Ghana 2008. To hasło kojarzy się tylko z jednym – Puchar Narodów Afryki. Od 20. stycznia przez trzy tygodnie szesnaście drużyn walczyć będzie o prymat na Czarnym Lądzie. Żeby jednak turniej główny mógł się odbyć, konieczne było rozegranie eliminacji. Te zasadniczo nie różnią się od najbardziej nam znanych rund wstępnych, czy to do mistrzostw Europy, czy świata. Zasadniczo, bowiem zachowana jest formuła ‘każdy z każdym’. Różnica polega natomiast na ilości grup, zespołów biorących udział i miejsc premiowanych awansem.
Eliminacje do Pucharu Narodów Afryki odbywały się między 2. września 2006 roku a 12. października 2007, czyli o miesiąc dłużej niż zaplanowano. Do rozgrywek zgłosiło się 46 reprezentacji, które przydzielone zostały do jedenastu grup czterozespołowych, oraz jednej trzyzespołowej. Z awansu cieszyć się mogli jedynie zwycięzcy poszczególnych grup. Bilet do Ghany otrzymały też trzy najlepsze zespoły występujące w grupach czterozespołowych, które uplasowały się na drugiej pozycji. Oczywiście zagwarantowany udział w turnieju miał też gospodarz – Ghana.
Jednak nie wszystkie Afrykańskie zespoły mają ochotę na występy w najbardziej prestiżowym turnieju na Czarnym Lądzie. Już po losowaniu grup eliminacyjnych z gry zrezygnowała reprezentacja Dżibuti. Jeszcze przed poznaniem rywali uczestnictwa w turnieju odmówiło siedem krajów: Republika Środkowoafrykańska, Komory, Gwinea Bissau, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Somalia, Zanzibar oraz Reunion. Dwa ostatnie państwa nie są członkami FIFA, pozostałe zespoły w rankingu światowej organizacji piłkarskiej zajmują miejsca pod koniec drugiej setki.
Wygrana eliminacji przez takie drużyny, jak Wybrzeże Kości Słoniowej, Egipt, Nigeria, czy Kamerun nie jest rezultatem niespodziewanym. Ale na takowy raczej nie liczono – poziom w afrykańskiej piłce jest dość mocno zróżnicowany. Niespodzianką może być jedynie brak awansu reprezentacji Togo, którą pamiętamy chociażby z występu na mistrzostwach świata w 2006 roku, gdzie prezentowała bardzo przyzwoity futbol, choć nie wygrała ani jednego meczu. Z tegorocznej absencji Togijczyków w PNA zadowoleni mogą być jedynie trenerzy Arsenalu Londyn, którzy nie będą musieli zwalniać Emmanuela Adebayora. Trzeba też przyznać, że mimo wielkiej różnicy poziomów, kluby skazane na pożarcie dzielnie walczyły. Przykładowo 113. w rankingu FIFA (w listopadzie 2007) Burkina Faso pokonała 38. Senegal 1:0 (prowadzony przez Henryka Kasperczyka). Oczywiście takie przypadki należą do rzadkości, ale nie powinno się temu zbyt mocno dziwić, skoro walczące ze sobą drużyny najczęściej dzieli przepaść stu miejsc w ‘fifowskim’ rankingu.
Trochę historii
Pierwsze eliminacje do Pucharu Narodów Afryki zorganizowane zostały w 1962 roku. Takiej potrzeby nie było przy dwóch pierwszych turniejach, bowiem udział w nich brały zaledwie trzy drużyny (Etiopia, Sudan i Egipt). W roku 1962 ilość ekip biorących udział w rundzie wstępnej również nie była powalająca. Chęć uczestnictwa zgłosiło zaledwie dziesięć drużyn, przy czym Maroko zrezygnowało już przed pierwszym meczem. Z racji tak małej ilości drużyn, eliminacje – podobnie jak finały – rozgrywane były systemem pucharowym.
