Polskie ślady w PNA – cz. I

Jednym z graczy, którzy do końca próbowali ratować pierwszoligowy byt Lechii/Polonii, był Emmanuel Tetteh, najlepszy strzelec gdańskiego klubu. Ghańczyk dziewięciokrotnie trafił do siatki rywala, dzięki czemu kolejny sezon rozpoczął już jako zawodnik Polonii Warszawa. W ekipie „Czarnych Koszul” Tetteh spędził tylko sześć miesięcy, po czym skorzystał z oferty IFK Goteborg i wyjechał do Szwecji.

To właśnie jako zawodnik tego klubu Ghańczyk wziął udział w finałach PNA w 1998 roku. Zespół „Czarnych Gwiazd” mający w swym składzie m.in. Abediego Pele i Samuela Kuffoura spisał się jednak fatalnie i już po trzech meczach grupowych zawodnicy musieli pakować walizki. Tetteh zagrał od pierwszej minuty we wszystkich spotkaniach, przeciwko Togo, Demokratycznej Republice Konga i Tunezji. Były lechista i polonista nie pokazał jednak niczego szczególnego.

Emmanuel Tetteh po raz ostatni przypomniał się polskiej publiczności jesienią 1999 roku, kiedy to jego IFK rywalizowało w rozgrywkach Pucharu UEFA z Lechem Poznań. Szwedzi wyeliminowali „Kolejorza”, ale ghański napastnik nie pozostał na dłużej w Gotteborgu i rozpoczął swą tułaczkę po tureckich klubach. Dziś Tetteh jest już piłkarskim emerytem i mieszka w swej ojczyźnie.

Sekou Drame (Gwinea) – w ekstraklasie 63 mecze i 2 bramki

W połowie lat 90. wielkopolskie kluby: Amica Wronki i Lech Poznań zdecydowały się zatrudnić trzech mało znanych graczy z Gwinei. Do Wronek przeprowadzili się Fede Soumah i Daouda Camara, natomiast zawodnikiem „Kolejorza” został Sekou Drame. Czas pokazał, iż to ten trzeci piłkarz zostanie w Polsce najlepiej zapamiętany.

Gwinejski obrońca przez dwa pierwsze sezony w Poznaniu nie miał większych problemów z załapaniem się do wyjściowej jedenastki. W aklimatyzacji nie przeszkodziła mu bariera językowa, co więcej już w trzecim meczu na boiskach ówczesnej I ligi jego bramka dała Lechowi cenny remis w rywalizacji z późniejszym mistrzem Polski, Widzewem Łódź.

Jesienią 1997 roku Drame zasiadł jednak na ławce rezerwowych „Kolejorza” i mimo wypożyczenia do Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski nie odzyskał już dawnej dyspozycji. W późniejszym okresie Gwinejczyk bronił jeszcze barw Petrochemii Płock i KSZO Ostrowiec Świętokrzyski, a zimą 2000 roku na stałe wyjechał z Polski.

Dość niespodziewanie Sekou Drame „odnalazł się” w kadrze Gwinei na PNA w 2004 roku. Grający wówczas w Indonezji defensor był rezerwowym w zespole trenowanym przez Michela Dussuyera. Ostatecznie były zawodnik Lecha Poznań zagrał w tym turnieju tylko przez dwie minuty. W grupowym starciu z Tunezją Drame zmienił w końcówce największą wówczas gwiazdę gwinejskiej piłki, Titiego Camarę. 30-letni obrońca miał więc niewielki udział w awansie swojej ekipy do ćwierćfinału, w którym Gwinea pechowo przegrała z Mali 1:2.

Guy Feutchine (Kamerun) – w ekstraklasie 21 meczów i 3 bramki

I znów zawodnik, który swe największe triumfy w karierze święcił, grając poza Polską. Feutchine trafił latem 1996 roku do Wisły Kraków, lecz jego debiut w Polsce zakończył się fatalnie. Kameruńczyk wyleciał z boiska w derbowym meczu z Hutnikiem, a „Biała Gwiazda” musiała uznać wyższość lokalnego rywala.

Gdy w kolejnych meczach ten niespełna dwudziestoletni zawodnik zaczął powoli przekonywać do siebie trenera Wisły, Henryka Apostela, przydarzyło się kolejne nieszczęście. Feutchine nabawił się poważnej kontuzji i po półrocznej pauzie był skazany na przesiadywanie na ławce rezerwowych. Na początku 1998 roku Afrykańczyk odszedł z Wisły, a jego nowym klubem była występująca wtedy w II lidze Cracovia. Także jako gracz „Pasów” Feutchine prezentował się bardzo przeciętnie i po zakończeniu sezonu wyjechał do Grecji.

Jak się później okazało, był to znakomity wybór. Przez osiem lat gry dla Gianniny i PAOK-u Saloniki ciemnoskóry pomocnik zgromadził na swoim koncie grubo ponad 160 występów ligowych i w 2001 roku zadebiutował w reprezentacji Kamerunu. Pięć lat później Guy Feutchine znalazł się w naszpikowanej gwiazdami kadrze na mistrzostwa Czarnego Lądu.

Podobnie jak w przypadku Sekou Drame wkład Kameruńczyka w wyniki swojego zespołu narodowego był znikomy. Występujący wówczas w PAOK-u pomocnik podniósł się z ławki rezerwowych tylko raz, zmieniając pod koniec grupowego meczu z Demokratyczną Republiką Konga Salomona Olembe. Guy Feutchine jest do dziś aktywnym zawodnikiem. Jego kolejnymi przystankami w piłkarskiej karierze były Szwajcaria, ponownie Grecja, Francja, a od półtora roku jest nim Azerbejdżan. Kameruńczyk broni barw pierwszoligowego Kapazu Gancza.

Nourdin Boukhari (Maroko) – w ekstraklasie 9 meczów i 1 bramka

Boukhari przyszedł na świat w holenderskim Rotterdamie, jednak zdecydował się reprezentować kraj pochodzenia swoich rodziców, Maroko. Swą karierę piłkarską rozpoczął w miejscowej Sparcie i stosunkowo szybko przebił się do pierwszego składu.

Jego dobra gra w Eredivisie nie umknęła uwadze selekcjonera reprezentacji Maroka, Humberto Coelho, który powołał środkowego pomocnika na turniej finałowy w 2002 roku. Nourdin Boukhari zagrał w trakcie trwania mistrzostw w Mali dwukrotnie. Zarówno w zakończonym wygraną starciu z Burkina Faso, jak i w przegranym meczu z RPA gracz Sparty Rotterdam był zmieniany w drugiej połowie. Ostatecznie ekipa z Maghrebu nie wyszła z grupy, uznając wyższość RPA i Ghany.

Zanim w sierpniu 2010 roku Marokańczyk zakotwiczył w Wiśle Kraków, jego kariera przeżywała sporo wzlotów i upadków. Z Ajaksem Amsterdam Boukhari grał w Lidze Mistrzów, a licznik jego występów w Eredivisie zatrzymał się na liczbie 232. Z drugiej jednak strony ten sympatyczny pomocnik miał też za sobą nieudane przygody z drużynami z Arabii Saudyjskiej i Turcji.

Pod Wawelem Boukhari dał się zapamiętać z czterech powodów: widocznej nadwagi, kłopotów ze zdrowiem, poczucia humoru oraz z gola strzelonegoj w 94. minucie derbów Krakowa z Cracovią. Mimo iż był to jeden z niewielu przejawów dawnej formy Marokańczyka w trakcie jego pobytu w Polsce, to bramka na wagę zwycięstwa w meczu z odwiecznym rywalem zapewniła „Buce” dozgonną wdzięczność fanów „Białej Gwiazdy”.

Część druga w niedzielę.