Kontynuujemy prezentację polskich zawodników, którzy wybrali Rosję jako miejsce rozwijania swoich piłkarskich karier. Niniejszy artykuł rozpoczyna się wraz z początkiem 2008 roku, kiedy to 23-letni wówczas boczny obrońca GKS-u Bełchatów podpisał kontrakt z Dynamem Moskwa.
Marcin Kowalczyk, bo o niego tu chodzi, urodził się i wychował na ziemi łódzkiej. Swoje pierwsze kroki w futbolu stawiał w UKS-ie SMS Łódź i Łódzkim Klubie Sportowym. Później były jeszcze dwie rundy w Stali Głowno i w końcu, na początku 2006 roku Kowalczyk przeniósł się do GKS-u Bełchatów. W Bełchatowie spędził dwa lata, zdobywając wicemistrzostwo Polski. W tym czasie wyrósł na jednego z czołowych bocznych obrońców polskiej ekstraklasy. Mimo iż jest zawodnikiem prawonożnym, z powodzeniem grał na obu bokach obrony. W okresie, gdy występował w zespole „Brunatnych”, bardzo poważnie zainteresował się nim ówczesny opiekun Lecha Poznań, Franciszek Smuda. Do transferu jednak nie doszło. Kowalczyk zdecydował się na przeprowadzkę na wschód, do Dynama Moskwa. Transfer przeprowadzono w styczniu 2008 roku, a jego kwota wyniosła około 800 tysięcy euro. Kontrakt miał obowiązywać przez trzy lata. Pierwszy sezon w Rosji Kowalczyk miał bardzo udany. Wystąpił w 20 na 30 meczów Dynama. Trzeba dodać, że Polak strzelił bramkę przeciwko SKA Rostów w 1/16 finału Pucharu Rosji. W końcówce sezonu grał nieco mniej, ale jego występy niezaprzeczalnie przyczyniły się do zajęcia dobrej lokaty przez „Biało-niebieskich”. Dynamo uplasowało się na trzecim miejscu w Premier Lidze i uzyskało możliwość gry w kwalifikacjach do Ligi Mistrzów. Kolejny sezon był już mniej udany dla drużyny Kowalczyka. W sezonie 2009 „Biało-niebiescy” zajęli dopiero ósmą lokatę. Nie powidło im się również w europejskich pucharach. W kwalifikacjach Ligi Mistrzów okazali się słabsi od Celticu Glasgow, a w Lidze Europy od CSKA Sofia. We wszystkich czterech meczach wystąpił Kowalczyk. W lidze również rozegrał przyzwoitą liczbę spotkań, na 30 meczów Polak zagrał w 18. W Moskwie rozegrał jeszcze tylko jedną rundę (osiem spotkań) i został wypożyczony na Ukrainę. Po wygaśnięciu kontraktu z Dynamem Kowalczyk postanowił powrócić do Polski, gdzie podpisał umowę z Zagłębiem Lubin. Obecnie gra na Dolnym Śląsku w drużynie Śląska Wrocław. Patrząc na dokonania Marcina Kowalczyka w Rosji, należy stwierdzić, iż na pewno nie zaprzepaścił on swojej szansy. Aczkolwiek pozostaje lekki niedosyt. Polak zapowiadał się na bardzo dobrego bocznego obrońcę, lecz w pewnym momencie zatrzymał się w rozwoju i nie osiągnął poziomu, do jakiego miał predyspozycje.
Kolejnym zawodnikiem, który nie do końca wykorzystał swoich możliwości w Rosji, był Rafał Murawski. Urodzony w Malborku 31-letni pomocnik po bardzo dobrym okresie spędzonym w Lechu Poznań zdecydował się na przenosiny do stolicy Tatarstanu. Latem 2009 roku podpisał kontrakt z Rubinem Kazań. Klub z Wielkopolski zainkasował za wychowanka MRKS-u Gdańsk 3,2 miliona euro. Przez pierwsze pół roku „Muraś” wystąpił w siedmiu spotkaniach i raz wpisał się na listę strzelców. Polak zdobył drugą bramkę w meczu z Kubaniem Krasnodar, zakończonym zwycięstwem Rubinu 3:0. Sezon 2009 był bardzo udany dla zespołu z Kazania. Rubin w niesamowitym stylu obronił mistrzostwo Rosji, mając na koniec sezonu osiem punktów przewagi nad drugim w tabeli Spartakiem Moskwa. Murawski zaliczył również mecze w Lidze Mistrzów (m.in. wygrany 2:1 pojedynek z Barceloną na Camp Nou) i Lidze Europy. W sumie „Muraś” do siedmiu występów ligowych dołożył jeszcze siedem spotkań w europejskich pucharach. Kolejny sezon Murawskiego był też stosunkowo udany. Na możliwych 30 meczów ligowych rozegrał 23. Pojawił się również w kolejnej edycji Ligi Mistrzów (ponownie przeciwko „Dumie Katalonii”, w dwóch spotkaniach w pełnym wymiarze czasowym). Rubinowi nie udało się po raz drugi obronić mistrzostwa. Zajął jednak trzecie miejsce, uzyskując możliwość grania w kwalifikacjach do Champions League. Murawski prezentował się dobrze, ale przeszkadzała mu rola w drużynie. W Lechu był niekwestionowanym przywódcą, natomiast w Rosji był jednym z wielu. Po półtora roku spędzonym w zespole z Tatarstanu Murawski postanowił wrócić do Wielkopolski. Drużyna „Kolejorza” zapłaciła za niego okrągły milion euro. Jak podsumować jego przygodę w Rosji? Chyba tak jak w przypadku większości jego rodaków występujących w tym kraju – wstydu nie było, ale pewien niedosyt pozostał. Od najlepszego środkowego pomocnika w polskiej lidze powinno wymagać się nieco więcej.
