | Jagiellonia Białystok | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Jagiellonia Białystok | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Jagiellonia Białystok | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Jagiellonia Białystok | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | Lechia Gdańsk | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Lechia Gdańsk | – | – | – | – |
Przemysław Frankowski ma 31 lat. Urodził się 12 kwietnia 1995 roku (Gdańsk).
Przemysław Frankowski jest zawodnikiem klubu Stade Rennais (Ligue 1).
Przemysław Frankowski jest obrońcą i gra z numerem 95.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 10 meczów, 1 gol, 2 asysty (stan na 22 listopada 2026).
Przemysław Frankowski zadebiutował w reprezentacji Polski 23 marca 2018 roku we Wrocławiu. W towarzyskim meczu z Nigerią, przegranym 0:1, wyszedł w pierwszym składzie jako wahadłowy. Pierwsze powołanie dostał w listopadzie 2017 roku od Adama Nawałki.
Przemysław Frankowski przeszedł do RC Lens w sierpniu 2021 roku, wcześniej grał w Chicago Fire. Z Lens został wicemistrzem Francji w sezonie 2022/2023 i zagrał w Lidze Mistrzów w sezonie 2023/2024.
Przemysław Frankowski zdobył mistrzostwo Turcji z Galatasaray. W lutym 2025 roku Lens wypożyczył go do tego klubu, a w decydującym meczu z Kayserisporem wszedł na boisko w 71. minucie.
Przemysław Frankowski strzelił pierwszego gola w reprezentacji 13 października 2019 roku w Warszawie w meczu z Macedonią Północną. Zdobył go w 74. minucie, minutę po wejściu za Kamila Grosickiego. Polska wygrała 2:0 i zapewniła sobie awans na Euro 2020.





